ನೀಲಿಗ್ಯಾನ

ಡಾ.ಅನುಪಮ ಮೇಡಂ ಕಳಿಸಿದ ಸಂದೇಶ:

2011-11-16T10:15:00.000-08:00

`ನೀನು ಬರೆಯಲೇಬೇಕೆ? ಏಕೆ ಎಂಬ ಕಾರಣವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೋ. ಬರೆಯುವ ಆಸೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರು ಬಿಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಬರೆಯದಿದ್ದರೆ ಸಾಯುತ್ತೀಯೋ ನೋಡಿಕೋ. ಇರುಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅತ್ಯಂತ ಶಾಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಕೇಳಿಕೋ, ನಾನು ಬರೆಯಲೇಬೇಕೆ? ನಿನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಉತ್ತರ ಹುಡುಕು. ಸರಳವಾದ, ಧೃಢವಾದ ‘ಹೌದು, ಬರೆಯಲೇಬೇಕು' ಎಂಬ ಉತ್ತರ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಮೊಳಗಿದರೆ ನಿನ್ನ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ಈ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೋ. ನಿನ್ನ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಹೊಕ್ಕು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೋ. ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ಒರತೆ ಎಷ್ಟು ಆಳದಿಂದ ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊ. ಆ ಒರತೆಯ ಮೂಲದಲ್ಲಿಯೇ ನೀನು ಬರೆಯಬೇಕೋ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಬರೆಯದೆಯೂ ಬದುಕಬಹುದು ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಬರೆಯದಿರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಮತ್ತೊಂದು ಸೂಚನೆ- ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರು, ಮೌನವಾಗಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ. ಹಾಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಪೂರ್ಣ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತರಂಗದ ಭಾವವು ಮಾತ್ರವೇ ನೀಡಬಹುದಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹೊರಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಅಪೇಕ್ಷಿಸತೊಡಗಿದರೆ ಬೆಳವಣಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ, ಅಪಾಯಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತದೆ.'

- ರೈನರ್ ಮಾರಿಯಾ ರಿಲ್ಕ್, ‘ಯುವಕವಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರ'ದಿಂದ

ಮಾತೃಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಮಾರ್ಕಂಡು ತಿನ್ನುವವರಿಗೆ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ.

2011-11-05T21:35:00.000-07:00

-ದೇವನೂರ ಮಹಾದೇವ

ಈಗ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಚಿಲ್ಲರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಸರ್ಕಾರ ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. ಇದನ್ನು, ಸರ್ಕಾರ `ಮುಚ್ಚುವುದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ವಿಲೀನ` ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದು - `ಕೊಂದದ್ದನ್ನು ಕೊಲೆಯಲ್ಲ; ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವುದು` ಎಂದಂತೆ.

ಈಗಾಗಲೇ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷದಿಂದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಕೊರತೆ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟು ಸರ್ಕಾರ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಸರಾಸರಿ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ 120 ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ 229 ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ ಏನು? ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕೊರತೆಯಾಗದಂತೆ ಕಾಪಾಡಲು ಖಾಸಗಿ ಹಿತಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ಒಳಸಂಚಲ್ಲವೇ ಇದು?

ಒಂದು ನಿಜವಾದ ಸರ್ಕಾರ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಏನು ಮಾಡ್ತಾ ಇತ್ತು? ತನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಉಗಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಇಂಥ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನೇ ಮುಚ್ಚಿ ಅದನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳೊಡನೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಷ್ಟೇಕೆ, ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ಎಂದು ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮ ಬೋಧಿಸುವ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಿದ್ದರೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕೊರತೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ?

ಈಗಲೂ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಓದುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ಮಾತಿರಲಿ, ಈಗಾಗಲೆ ಮುಚ್ಚಿರುವ ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಾಲೆಗಳನ್ನೂ ಪುನಃ ತೆಗೆಯಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ.

ಬಹುಶಃ ಇದೂ ಸಾಲದೆ ಬರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನಾವು ಈಗ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಗೆ ಹಾರಿಸಬೇಡಿ ಎಂದು ಕೂಗಿ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮೂರು ಸಾವಿರ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಬೇಡಿ ಎಂದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ: ಈಗಾಗಲೆ ಮುಚ್ಚಿರುವ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆಗೆಯಿರಿ ಎಂದು ಕೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಜೊತೆಗೆ, `ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ`ಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ಹೆಚ್ಚುಕಮ್ಮಿ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳೂ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಮಾತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರ ಕೇಳುತ್ತ ಕೂತಿದೆ.

ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಈ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದ್ದರೂ ಸರ್ಕಾರ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೂ ಬೆಲೆ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರದ ಉದ್ದೆೀಶ ಏನು, ಸರ್ಕಾರ ಯಾಕಿದೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವಿದ್ದೆೀವೆ. ತಾರತಮ್ಯದ ರೋಗಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆಯಾದರು ಭಿನ್ನ ಭೇದವಿಲ್ಲದ ಏಕರೂಪ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಜನಾಂದೋಲನಕ್ಕೆ ಈ ನೆಲ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರ ಗಮನಿಸಿ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತವಾಗಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ `ಮಾತೃಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಮಾರ‌್ಕಂಡು ತಿನ್ನುವವರಿಗೆ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ` ಎಂಬ ಅಪವಾದದಿಂದ ಈ ಸರ್ಕಾರ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇನೋ.

ಕೆಜಿಎಫ್ ದುರಂತ: ದಯಾ ಬರಹ

2011-10-28T10:30:00.000-07:00

ನೋಡಿ ಬೀದಿಯ ಮೇಲೆ ರಕ್ತವಿದೆ.. ರಕ್ತವಿದೆ ಬೀದಿಯ ಮೇಲೆ.. - ಪ್ಯಾಬ್ಲೋನೆರೂಡ

ಪ್ರಸಾದ್ ಕುಟ್ಟಿಯ ಜೀವವಿಲ್ಲದ ಕಾಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣುಗಳು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿವೆಯೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಈಗಲೋ ಆಗಲೋ ಕಣ್ರೆಪೆ ಮಿಟುಕಿಸಿ ಎಂದಿನಂತೆ ನಾಗೇಂದ್ರ ಬಾಬು ನನಗೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನಾ? ಕಟಿಂಗು ಸೇವಿಂಗು ಚೇಸಕುನ್ನಾನು ಚೂಡು ಸಾರ್ ಅಂದೇ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಅನ್ನುವಂತೆ ಇದ್ದ ಪುಟ್ಟಹುಡುಗ ರವಿ.. ಮೂವರೂ ಆ ಮಲದ ಬಾವಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬರ ಪಕ್ಕ ಒಬ್ಬರು ಸಾಲುಸಾಲಾಗಿ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿದ್ದ ಜನರು ಪೋಲೀಸರು, ಮುನಿಸಿಪಾಲಿಟಿಯವರು, ಆಸುಪಾಸಿನವರು ಈ ಮೂರೂ ಜೀವಗಳನ್ನು ಡೆಡ್ಡುಬಾಡಿ, ಹೆಣ, ಅದು.. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಏನೇನೋ ಯಾಕೆ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಕರೆಯಬಾರದಾ? ಈ ಮೂವರಿಗೆ ಹೆಸರು ಇಲ್ಲವಾ ಅಂತ ಸಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುತ್ತ, ವಿಡಿಯೋ ಶೂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಪೋಲೀಸನೊಬ್ಬ ಬನ್ನೀ ಈಕಡೆ ಸಾಕು ಸಾಕು ಅಂದಂತಾಯಿತು.. ಜೂಲುನಾಯಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಷ್ಟೇ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ವಿಡಿಯೋ ಶೂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. 6 ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ಮೂರೂ ಜೀವಗಳು ಕೆಜಿಎಫ್ನಲ್ಲಿ ಎದುರಾದಾಗ, ಕುಟ್ಟಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಡಾಲ್ಮೇಷಿಯನ್ ನಾಯಿಗೆ ಹೆದರುತ್ತ ಊಟ ಮಾಡಿದಾಗ, ಮಾರನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವರನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಗೆಳೆಯ ಚಂದ್ರುವಿನೊಡನೆ ಅವರ ಮಲಹೊರುವ ವೃತ್ತಿಯ ವಿವರಗಳನ್ನು ಇದೇ ಪನಾಸೋನಿಕ್ ಕೆಮೆರಾ ಶೂಟ್ ಮಾಡಿದಾಗ, ಇದೇ ಕೆನಾನ್ ಸ್ಟಿಲ್ ಕೆಮೆರಾ ರವಿಯ ತಮಾಷೆಗಳನ್ನು, ಪ್ರಸಾದ್ ಕುಟ್ಟಿಯ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ನಗೆಯನ್ನು, ನಾಗೇಂದ್ರ ಬಾಬುವಿನ ವಿನಾಕಾರಣ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನ್ದು ಚಿತ್ರಗಳಾಗಿ ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನಗೂ ಚಂದ್ರುವಿಗೂ ಇದೇ ಜನರ ಕಳೇಬರಗಳನ್ನು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನಾವೇ ಮಬ್ಬಿನ ಪೊರೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಶೂಟ್ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಚಿತ್ರ ಹಿಡಿಯುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಯಾವ ಊಹೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಎಲ್ಲವೂ ಗಿರಗಿರನೆ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು..
ಗಂಗರಾಜು ಅಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಹರಡಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಮೂರೂ ಜೀವಗಳ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಿಸುತ್ತಿದ್ದನೋ.. ಗಂಗರಾಜುವಿನ ದೇಹದಲ್ಲೂ ಜೀವವಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅಂತ ಆ ಸೆಕೆಂಡಿಗೂ ಗಾಬರಿಯಾಯಿತು.. ಕಣ್ಣೂ ಮಿಟುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ 17 ವರ್ಷದ ಆ ಹುಡುಗನ ಇಡೀ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನೂ ಚಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಅನಿಸಿ ಗಂಗರಾಜೂ ವಿಸೆರೇಯ್ರಾ, ಆ ಚೆಪ್ಪುಲ್ನಿ ತೀಸುಕೊನಿ ಏಮ್ ಚೇಸ್ತಾವ್ ನುವ್ವು (ಗಂಗರಾಜು ಆ ಚಪ್ಪಲಿ ತಗೊಂಡು ಏನು ಮಾಡ್ತೀಯ, ಬಿಸಾಕು ಮಾರಾಯ) ಅಂದೆ.. ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಕಿಲುಬುಕಾಸಿನ ಬೆಲೆಯೂ ಕೊಡದೆ ಅವನ ಪಾಡಿಗವನು ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಒಂದು ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕವರ್ರಿಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಕಂಕುಳಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತ. ನಾಗನ್ನ ಪಂಡಗನೇಸಿ ಮೊನ್ನ ತೀಸುಕುನ್ನಾಡು ಚೆಪ್ಪುಲು ಬಾಗುನ್ನಾಯಿ, ನೇನೇಸ್ಕುಂಟಾ, ಕುಟ್ಟನ್ನದಿ ಮಾ ಅಕ್ಕಕಿ ಸರವುತುಂದಿ, ರವೀದಿ ಅಲಾಗೇ ಉಂಚುಕುಂಟಾ (ನಾಗಣ್ಣ ಮೊನ್ನೆ ತಗೊಂಡ ಚಪ್ಪಲೀನಾ, ಚೆನಾಗಿದಾವೆ ನಾನೇ ಇಟ್ಕೋತೀನಿ, ಕುಟ್ಟಣ್ಣನ ಚಪ್ಪಲಿ ನಮ್ಮಕ್ಕನಿಗೆ ಸರಿ ಹೋಗ್ತವೆ.. ರವೀದು ಹಂಗೇ ಇಟ್ಕೋತೀನಿ) ಅಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಹೋಗಿ ಗೋಡೆ ಬದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತ. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅವನನ್ನೂ ಆ ಮಲದ ಬಾವಿಗೆ ನೂಕಿ ನಾನೂ ಅವನ ಹಿಂದೆಯೇ ಬಿದ್ದು ಸಾಯಬೇಕು ಅನಿಸುವಷ್ಟು ಒದ್ದಾಡಿಹೋದೆ. ಗಂಗರಾಜು ನನ್ನ ಜೊತೆಗೋ, ಅವನ ಪಾಡಿಗವನೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ನನ್ನೂ ಪಿಲಿಚಾರು.. ನೇನೆಳ್ಳಲೇದು, ಪೋಲೀಸೋಳ್ಳು ಪಟ್ಟುಕೊನಿ ಎಳತಾರನಿ.. ಎಳ್ಳಲೇದು.. ರೈಲ್ಪಟ್ಲು ಉಂದಿ ಕದ ಅಕ್ಕಡನಿಂಚಿ ಪಾರಿಪೋಯಾ, (ನನ್ನನ್ನೂ ಕರೆದ್ರು, ನಾನು ಪೋಲೀಸರು ಹಿಡಕಂಡು ಹೋಗತಾರೆ ಅಂತ ರೈಲ್ವೇಹಳಿ ದಾಟಿಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋದೆ) ಗಂಗರಾಜನಿಗೂ ಜೀವವಿಲ್ಲದೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಮೂವರಿಗೂ ಹಸಿವು ಅನ್ನೋ ಮೂರಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ಯತೆಯಿತ್ತು. ಕಕ್ಕಸ್ಸುಗುಂಡಿ ಹುಡುಕುತ್ತ ಅಲೆದಾಡುವ ಗಂಗರಾಜುವಿನ ನಿಸ್ತೇಜ ಮುಖದಲ್ಲಿ, ನಾಳೆಯಿಂದ ಯಾರಿಗೋಸ್ಕರ ಮಲದಗುಂಡಿ ಹುಡುಕಲಿ ಎಂಬ ಗೊಂದಲವಿತ್ತೇ? ನನಗೂ ಗೊಂದಲವಾಯಿತು.
ಹೊರಗಡೆ ಸೇರಿದ್ದ ಕೆನಡಿ ಲೈನ್ನ ಬಡವರು ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆದ ಕೆರೆಯಂತೆ ಭೋರಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರು ಯಾರಿಗೋಸ್ಕರ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಗುತರ್ಿಸಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದಷ್ಟು ಸಂಘಟನೆಯ ಜನ ಸಕರ್ಾರಂತೆ ಸಕರ್ಾರ, ಇವನಪ್ಪಂದಂತೆ ಸಕರ್ಾರ ಎನ್ನುತ್ತ ಅದನ್ನದನ್ನೇ ಪುನರಾವತರ್ಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಡೀಸಿಯೂ ಬಂದ. ಇದೇ ಡೀಸಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬೀದಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇದೇ ಜನರನ್ನ ಯಾರ ಹತ್ರ ಪರ್ಮಿಷನ್ ತಗೊಂಡು ಇಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡ್ತೀದೀರಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಳಗೆ ಹಾಕ್ತೀನಿ ಎಂದು ಅಲ್ಸೇಷಿಯನ್ಗಳೂ ನಾಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬೊಗಳಿ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಂಥಹವನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಮೂವರ ಬಗ್ಗೆ ಮರುಕವೂ, ಕನಿಕರವೂ ಸಕರ್ಾರಿ ಪದಗಳಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಜಿಎಫ್ ಅನ್ನು ಜರ್ಮನಿಯೆಂತಲೂ ತಾನೊಬ್ಬ ಹಿಟ್ಲರ್ ಎಂತಲೂ ಪರಿಭಾವಿಸಿಕೊಂಡ ಇಂಥಹ ಮೃಗವೊಂದರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಸುನೀತ ಪದಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದವು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಎಂದು ಒಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಅಸಹ್ಯ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮೃಗವನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಸತ್ತುಹೋದ ಆ ಜೀವಗಳ ಹೆಣವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಕೂರುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸಹನೀಯ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದ ಬಡವರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಒಬ್ಬಾತ ತನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಕೈಗೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೊಟ್ಟ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಲ್ಲೋ, ನಾಚಿಕೆ ಇದೆಯೇನೋ ನಿನಗೆ? ಹೊಟ್ಟೆಗೇನು ಹೇಲು ತಿನ್ನತೀಯೇನೋ, ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆ ಕಕ್ಕಸ್ಸು ಗುಂಡು ಬಳಿಯೋಕೆ ಹೋಗಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲ ಮೂರು ಜನ, ಕಟುಕ ನನಮಗನೇ ಅಂತ ಉಂಗುಷ್ಟದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹೇರ್ಪಿನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ್ದ ತನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ತೂರಲು ಸಿದ್ದವಾಗಿದ್ದ. ಬಿಟ್ಟರೆ ಕೈಯೊಂದು ಕಡೆ, ತಲೆಯೊಂದು ಕಡೆ ಎಂಬಂತೆ ಮೃಗವನ್ನು ಚೆಂಡಾಡಲು ಜನರು ಸಿದ್ದವಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತೋ ಏನೋ ಲಾಠಿಚಾರ್ಜಿಗೆ ಮೃಗ ಆದೇಶಿಸಿತು. ಮತ್ತೊಂದು ಪೋಲೀಸು ಮೃಗ ಪೀಪೀ ಊದಲಾಗಿ ಉಳಿದ ಖಾಕಿ ದಿರಿಸಿನ, ತಮಾಷೆ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯ ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳು ಆ ಬಡಜನರನ್ನು ಮನಬಂದಂತೆ ಬಡಿಯತೊಡಗಿದರು, ಜರ್ಮನಿಯ ಹಿಟ್ಲರ್ರನಂತೆಯೇ ದಿವೀನಾಗಿ ಇದ್ದ ಮೃಗವು ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬಡವರು ತಮಗೆ ಕಂಡಕಂಡಲ್ಲಿಗೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ತಮಾಷೆ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯ ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿಗೆ ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು.. ಹೆಣ ತಗೊಂಡು ಹೋಗ್ತಿದಾರೆ ಕಣ್ರೋ ಎನ್ನುತ್ತ ಕೂಗುತ್ತ ಓಡಿ ಬಂದ.. ಇಲ್ಲಿ ಲಾಠಿಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿ ಆ ಕಡೆ ಹೆಣವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಲೀಸರನ್ನು ಕಂಡಕಂಡಲ್ಲಿಗೆ ನೂಕಿ ಎಸೆದು ಮೂರೂ ಹೆಣಗಳನ್ನು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಡೀಸಿಯ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಪ್ರಭು ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಜನಾ ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಕೆಜಿಎಫ್ ನಲ್ಲಿ ಮಲ ಹೊರೋರು ಇದಾರೆ ಅಂತ ನಂಬತೀಯಾ? ಬರ್ರಪ್ಪಾ ಬರ್ರಿ.. ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಲ್ಲಾರಿಗೂ ಗುಂಡು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದ್ಹಾಕಿ ಆಮೇಲೆ, ಕಕ್ಕಸ್ಸು ಬಳಿಯೋರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ರಿಪೋಟರ್್ ಬರಕೋ ಅಂತ ಕೂಗಾಡಿಬಿಟ್ಟ. ಇದಾದ 2 ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಸಕರ್ಾರಿ ಮೃಗ ತಲೆತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಕಂಡ ಜೀಪು ಹತ್ತಿಕೊಂಡು ಪರಾರಿಯಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಶವಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಹೋದ ಮೂವರ ಹೆಣಗಳನ್ನು ಆ ಬಡವರಿಗೆ ಬಡಿಯುತ್ತಲೇ ತಮಾಷೆ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಯ ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳು ಸಕರ್ಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಕಡೆಗೆ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು.
ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೆನಡೀಸ್ ಲೈನ್ನ ಮೂರೂ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಜೀವಗಳು ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ತುಂಬಿಸಿಟ್ಟ ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆಗಳಂತೆ ಗಾಜಿನಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಮೂರೂ ಗಾಜಿನಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳ ಪಕ್ಕವೂ ಆ ಜೀವಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ಅಳಲೂ ನಿತ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಕುಟ್ಟಿಯ ನಡುವಯಸ್ಕ ಪತ್ನಿ, ರವಿ ಮತ್ತು ನಾಗೇಂದ್ರ ಬಾಬುರ ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನ ಪತ್ನಿಯರು.. ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು, ನಾಗೇಂದ್ರಬಾಬುವಿನ ಒಂದು ವಾರದ ಮಗು ಕುಟ್ಟಿಯ ಡಾಲ್ಮೇಷಿಯನ್ ನಾಯಿಯ ಮೇಲಿನ ಕಪ್ಪುಕಪ್ಪು ಚಿಕ್ಕೆಗಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಟ್ಟಿನವರು ಶೋಕಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕೀ ಹುಡುಕೀ ವಾದ್ಯ ಬಡಿಯುತ್ತ ಇದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಕೆನಡಿ ಲೈನ್ನ ಎರಡೂ ಬದಿಗಿದ್ದ ತಮಿಳು ಮತ್ತು ತೆಲುಗು ಚಚರ್ುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರೊಳಗಿನಿಂದ ಆತ್ಮ ಸ್ವರೂಪನೇ, ಪ್ರಿಯ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನೇ, ಈಗ ಬಾ ದೇವ, ಇಳಿದು ಬಾ ದೇವ ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯದೊಳು, ಪಾಪ ತೊಳೆದು ಶುದ್ದೀಕರಿಸು ಈ ದಿವ್ಯ ಸಮಯದೊಳು ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಯಾವ ದೇಶದ ಯಾವ ಜಾತಿಯ ಯಾವ ಜನ ಪಾಪಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೇಸುದೇವನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೋ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಿಗರೇಟು ಹಚ್ಚಿ ವಕೀಲೆ ಗೆಳತಿ ಮೈತ್ರೇಯಿ ಕೃಷ್ಣನ್ ಬಳಿ ಬಳಿ ನಿಂತುಕೊಂಡೆ. ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಒಂದು ಬೇಕಿತ್ತು ದಯಾ, ಮೂರೂ ಫ್ಯಾಮಿಲಿಗಳದ್ದು ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಮಾಡಿಬಿಡು ಅಜರ್ೆಂಟಾಗಿ ಬೇಕಿದೆ ಎಂದ ಮೈತ್ರೇಯಿ ಮಾತಿಗೆ ಹೂಂಗುಟ್ಟಿ ಜೀವ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮೂವರ ಮನೆಗಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಫೋಟೋ ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡುತ್ತ ನಿಂತೆ. ಗೆಳೆಯ ಚಂದ್ರು, ರಾಜೇಂದ್ರ ಮತು ಪುರುಷಿ ಎಲ್ಲರೂ ಜನಗಳ ಸಭೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಸರ್ಕಲ್ ಬಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ 80ರ ಇಳಿವೃದ್ಧೆ ಅಂತೋನಿಯಮ್ಮ ಸಿಕ್ಕರು. ನಾ ಕೊಡುಕು ಬಾಬೂ ಸನಿಪೋಯಾಡು ನೈನಾ.. ಇಪ್ಪುಡು ಚೂಡು ಇಂಕಾ ಮುಗ್ಗುರು ಎಲ್ಲಿಪೋಯಾರು, ಯಮದೂತುದು ಇಕ್ಕಡೇ ಎಕ್ಕಡೋ ರೈಲುಪಟ್ಲ ದಗ್ಗರ ದಾಚಿಕೊನಿ ಉನ್ನಾಡೇಮೋ ನೈನಾ.. ಅಪ್ಪುಡಪ್ಪುಡು ವಚ್ಚೀ.. ಮನವಾಳನಿ ತೀಸುಕೆನಿ ಎಳುತೂ ಉಂಟಾಡು. ಇಂಕೆನ್ನಿ ಪ್ರಾಣಾಲೂ ಎಳ್ಳಾಲನಿ ರಾಸಿಪೆಟ್ಟುಂಂದೋ ತೆಲೀದು ನೈನಾ (ನನ್ನ ಮಗ ಬಾಬೂ ಸತ್ತುಹೋದ, ಈಗ ಇನ್ನು ಮೂವರು ಸತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.. ಯಮದೂತರು ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ರೈಲುಹಳಿ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಕದ್ದು ಕೂತಿರಬಹುದು, ಅವಾಗವಾಗ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಜನಗಳನ್ನ ಹಿಂಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಿದಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಜೀವಗಳು ಹೀಗೇ ಹೋಗುತ್ತವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣಪ್ಪ) ಅನ್ನುತ್ತ ಬಂದು ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಕುಮಾರ ಕುಡಿದ ಚೊಂಬಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ನೀರು ಕುಡಿದಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಭಯಾತಂಕಗಳೆಲ್ಲ ದೂರವಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಒಂದು ಚೊಂಬಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನೀಳ್ಳು ತಾಗಂಡಿ ಸಾರೂ ಎಂದು ಹಿಂದ್ಹಿಂದೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕುಮಾರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚೊಂಬಿಲ್ಲದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಗಂಗರಾಜು ಅವನಿಗೆ ಕುಟ್ಟಿ ಪ್ರಸಾದನ ಜೊತೆ ತಾನು ಹೋಗದೆ ಇದ್ದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಜೀವವುಳಿಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತ, ತಾನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಮೂವರ ಚಪ್ಪಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಕುಮಾರನ ಎದುರಿಗೆ ಹಾಕಿ ಸೈಜು ನೋಡಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅಮಾಯಕ ಗಂಗರಾಜನ ಬುದ್ದಿಮತ್ತೆಗೆ ಗಾಜಿನಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಉಸಿರೂ ಮರೆತು ಮಲಗಿದ್ದ ಜೀವಗಳಿಗಿಂತ ಆ ಮೂರು ಜೊತೆ ಕಡಿಮೆಬೆಲೆಯ ಚಪ್ಪಲಿಗಳು ದೊಡ್ಡವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದು ಕರುಳು ಕಿತ್ತುಬಂದಂತೆ ಆಯ್ತು.
ಆ ಸಾವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಇನ್ನು ಉಳಿದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಬೆರಳುಗಳೋ, ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೋ.. ಬರೆಯಲು ಒಪ್ಪುತ್ತಿಲ್ಲ.. ಸಂಜೆಯ 4ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಒಂದೇ ಗುಂಡಿಯೊಳಗೆ ಮೂರೂ ಜೀವಗಳನ್ನು ಒಂದರಪಕ್ಕ ಒಂದರಂತೆ ಜೋಡಿಸಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಮೂರು ಹಿಡಿ ಮಣ್ಣು ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ.. ಆ ಮೂರೂ ಹೆಣಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಹೆಣವೂ ಜೀವಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಕಣ್ಣು ತೇಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.. ಅರ್ಧಗುಂಡಿಯ ಮಣ್ಣೂ ತುಂಬುವವರೆಗೂ ಆ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಹೆಣ ಯಾರದ್ದಾಗಿರಬಹುದೆಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಗೊಂದಲಗಳೇ ಢಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಜಿಎಫ್ ನಿಂದ ವಾಪಸ್ಸು ಬರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಹೆಣದ ಚಿತ್ರ ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬಿಟ್ಟಿತು. ವಿ ದಿ ಪೀಪಲ್ ಎಂದು ಶುರುವಾಗುವ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ, ಕಾನೂನು ಶಾಸನಗಳು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಅಧಿಕಾರಗಳು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಈ ಮೂರು ಹೆಣಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಶವಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಅವಕ್ಕೂ ಒಂದು ಬಿಳೇಬಟ್ಟೇ ಸುತ್ತಿ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡೇ ಮಣ್ಣಾದವು ಅನಿಸತೊಡಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ನಿರಾಸೆಯೂ, ಕಡುಕೋಪವೂ, ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಧರ್ಾರಗಳೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೇ ನುಗ್ಗತೊಡಗಿದವು.. ಯಾವ ಯಾವ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಯಾವ ಯಾವ ಸಕರ್ಾರಿಮೃಗಗಳ ವಿರುದ್ದವೇ ತಿರುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟು ಯಾರು ಯಾರನ್ನು ಜೈಲುಪಾಲು ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಜೆಂಡಾ ನನ್ನೆದುರು ಈಗ ತಕಪಕನೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ಮಲದಗುಂಡಿ ಶುಚಿಗೊಳಿಸಲು ತೆರಳಿದ್ದ ಆರು ಜನರಲ್ಲಿ ಮೂವರು ಹೆಣವಾದರು.. ಒಬ್ಬರ ಹಿಂದೊಬ್ಬರು ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಮಲದಬಾವಿಯೊಳಗೆ ಉಸಿರುಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ಒದ್ದಾಡುವುದನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ ಉಳಿದ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಫಿಟ್ಸ್ಬಾಬು, ತಾನು ಆಗ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹರಕಲು ಅಂಡರ್ವೇರ್ನಲ್ಲಿಯೇ ದಿಕ್ಕುತಿಳಿಯದೆ ಕೂಗಿಕೊಂಡು ಹೋದವರು ಇನ್ನೂ ಪತ್ತೆಯಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಏನೋ, ಫಿಟ್ಸ್ ಖಾಐಇಲೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ನಡುವಯಸ್ಸಿನ ಬಾಬು ಈ ಹರಾಮಿ ದೇಶದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಂತೆಯೇ ಈಗೆಲ್ಲಿ ಹರಿದ ಅಂಡರ್ ವೇರ್ನಲ್ಲಿಯೇ ದಿಕ್ಕು ತಿಳಿಯದೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೋ..

ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು..? ಮಾರ್ವಾಡಿ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಜುಗಲ್ - ಮಂಜುನಾಥ ಅದ್ದೆ

2011-10-19T09:55:00.000-07:00

ಗೆಳೆಯ ಚಂದ್ರು ಐಜೂರು ಕಳಿಸಿದ ಲೇಖನ:

ವಂಚನೆ ತನ್ನ ಸುತ್ತ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ವೈರುಧ್ಯದ ಗುರಾಣಿಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಇದು ಇಂದಿನ ಐಟಿ ಕುಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಪ್ರತಿಭೆ ವ್ಯಸನದ ನಾರಾಯಣಮೂರ್ತಿ ತಮ್ಮ ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ಫೌಂಡೇಷನ್ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕುವ ಎನ್‌ಜಿಓಗಳಿಗೆ ಫಂಡ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಭ್ರೂಣದಲ್ಲೆ ಹೆಣ್ಣು-ಗಂಡೆಂದು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಮೆಷಿನ್ ತಯಾರಿಸಿ ಹೆಣ್ಣು ಭ್ರೂಣ ಹತ್ಯೆಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕಾಣಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಅಜೀಂ ಪ್ರೇಮ್‌ಜಿ ತಮ್ಮ ವಿಪೋಫೌಂಡೇಷನ್‌ನಿಂದ ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣಕ್ಕೆ ಫಂಡ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅಪ್ಪಟ ವಿರೋಧಾಭಾಸ, ಬಂಡವಾಳಿಗರ ಗಿಮಿಕ್. ಆಕ್ರೋಶಗೊಂಡ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ಬಳಸುವ ’ಸೇವೆ’ ಹೆಸರಿನ ಶೀಲ್ಡ್.
ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಬಂಡವಾಳಿಗರ ತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಚರಣೆಗೆ ಬಂದದ್ದು ೧೯೩೩ರಲ್ಲಿ. ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು ಅಂದಿನ ಬೃಹತ್ ಉದ್ಯಮಿ ಕಮ್ ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥ ಶಾಂತಿಪ್ರಸಾದ್ ಸಾಹು ಜೈನ್.
೧೯೧೧ರ ಮೇ ೨೨ರಂದು ಜನಿಸಿದ ಶಾಂತಿಪ್ರಸಾದ್ ಜೈನ್ ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಆಗರ್ಭ ಶ್ರೀಮಂತ. ಅಂದಿಗೂ, ಇಂದಿಗೂ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಬಹುಪಾಲು ಆವರಿಸಿರುವ ದಿಗಂಬರ್ ಜೈನ್ ಕುಟುಂಬದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಈತ. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಬಿಜ್ನೂರ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಜೀರಾಬಾದ್‌ನಿಂದಲೇ ಆಗ್ಗೆ ಭಾರತದ ಎಣ್ಣೆ, ಉಕ್ಕು, ಷೇರುಪೇಟೆ, ಮನಿ ಲಾಂಡರಿಂಗ್‌ಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕುಟುಂಬವಿದು. ಇಂಥಾ ಕುಟುಂಬದ ಶಾಂತಿ ಜೈನ್‌ಗೆ ಪತ್ನಿಯಾದವರು ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟೇ ಹಿಡಿತವಿದ್ದ ಮಾರ್ವಾಡಿ ಗ್ರೂಪ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್‌ನ ದಾಲ್ಮಿಯಾ ಕುಟುಂಬದ ಏಕಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯಾಗಿದ್ದ ರಮಾರಮಣಿಯವರು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಈಕೆಯ ತಾಯಿ ತೀರಿದ್ದರಿಂದ ರಮಾರಮಣಿಯವರು ಬೆಳೆದದ್ದು ಅಷ್ಟೇ ಬೃಹತ್ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಡಿತದ ಕುಟುಂಬವಾದ, ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಕರೂ ಆದ ಜಮನ್‌ಲಾಲ್ ಬಜಾಜ್‌ರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ.
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮವಾಯ್ತು. ಜೈನ್ ಕುಟುಂಬದ ವಹಿವಾಟು, ಡಾಲ್ಮಿಯ ಕುಟುಂಬದ ವಹಿವಾಟುಗಳೆರಡಕ್ಕೂ ಶಾಂತಿಪ್ರಸಾದ್ ಜೈನ್ ಏಕಮಾತ್ರ ಧಣಿಯಾದರು. ತಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೇಲರಿಮೆಯ ಗುಣ ಇವರದು. ಮೀರತ್ ಹಾಗೂ ಬನಾರಸ್ ಹಿಂದೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ತನ್ನ ಹದಿನೆಂಟನೆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಹಿಂದೂ ಯೂತ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಅನ್ನು ಹಸ್ತಿನಾಪುರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಖರ್ಚಿನಿಂದ ಈತ ಸಂಘಟಿಸಿದ್ದರು. ಇನ್ನೂ ಆಳದಲ್ಲಿ ಸ್ವಕುಲ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿದ್ದ ಈತ ೧೯೪ಂರಲ್ಲಿ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ದಿಗಂಬರ ಜೈನರ ಪರಿಷತ್ ಕಟ್ಟಿ ಮುನ್ನಡೆಸಿದಾತ. ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಜೈನ ಮಹಾಮಂಡಲದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ, ದಿಗಂಬರ ಜೈನ್ ಮಹಾ ಸಮಿತಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ೧೯೪ಂರಲ್ಲೇ ಜೈನ್ ಫೈನಾನ್ಸ್ ಸಂಸ್ಥೆ ಕಟ್ಟಿ ಭಾರತದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮನಿ ಲಾಂಡರಿಂಗ್ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮಾರ್ವಾಡಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿ ದರಕ್ಕೆ ಬಂಡವಾಳ ಒದಗಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾತ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲ ಹರಡಿ ದುಡಿಯುವ ಜನರ ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತಿರುವುದು ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದೆ.
ಸಮಾಜ ಸೇವೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ೧೯೭೫ರ ಜುಲೈ ೨೨ರಂದು ತೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ತನಕ ನಾಲ್ಕು ಡಜನ್ ಅರ್ಥಾತ್ ನಲವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಹಿಂಸಾ ಪ್ರಚಾರ್ ಸಮಿತಿ, ಕ್ಯಾಡ್‌ವಡ್ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯ, ವರ್ಣಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿದ್ಯಾಶಾಲೆ, ಆಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ದಿಗಂಬರಂ ಜೈನ್ ಹೋಲಿ ಪ್ಲೇಸ್ ಸಮಿತಿ, ಇಂಡಿಯನ್ ಆರ್ಟ್ ಜೈನ್ ರಿಸರ್ಚ್ ಸೆಂಟರ್, ವೀರ್ ನಿರ್ಮಾಣ್ ಭಾರತಿ, ಮೂರ್ತಿದೇವಿ ಗ್ರಂಥಮಾಲೆ... ಹೀಗೆ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಒಡೆಯ ಈತ. ಇದಿಷ್ಟರ ಮೇಲೆ ೧೯೪೫ರಲ್ಲಿ ನವ ಭಾರತ್ ಟೈಮ್ಸ್ ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಿ, ೧೯೫೫ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬೆನೆಟ್ ಕಾಲ್‌ಮನ್ ಕಂಪನಿಯ ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪತ್ರಿಕೆ ಕೊಂಡು; ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಿಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜಾಹೀರಾತು ಮತ್ತು ಷೇರು ವಿಕ್ರಯದ ಶೇಪು ಕೊಟ್ಟಾತ ಶಾಂತಿ ಜೈನ್. ಇಂದಿಗೂ ಇವರ ಮಗ ಅಶೋಕ್ ಜೈನ್ ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಯಾವ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
ಅದಿರಲಿ; ಶಾಂತಿಪ್ರಸಾದ್ ಜೈನ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುವ ನಾಲ್ಕು ಡಜನ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪೈಕಿ ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಹಾಗೂ ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಪ್ರಚಾರಕ ಸಮಿತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಆಡಳಿತ ಕೂಡ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕೇಡರ್‌ಗಳ ಕೈಲಿದೆ. ಉಳಿದಂತೆ ಈತ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಹತ್ತಾರು ವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಭಾರತದ ಟಾಪ್ ಮೋಸ್ಟ್ ಕ್ಯಾಪಿಟೇಷನ್ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ಕುಟುಂಬದ ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಕಂಪನಿಗಳ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹಣ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಗ್ರ್ಯಾಬರ್, ಬಡವರ ವಿರೋಧಿ ಆರ್ಟ್ ಆಫ್ ಲಿವಿಂಗ್‌ನ ರವಿಶಂಕರ್‌ರಂಧವರ ತನಕ ಹರಿದು ಸೇನೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೆ ಇವರ ಹಣ ರವಿಶಂಕರ್‌ರಂತದ್ದೇ ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಇವರ ಸಮಾಜ ಸೇವೆ.
ಶಾಂತಿಪ್ರಸಾದ್ ಜೈನ್ ೧೯೭೫ರ ತನಕ ಹಿಂದುತ್ವದ, ಆಳದಲ್ಲಿ ಜೈನತ್ವದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ತನ್ನ ವ್ಯಾಪಾರ, ವಹಿವಾಟು, ಗ್ರಾಂಟು, ಲ್ಯಾಂಡ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಲಾಭಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬೆಂಬಲಿಗನಾಗಿದ್ದಾತ. ನೆಹರು, ಲಾಲ್‌ಬಹದ್ದೂರ್ ಶಾಸ್ತ್ರಿ, ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯರ ಜೊತೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡುವಷ್ಟು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಭಾವ ಇದ್ದವ. ತಾನು ಸಾಯುವ ಮೊದಲೇ ತನ್ನ ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜನಸಂಘದ ಕಡೆಗೆ, ಹಿಂದೂ ಕೋಮುವಾದದ ಕಡೆಗ ತಿರುಗಿಸಿದಾತ. ೧೯೮೩ರಿಂದ ಈ ಜೈನ್ ಕುಟುಂಬ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಫೈನಾನ್ಸ್ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನೇರವಾಗಿಯೇ ರಂಗಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿದ್ದೂ ಇದೆ.
ಇಂಥಾ ಕುಟುಂಬದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿದ್ದ ಶಾಂತಿಪ್ರಸಾದ್ ಜೈನ್ ಪಬ್ಲಿಕೇಷನ್ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಲಾಭ ಗಳಿಸಲು ೧೮-ಂ೨-೧೯೪೪ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಭಾರತೀಯ ಜ್ಞಾ ನಪೀಠ ಮತ್ತು ಮೂರ್ತಿದೇವಿ ಸಂಸ್ಥೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆ ನೋಂದಣಿಯಾಗಿರುವುದು ಶಾಹು ಜೈನ್ ಟ್ರಸ್ಟ್‌ನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ. ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ೧೯೪೪ರಿಂದ ೧೯೬೧ರ ತನಕ ಒಳ್ಳೆಯ ಲಾಭವನ್ನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಈತ ತನ್ನ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಗ್ಲಾಮರ್ ತರಲು, ಪ್ರಕಟಣೆಗಾಗಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರಹಗಾರರಿಂದ ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದು ಈ ಜ್ಞಾ ನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ. ೧೯೬೧ರಲ್ಲಿ ಆಗ್ಗೆ ಒಂದೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಮೊತ್ತದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಇದರ ಮೊದಲ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರದಾನಗೊಳ್ಳುವುದು ೧೯೬೫ರಲ್ಲಿ ಕೇರಳದ ಸಾಹಿತಿ ಶಂಕರ ಕುರುಪ್‌ಗೆ. ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂಗಾಳದ ತಾರಾಶಂಕರ್ ಬಂದೋಪಾಧ್ಯಾಯಗೆ, ೧೯೬೭ರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕನ್ನಡದ ಕುವೆಂಪುಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮೂರನೆ ವರ್ಷ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿ ಗುಜರಾತ್‌ನ ಉಮಾಶಂಕರ್ ಜೋಷಿಯವರಿಗೂ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
೧೯೬೫ರಿಂದ ಈಚೆಗೆ ಭಾರತದ ಹದಿನಾರು ಭಾಷೆಗಳ ೪೬ ಜನ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷದಂತೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ, ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಎಂಬಂತೆ ಜ್ಞಾ ನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಒಂದೂವರೆ ಲಕ್ಷದಿಂದ ಇಂದಿಗೆ ಇದರ ಮೊತ್ತ ಏಳು ಲಕ್ಷಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ. ಜ್ಞಾನಪೀಠದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಇರುವುದು ಈ ಮೊತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿ ಅದರ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯದು. ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಆರಂಭಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕಾರಣ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಳಸಿ ನಭೂತೋ ನ ಭವಿಷ್ಯತ್ ಎಂಬಂತೆ ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೆ ಬಿಂಬಿಸಿದರು ಶಾಂತಿಪ್ರಸಾದ್ ಜೈನ್. ಇದನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯದ ನೊಬೆಲ್ ಎಂದೇ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯ್ತು.
ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಹಿಂದೆ ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನ ತನಕವೂ ಇರುವುದು ದುಡಿಮೆಗಾರರ ಹಣ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾ ನಪೀಠದ ನೈತಿಕತೆಯ, ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆಯೇ ಎದ್ದಿತ್ತು. ಅದು ೧೯೯೧ರಲ್ಲಿ ಸುಭಾಷ್ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರಿಗೆ ಜ್ಞಾ ನಪೀಠ ಬಂದಾಗ, ಕೆಲವು ರಂಗಕರ್ಮಿಗಳು, ಸಾಹಿತಿಗಳು ’ಈ ಜ್ಞಾ ನಪೀಠದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಶ್ರಮಿಕರ ಬೆವರು, ರಕ್ತ ಶೋಷಣೆಯ ಹಣವಿದೆ. ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೇ ಅನೈತಿಕ’ ಎಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಇಷ್ಟಾದರೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಹಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬದ್ಧತೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಜ್ಞಾನಪೀಠಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸದ ಕಾರಣ ಭಾರತದ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಇದೇ ಉನ್ನತ ಶಿಖರ ಎಂಬಂತೆಯೇ ಇಂದಿಗೂ ಇದೆ. ಇಂಥಾ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಹಣದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮುಕ್ಕಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದೊಡ್ಡ ಲಾಬಿಯೂ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಹಿಂದೆ ಜನರ ರಕ್ತ ಹೀರಿದ ಮಾರ್ವಾಡಿಗಳ ಹಣವಿದ್ದರೆ, ಅಕ್ಷರದ ಮಡಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆಚರಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಿದುಳು ನಿರ್ಧಾರಕ, ನಿರ್ವಾಹಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ನಿಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಬಹುದು ೪೬ ಜನ ಜ್ಞಾನಪೀಠಗಳಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ಚಿಲ್ಲರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಇದ್ದಾರೆ! ಉಳಿದಂತೆ ಇತರರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇದು ಎರಡು ಮೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ತುಂಡಾಟ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ೧೯೬೭ರಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪುಗೆ ಮೂರನೇ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಸಂದ ದಿನದಿಂದ.
ಭಾರತದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಪೀಠವೇ ದೊಡ್ಡದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಹಣ, ವಂಚನೆಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ಎಂಥವರಿಗೂ ಮನಸ್ಸು ಕದಡುವುದೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ನಿಜ.

ಬೂದಿ ಮಾತ್ರ ಬಲ್ಲದು ಬೇಯುವ ಬೇಗೆಯನ್ನು

2011-10-02T06:07:00.001-07:00

೧೯೩೨ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೫ರಂದು ಹಿಂದೂ ಮುಖಂಡರು ಹಾಗೂ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಶೋಷಿತ ವರ್ಗಗಳ ಮುಖಂಡರ ನಡುವೆ ಏರ್ಪಟ್ಟ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದ ಐತಿಹಾಸಿಕವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿದ್ದು ಒಂದಲ್ಲ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿಗೆ. ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಕಳಂಕವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ೧೯೩೨ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೦ರಂದು ಗಾಂಧಿ ಪೂನಾದ ಯರವಾಡಾ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆಮರಣಾಂತ ಉಪವಾಸ ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಎರಡನೆಯ ದುಂಡುಮೇಜಿನ ಪರಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಹಿಂದೂಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮತದಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನೀಡಿದ್ದನ್ನು ಅವರು ಒಪ್ಪಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ರದ್ದತಿಗೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಮತ್ತಿತರ ನಾಯಕರ ಮನವೊಲಿಸುವುದು ಉಪವಾಸದ ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೫ನೇ ತಾರೀಕು ಹಿಂದೂ ಮುಖಂಡರು ಮತ್ತು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಸಹವರ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಒಪ್ಪಂದವೇರ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮತದಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬದಲಾಗಿ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಾನ ಮೀಸಲು, ಮೀಸಲು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹಂತದ ಚುನಾವಣೆ, ಕೆಲಕಾಲಾವಧಿಯ ನಂತರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಚುನಾವಣೆ ರದ್ದತಿ, ಮೀಸಲು ಸ್ಥಾನಗಳ ಏರಿಕೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಗಾಂಧಿ ಉಪವಾಸ ಕೂತ ನಂತರ ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳು ದಲಿತರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಶೋಷಿತರ ಕೂಗಿಗೆ ಜೀವಬಂದು ದೇಶದ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಆಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಪಣತೊಟ್ಟ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದವು. ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಪಾಪ ಎಂದು ಸವರ್ಣೀಯ ಹಿಂದೂಗಳೆಲ್ಲ ಭಾವಿಸಿ ಅದಿನ್ನು ಮಾಯವಾಗೇ ಬಿಟ್ಟಿತೇನೋ ಎಂಬಂತಹ ವಾತಾವರಣವು ಕೆಲಕಾಲ ಮೂಡಿತು.
ಬೂದಿ ಮಾತ್ರ ಬಲ್ಲದು ಬೇಯುವ ಬೇಗೆಯನ್ನು. ಕಡತದ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಅವಿತು ಕೂತಿದ್ದ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ರೋಚಕ ಕತೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ವಾಸ್ತವ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಎಂದಿನ ವಿಕೃತ ಮುಖವನ್ನೇ ಹೊದ್ದು ಕುಣಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಶೋಷಿತರಿಗೆ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದೆ ಶಿಥಿಲಗೊಂಡ, ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತಿರುವ, ಯಾರೂ ಹೋಗದ ಪಾಳು ದೇವಾಲಯಗಳು ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ತೋರಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್, ಅದರಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಕ್ರಿಯಾಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಗುಜರಾತಿನ ಒಂದೇ ಒಂದು ದೇವಾಲಯವೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು, ಅದು ಅಂದಿಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ ಗಡುಸಾಗಿ, ಪ್ರತಿಗಾಮಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್‌ಗೆ ಎಂದೋ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ವಿಮೋಚನೆ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಚಲಿಸಲಾರವು ಎಂಬ ಕಹಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗಾಂಧಿ ಪಾಳಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕವೇ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕುವೆನೆಂಬ ಹುಂಬ ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ನಂತರ ನಡೆದ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು ‘ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿಮಾಡಿದ್ದು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಪರಿತಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದವು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಹಾಗೆ ಭಾವಿಸಲು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಂದದ ನಂತರದ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಬೇಕು. ೧೯೩೨ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಕೊನೆಯಿಂದ ೧೯೩೩ ಏಪ್ರಿಲ್‌ವರೆಗೆ ನಡೆದಿದ್ದನ್ನು ಅವರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
೧೯೩೦ರಲ್ಲಿ ನಾಸಿಕದ ಕಾಳಾರಾಮ್ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ, ೧೯೩೧ರಲ್ಲಿ ಕೇರಳದ ಕೆಳಪ್ಪನ್ ಅವರ ಗುರುವಾಯೂರು ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯದೇ ಹೋಗಿದ್ದವು. ಗಾಂಧಿ ಉಪವಾಸ ಶುರುಮಾಡಿದ ಮರುದಿನವೇ ಮಲಬಾರ್‌ನ ಕೆಳಪ್ಪನ್ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಕುರಿತು ಗುರುವಾಯೂರು ದೇವಸ್ಥಾನದೆದುರು ಉಪವಾಸ ಕುಳಿತರು. ಅವರಿಗೆ ಗಾಂಧಿ ತಾವಿಬ್ಬರೂ ೧೯೩೩, ಜನವರಿ ಒಂದರಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಉಪವಾಸ ಶುರು ಮಾಡೋಣವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕಿಂತ ಅವರ ಜೀವವೇ ದೊಡ್ಡದೆಂದೂ, ಉಪವಾಸ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಉಪವಾಸ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು.
೧೯೩೨ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೬: ನಾಸಿಕ್ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಈ ವೇಳೆಗೆ ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ತನ್ನ ಜನ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕಿಂತ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯಲು, ಲೌಕಿಕ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮೊದಲು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಮುಂಬಯಿಯ ಸಭೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ, ‘ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಸುತ್ತಲಿನ ತುಳಸಿಮಾಲೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಾಲಗಾರರ ಕೈಯಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಮಭಜನೆ ಹಾಡಿದರೆ ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪಂಢರಾಪುರ ಯಾತ್ರೆ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಗೆ ಸಂಬಳ ತರುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ನಿಮ್ಮ ಆಹಾರಕ್ಕೆ, ಉಡುವ ಬಟ್ಟೆಗೆ, ಶಿಕ್ಷಣಾವಕಾಶಕ್ಕೆ, ರೋಗದ ಮದ್ದಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹುಪಾಲು ಜನ ಅರ್ಥವಾಗದ ಬದುಕಿನ ನಿಗೂಢಗಳ ಕುರಿತು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದರಿಂದ ಕೆಲವರು ಅದೇ ಅವಕಾಶ ಬಳಸಿ ಸಮಾಜವಿರೋಧಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಹೋರಾಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತ ಇರಲಿ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೯ರಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸೊಂದರ ಸಲುವಾಗಿ ಸಾವಂತವಾಡಿಯ ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯನ್ನು ಯರವಾಡಾ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದರು. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ವಿರೋಧಿ ಸಂಘದಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅದರ ವಿವಿಧ ಸಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರೇ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಗಾಂಧೀಜಿ ಬಳಿ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ಸಬಲೀಕರಣ ಯತ್ನಗಳು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ, ವಿಶೇಷ ಗಣತಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಕುರಿತು ಗಮನ ಸೆಳೆದರು. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ವಿರೋಧಿ ಸಂಘದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ ಶ್ರಮಿಸುವಂಥವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೮ಕ್ಕೆ ಮುಂಬಯಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ‘ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಮತ್ತು ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನದ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳು ಪೂರ್ವ ಜನ್ಮದ ಕರ್ಮವೆಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸದೇ ಇದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ನಿಮ್ಮ ಬಡತನ ಅನಿವಾರ್ಯವೆಂಬ ಭಾವನೆ ತಪ್ಪು. ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನೀವು ಗುಲಾಮರೆಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮೊದಲು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಎಂದರು.
ನವೆಂಬರ್ ೭: ಮೂರನೆಯ ದುಂಡುಮೇಜಿನ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಸಲುವಾಗಿ ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ಮಿತ್ರನಿಗೆ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ‘ನನಗೆ ಶುಭವಿದಾಯ ಹೇಳಲು ಅಪಾರ ಜನ ಸೇರಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಾಂತ ವಾತಾವರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಈ ತೆರನ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆ ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಬರೆದರು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಹರಿಜನ ಚಳುವಳಿಯ ಕುರಿತು ಗಾಂಧೀಜಿ ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ‘ಗಾಂಧಿ ನಮ್ಮ ದಾರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಮನಸ್ಸು ಅಂತರ್ಜಾತಿ ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಸಹಭೋಜನವನ್ನು ಒಪ್ಪುವಷ್ಟು ಇನ್ನೂ ಮಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬರೆದರು.
ಆ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅಂಬೇಡ್ಕರರಿಗೆ ಒಂದು ಕಹಿ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ಸರ್ ಪಟ್ಟಾನಿ ಎನ್ನುವವರ ಭೇಟಿಯಾಯಿತು. ಆತ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ‘ಅಂದು ಮುಂಬಯಿ ಸಭೆಯಿಂದ ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ಎದ್ದು ಹೋದೆ. ನಂತರ ಏನು ನಡೆಯಿತು? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ‘ನಡುವೆ ಏಕೆ ಎದ್ದು ಹೋದಿರಿ? ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ‘ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಮಾನಹಾನಿ ಆಗುವಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ಸ್ಥಳ ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದು ಹೋಗಬೇಕು ಅಥವಾ ದುಷ್ಟನ ನಾಲಿಗೆ ಎಳೆದು ಕತ್ತರಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೇ ಎದ್ದು ಹೋದೆ ಎಂದರು. ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಉರಿದು ಹೋದರೂ ತೋರಗೊಡದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ದನಿಯಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ, ‘ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಗ್ರಂಥಗಳು ಹೊಗಳುಭಟ್ಟರಿಗೆ, ಸೋಗಲಾಡಿಗಳಿಗೆ ಏನು ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿವೆ ನೈಟ್ ಸಾಹೇಬರೇ? ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಆತ, ‘ನೀವು, ಯಾರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಗೊತ್ತು ತಾನೇ? ಎಂದರು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್, ‘ನಾನು ಯಾರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀನೆಂದು ನನಗೂ ಗೊತ್ತು, ನಿಮಗೂ ಗೊತ್ತು. ಗಾಂಧಿಯ ಸುತ್ತ ತುಂಬಿಹೋಗಿರುವ ಹೊಗಳುಭಟ್ಟರನ್ನು ಮೊದಲು ಆಚೆ ಸರಿಸಿ ಎಂದು ಖಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಕಾವೇರಿದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ತಣಿಸಲು ಹಡಗಿನ ಪೊಲೀಸ್ ಆಫೀಸರ್ ಬರಬೇಕಾಯಿತು.
ನವೆಂಬರ್ ೧೪: ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತಾ ವಿರೋಧಿ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಠಕ್ಕರ್ ಬಾಪಾಗೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ನಿವಾರಣೆಗಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅತಿಮೌಲಿಕ ಸಲಹೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿರುವ ಆ ಪತ್ರದ ಸಾರಾಂಶ ಹೀಗಿದೆ: ‘ಸ್ಪೃಶ್ಯ-ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು ಕಾನೂನಿನಿಂದಾಗಲೀ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಮತಪಟ್ಟಿಯಿಂದಾಗಲೀ ಒಂದಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಂಧಿಸಬಲ್ಲದ್ದು ಒಂದೇ - ಪ್ರೀತಿ. ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳು ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದಬೇಕಾದರೆ ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಹಿಂದೂ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಆತ ಬದಲಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಬೇಕಿದೆ. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ವಿರೋಧಿ ಸಂಘವು ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ನೀರು, ರಸ್ತೆ, ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು. ಇದು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದಂತೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಘಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಸೇನೆಯೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಸನ್ನಿವೇಶ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜವಾದರೂ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಕನಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿರೋಧ ವಿಧಾನ ಉಪಯೋಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸವರ್ಣೀಯರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರೂಢಿನಿಯಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಗ ತುರ್ತುಸ್ಥಿತಿಯೊಂದು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಈ ತುರ್ತು ಹಿಂದೂವನ್ನು ಯೋಚಿಸಲು ಹಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆತ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರತಿರೋಧ ಅಥವಾ ಮೌನ ಕ್ರಾಂತಿ ಯಾವ ತುರ್ತನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಳಾರಾಮ್ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ, ಚೌಡರ್ ಕೆರೆ, ಗುರುವಾಯೂರು ಪ್ರವೇಶ ಹೋರಾಟಗಳು ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಸಾಧಿಸಲಾಗದ್ದನ್ನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿವೆ.
ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ದೀನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ, ಬಡತನಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ ಸಿಗದಿರುವುದೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಸಂಘವು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನೇ ತಯಾರು ಮಾಡಬೇಕು. ಸ್ವತಃ ನೋವುಂಡವರು ಸವರ್ಣೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ, ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲರು. ಟಾಲ್‌ಸ್ಟಾಯ್ ಹೇಳಿದಂತೆ ‘ಪ್ರೀತಿಸಬಲ್ಲವನು ಮಾತ್ರ ಸೇವೆ ಮಾಡಬಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಬಳ ಪಡೆವ ಕೆಲಸಗಾರರು ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಲಾರರು.
ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೩೨: ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಲಂಡನ್ ಬಿಡುವ ವೇಳೆಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ವಿಚಾರ ಬಿಸಿಸುದ್ದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಜನವರಿ ಒಂದರಿಂದ ಗುರುವಾಯೂರು ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶದ ಸಲುವಾಗಿ ಕೆಳಪ್ಪನ್ ಜೊತೆಗೆ ತಾನೂ ಉಪವಾಸ ಕೂರುವೆನೆಂದು ಹೇಳಿ ಗಾಂಧಿ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಗಾಂಧಿ ಅನುಯಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಮತ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದದ ಮೊದಲು ಗಾಂಧಿ ಉಪವಾಸ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿ ಎಂಬ ಅನುಕಂಪದಿಂದ ಸುಧಾರಣೆ ಮಾಡಹೊರಟ ಕೆಲವರು ಈಗ ನಿಜ ಬಣ್ಣ ತೋರಿದರು. ಕೇರಳದ ಜಾಮೊರಿನ್ ದೊರೆ ಗುರುವಾಯೂರು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ಪ್ರವೇಶ ನಿರಾಕರಿಸಿದ. ಆ ಹಿಂದೂ ರಾಜನ ಅರಮನೆಯ ಎಷ್ಟೋ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಪೊನ್ನಾನಿ ತಾಲೂಕಿನ ಜನರೆದುರು ಆಯ್ಕೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು ಬಯಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಗಾಂಧಿ ಒಂದು ಸಲಹೆ ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಸಿದರು. ಆದರೂ ಜಾಮೊರಿನ್ ಜಗ್ಗಲಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ರಂಗಾ ಅಯ್ಯರ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಅಸೆಂಬ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಸುಲಭಗೊಳಿಸಲು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತಾ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆ ಮಂಡಿಸಿದ್ದರು. ರಾಜಾ, ಗ್ಯಾನ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಸಿಂಗ್, ಮಿತ್ರ ಮೊದಲಾದವರೂ ಅವರ ಜೊತೆಗಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿ ಗುರುವಾಯೂರು ಉಪವಾಸ ಮುಂದೂಡಿರುವುದಾಗಿ, ಗವರ್ನರ್ ಜನರಲ್ ಅವರ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವುದಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ ಅವರ ನಡೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಬೆಂಬಲಿಗರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟಿಸಿತು.
ಜನವರಿ ೨೩, ೧೯೩೩: ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಾಪಸಾದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಸಂದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಸೂದೆ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾ, ‘ವೈಸ್‌ರಾಯ್ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡುವ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಲ್ಲ. ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶದ ಸಲುವಾಗಿ ಗಾಂಧಿ ತಮ್ಮ ಜೀವ ಕೊಡುವುದು ಬೇಡ. ವೈಸ್‌ರಾಯ್ ಕೂಡಾ ಶಾಸನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯದೇ ಜನಹಿತವಿದೆ ಎನಿಸಿದಲ್ಲಿ ವಿಟೊ ಬಳಸಿಯಾದರೂ ಮಸೂದೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಗಾಂಧಿ ಯರವಾಡಾ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವಂತೆ ಟೆಲಿಗ್ರಾಂ ಕಳಿಸಿದರು. ದೆಹಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾ ಫೆಬ್ರುವರಿ ೪ರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಗಾಂಧಿ ಭೇಟಿಯಾದರು. ಎದ್ದು, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡ ಗಾಂಧಿ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಕುರಿತು ಮಾತು ಶುರುಮಾಡಿ ಸುಬ್ಬರಾಯನ್ ಮತ್ತು ರಂಗಾ ಅಯ್ಯರ್ ಮಂಡಿಸುವ ಮಸೂದೆಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿದರು. ಅದನ್ನು ನೇರಾನೇರ ನಿರಾಕರಿಸಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿವೆ:
‘ಆ ಮಸೂದೆ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಪಾಪ ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರನ್ನು ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ ಬಿಡಿ ಎನ್ನುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಅವರ ಹಕ್ಕು ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳು ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಶೂದ್ರರಾಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹಿಂದೂ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಂಡಿದೆಯೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನೇಕೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಲಿ? ಜಾತಿವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರೆಯುವುದಾದರೆ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಏನೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ.
ಗಾಂಧಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು: ‘ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲ. ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಹಿಂದೂಗಳು ತಮ್ಮ ಪಾಪ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಣಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ. ಈ ಸುಧಾರಣೆಯಾದರೆ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತಿ ಹೊಂದಬಹುದು. ನೀವೀಗ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ವಿರೋಧಿಸಿದರೆ ಸನಾತನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರ ಅದರ ದುರ್ಲಾಭ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು.
‘ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು ಆರ್ಥಿಕ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಉನ್ನತಿ ಸಾಧಿಸಿದರೆ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹಿಷ್ಕೃತರು ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಉಪಉತ್ಪನ್ನಗಳು. ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುವ ತನಕ ಅವರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಜಾತಿಪದ್ಧತಿ ನಾಶವಾಗದೇ ಅವರ ಉದ್ಧಾರ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಜಾತಿಯೆಂಬ ಹೇಯ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ತತ್ವವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವವರೆಗೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೧ರಂದು ಹೊರಬಂದ ‘ಹರಿಜನ ಮೊದಲ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.
ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೨ರಂದು ‘ಪ್ರಿಯ ಮಹಾತ್ಮಾಜೀ.. ಎಂದು ಪತ್ರ ಶುರುಮಾಡಿದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಹೀಗೆ ಬರೆದರು: ‘ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂದು ತಾಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅನೈತಿಕವಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರ ಮರ್ಜಿ ಹಿಡಿಯದೇ ನೀವು ಅದನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಸೂದೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಶೋಷಿತ ವರ್ಗಗಳ ಮುಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗ ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ, ಆರ್ಥಿಕ ಉನ್ನತಿಯಲ್ಲಿದೆಯೇ ಹೊರತು ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ದೇವಾಲಯಗಳ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಬೇಕೋ ಬಿಡಬೇಕೋ ಎನ್ನುವುದು ನೀವು ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಾದ ವಿಚಾರ. ನಾವದಕ್ಕೆ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಸಭ್ಯನಡತೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸಿದರೆ ದೇವಾಲಯಗಳ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿರಿ. ಸಭ್ಯತೆಗಿಂತ ಹಿಂದೂ ಆಗಿ ಉಳಿಯುವುದೇ ಮುಖ್ಯವಾದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದೇವಾಲಯಗಳ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಿ, ನಮಗೆ ಒಳಬರಬೇಕಾದ ತುರ್ತು ಇಲ್ಲ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದು ಎಂದು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರನ್ನು ಪರದೇಶಿಗಳಂತೆ ನೋಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ನೀಡಿದರಷ್ಟೇ ಸಾಲದು, ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯ ತತ್ವವನ್ನೂ ಕೈಬಿಡಬೇಕು. ಅಸಮಾನತೆ, ತಾರತಮ್ಯ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿಯ ಮೂಲ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮದ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕೂತಿವೆ. ನಾನೀಗ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಸೂದೆಗೆ ಸಹಮತ ಸೂಚಿಸಿ ನಂತರ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯ ಮತ್ತು ಜಾತಿಪದ್ಧತಿಯ ನಾಶಕ್ಕೆ ಹೋರಾಡಿದರೆ ಗಾಂಧಿ ಯಾವ ಕಡೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ? ಅವರು ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಬೆಂಬಲಿಸಿ ವಿರೋಧಿ ಪಾಳಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದಾದರೆ ನಾನೀಗ ಅವರ ಜೊತೆ ನಿಲ್ಲಲಾರೆ.
ಗಾಂಧಿ-ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ದಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದು ಹೀಗೆ. ರಂಗಾ ಅಯ್ಯರ್ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಾ ಸನಾತನಿಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅರೆ ಸನಾತನಿಗಳು, ಸನಾತನ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರೂ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಕಾನೂನು ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಹಾಕಬಾರದು ಎನ್ನುವುದು ಅವರ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಪಂಡಿತ ಮದನ ಮೋಹನ ಮಾಳವೀಯ ಅವರಂತೂ ಕೋಪಾವಿಷ್ಟರಾಗಿ ದೇವಾಲಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೂ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಗುಡುಗಿ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದರು! ಹೀಗೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಗಾಂಧಿ ಉಪವಾಸ ಕೂತು ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಪಡೆದಿದ್ದರೋ ಅದರ ಸೋಲಿನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಚ್ ೨೪ರಂದು ರಂಗಾ ಅಯ್ಯರ್ ಅವರ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಸೂದೆ ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು.
ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದದ ನಿಜ ಬಣ್ಣ ಬಯಲಾಗತೊಡಗಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಹಿಂದೂ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖಂಡರು ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸತೊಡಗಿದ್ದರು. ಗಾಂಧೀಜಿ ಶುರುಮಾಡಿದ ಹರಿಜನ ಚಳುವಳಿಯ ಉತ್ಸಾಹ ಇಂಗಿಹೋಗತೊಡಗಿತ್ತು. ಪೂನಾಕ್ಕೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದು ಅವರೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಮುಖವಿಟ್ಟು ಬಿಕ್ಕಿದ್ದ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಈಗ ಬೇರೆ ಹಾಡು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದರು. ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೬ರಂದು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಮ್ಮೇಳನ ಮಾಡಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಭಾದ ಮುಖಂಡರು ಅದಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರು. ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಬಂಗಾಳ ಶಾಸನಸಭೆ ಪ್ರಸ್ತಾವವೊಂದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದ ರದ್ದತಿಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು. ಬಂಗಾಳದ ಒಬ್ಬ ಹಿಂದೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯೂ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಭಾಗೀದಾರ ಆಗಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ತಮಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅವರ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತ ಅವರು, ‘ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಧಾನಕಾರರಾಗಿ ಅನೇಕ ಬಂಗಾಳಿ ಹಿಂದೂಗಳು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿರುವಾಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ತಪ್ಪು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ತೀರ್ಮಾನವು ಪೂರಾ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವಾಗ ಬಂಗಾಳವು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಬಂಗಾಳದ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮುಖಂಡರು ೫೦ ಸ್ಥಾನ ಬಯಸಿದ್ದಾಗ ೩೦ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಗೊಳಿಸಿ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾಗಿರುವಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮುಂಬಯಿ, ಬಿಹಾರ್, ಪಂಜಾಬ್, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಒರಿಸ್ಸಾದ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯವೂ ಸ್ಥಾನಸಂಖ್ಯೆಯ ಕುರಿತು ಅಸಮಾಧಾನ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ಬರೆದರು.
ಜಂಟಿ ಸಂಸದೀಯ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಏಪ್ರಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ಹೊರಟ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್‌ರನ್ನು ಗಾಂಧಿ ಯರವಾಡಾ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಕೇಳಿದರು. ಯರವಾಡಾದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಜೊತೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಚುನಾವಣೆ ಹಾಗೂ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ ತಯಾರಿಯ ಕುರಿತು ಚರ್ಚೆಯಾಯಿತು. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆ ಎದುರಿಸುವ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ೨೫% ಮತ ಗಳಿಸಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಹೇಳಿದರು. ಆ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಲಂಡನ್ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಗಾಂಧಿ, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕೈಗೆ ಹೂಗುಚ್ಛವನ್ನಿತ್ತು ಮಾತನ್ನು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ನಿವಾರಣೆ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದರು.
*****
ಒಂದು ವೇಳೆ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಕೊಂಚವೂ ಬದಲಿಸದೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಬಳಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಗಾಂಧಿ ತೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿದ್ದವು. ಆಗ ಅಂಬೇಡ್ಕರರನ್ನು ಖಳನನ್ನಾಗಿಸಿ, ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿತರ ಮಾರಣಹೋಮವೇ ನಡೆದುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಅಂಬೇಡ್ಕರರಿಗಿದ್ದ ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಈ ದುರಂತ ಸಂಭವಿಸದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು.
ಹೀಗೆ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದವು ರಾಜಕೀಯ ಒಪ್ಪಂದವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ವಿಶಾಲ ಧಾರ್ಮಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಆಯಾಮಗಳಿದ್ದವು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಒಪ್ಪಂದದ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹಿತರಾದಂತೆ ಕಂಡುಬಂದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ನಂತರ ಕ್ರಮೇಣ ಯಥಾಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದನ್ನು ಖಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ನಿವಾರಣೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲವೆಂದೂ, ಅದರ ಬೇರು ನಾಶವಾಗದೇ ಬರಿಯ ಟೊಂಗೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಅವರಿಗೆ ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಕಲಿತ, ತಿಳಿದ, ಪ್ರಭಾವಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥರಾದ ತಾವೇ ತಾರತಮ್ಯ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಹಳ್ಳಿಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿರುವ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಬಡ ಶೋಷಿತರ ಪಾಲಿಗೆ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶದಂತಹ ಕಣ್ಣೊರೆಸುವ ತಂತ್ರಗಳು ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಒದಗಿಸಲಾರವು ಎಂದೆನಿಸಿ ಮತಾಂತರ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ, ಸ್ಥಾನಮೀಸಲು ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಾತ್ವಿಕ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟ, ಗಾಂಧಿ-ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಸಂಘರ್ಷ, ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಣೆಯ ಕಷ್ಟಗಳು, ‘ಹರಿಜನರಿಂದ ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನಿ ‘ದಲಿತರ ಹುಟ್ಟು, ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಮತಾಂತರ ಒಲವಿಗೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ತಿರುವಿ ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
-ಡಾ.ಎಚ್.ಎಸ್. ಅನುಪಮಾ
-ಕೆ.ಎಲ್. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಐಜೂರ್

2011-09-19T11:08:00.000-07:00

ಕಂಬಾರರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಬಂದಿರುವುದು ಕನ್ನಡದ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲ ಜಾತಿ- ಚಡ್ಡಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ದಾಟಿ ಕನ್ನಡದ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಗೌರವ ಸಂದಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವರಿಗೆ ಸಂದು ಅದರ ಘನತೆ ಹೆಚ್ಚಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ

ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ - ಅಸಹಾಯಕರ ಆತ್ಮನಾಶ -ಅನುಪಮಾ ಕೃಷ್ಣ

2011-09-16T10:33:00.000-07:00

     ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ದಿಟ್ಟವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿ ನಿಂತು, ಕೊನೆಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ವಾಯುಸೇನೆಯ ಫ್ಲೈಯಿಂಗ್ ಆಫೀಸರ್ ಅಂಜಲಿ ಗುಪ್ತಾ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೧ರಂದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಕೋರ್ಟ್ ಮಾರ್ಷಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ ಎದೆಗುಂದದೆ ಹೈಕೋರ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಆಕೆ, ಜೀವನದ ಟ್ರಯಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣ ಒಪ್ಪಿಸಿರುವುದು ದುರಂತವೇ ಸರಿ. ನೇಣು ಕುಣಿಕೆಗೆ ಕೊರಳೊಪ್ಪಿಸಿದ ಅಂಜಲಿಯ ನೋವು-ಅವಮಾನದ, ಸೋಲು-ಖಿನ್ನತೆಯ ಕತೆ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ದನಿಯೆತ್ತುವವರನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸುವಂತಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಕುರಿತ ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳ ಧೋರಣೆ, ಲಿಂಗ ಅಸಮಾನತೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷೆ ಮುಂತಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿದೆ.
   ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳು ಪುರುಷ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ತುಂಬ ಕಡಿಮೆ. ಇರುವವರು ವೈದ್ಯಕೀಯ, ನರ್ಸಿಂಗ್, ಲೆಕ್ಕಪತ್ರ ವಿಭಾಗದಂತಹ ಕಡಿಮೆ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತೀಯ ವಾಯು ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಫ್ಲೈಯಿಂಗ್ ಆಫೀಸರ್‍ಸ್ ಇದ್ದಾರೆ. ವಾಯುಸೇನೆ ಸೇರಲು ಧೈರ್ಯ, ಸಮಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಛಲ, ಜಾಣ್ಮೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅವೆಲ್ಲ ಮೇಳವಿಸಿದ್ದ ಬಿಚ್ಚು ಮಾತಿನ ನೇರ ನುಡಿಯ ಅಂಜಲಿ ಫ್ಲೈಯಿಂಗ್ ಆಫೀಸರ್ ಆದಾಗ ಸಾವಿರ ಕನಸು ಹೊತ್ತು ವಿಹರಿಸಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ನೆಲಕಚ್ಚಲು ಯಾವುದು ಕಾರಣವಾಯಿತು? ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅತಿ ವಿನಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸದ, ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಅಂಜಲಿ ವ್ಯಗ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೋದಳೆ? ಅವರ ವರ್ತನೆಗಳ ಕುರಿತು ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದಳೆ? ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗೆಗೆ ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಳೆ? ಯಾವ ಕಾರಣವೋ ಅಂತೂ ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಯ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಜೀವವೊಂದು ಬಲಿಯಾದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕುರುಹುಗಳು ಈ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿವೆ.
   ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಲಹಂಕ ವಾಯುನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಿಭಾಗದ ಮೂವರು ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳು ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಿದರೆಂದು ವಿಮಾನಪುರ ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಜಲಿ ದೂರು ನೀಡಿದ್ದಳು. ಇಲಾಖೆಯ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಕೋರ್ಟ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಎದುರು ಹಾಜರಾಗಬೇಕಾಯಿತು. ಜನರಲ್ ಕೋರ್ಟ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಎದುರಿಸಿದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಮಹಿಳಾ ಆಫೀಸರ್ ಆಕೆ. ೨೦೦೪ರ ಏಪ್ರಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಗಿ ೨೦೦೬ರ ಫೆಬ್ರುವರಿಯ ತನಕ ಕೋರ್ಟ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯಿತು. ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಆರೋಪ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೋರ್ಟ್ ಆ ಮೂವರನ್ನು ದೋಷಮುಕ್ತರನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಕೇಸಿನ ಪೂರಾ ಭಾರ ಅಂಜಲಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಆಕೆಗೆ ಅಶಿಸ್ತಿನ ವರ್ತನೆ; ಹಣ ದುರುಪಯೋಗ; ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯ ತಿಂಡಿ ಡಬ್ಬಿಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿಸಾಕಿ ಅಸಭ್ಯ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಅವಿಧೇಯತೆ ತೋರಿದ್ದು; ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗದೇ ಇರುವುದು; ತರಬೇತಿಗೆ ಹಾಜರಾಗದೇ ಇರುವುದು - ಹೀಗೆ ಐದು ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟು ಕೆಲಸದಿಂದ ವಜಾ ಮಾಡುವಂತೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಬರೀ ವಜಾ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ಗೌರವವಿಲ್ಲದೇ ರ್‍ಯಾಂಕ್‌ಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಖಾಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸುವಂತೆ ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಏರ್ ಚೀಫ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಆಗಿದ್ದ ಎಸ್.ಪಿ.ತ್ಯಾಗಿ ಅವರ ದಯೆಯಿಂದ ಛೀಮಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸದಿಂದ ಕಿತ್ತು ಹಾಕುವಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಕಡಿತಗೊಂಡು ಅಂಜಲಿಯ ವಾಯುಸೇನೆಯ ಸೇವೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.
     ಕೆಲಸದಿಂದ ವಜಾ ಮಾಡಲು ವಾಯುಸೇನೆ ಕೊಟ್ಟ ಕಾರಣಗಳು ಎಷ್ಟು ಬಾಲಿಶವಾಗಿವೆಯೆಂದರೆ, ಅದು ಆಕೆಯನ್ನು ಬಲಿಪಶುವಾಗಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಯತ್ನ ಎಂದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೇ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಮೇಲಿನ ಒಂದು ಆರೋಪ ಹಣದ ದುರ್ಬಳಕೆ. ಅದೇನು ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯ ದುರ್ಬಳಕೆಯಲ್ಲ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ದೆಹಲಿಗೆ ಸರ್ವಿಸ್ ಏರ್‌ಕ್ರಾಫ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ತೆರಳಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ರಾಜಧಾನಿ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ರೈಲಿನ ಭತ್ಯೆಯಾಗಿ ೧೦೮೦ ರೂ. ಕ್ಲೈಮ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಂಜಲಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಅಪರಾಧವಾಗಿತ್ತು. ಸೇನಾಪಡೆಯ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಷ್ಟೇ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಂದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಅವಳ ಬದುಕು ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾಯಿತು. ಹೀಗೇ ಸುಳ್ಳು ಕ್ಲೈಮ್‌ಗಳಿಗೆ ವಜಾಗೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ ಈ ದೇಶದ ೯೯% ನೌಕರರು ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಖಚಿತ.
   ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ್ದಳೋ ಆ ಮೂವರೂ ನಿಷ್ಕಳಂಕಿತರಾಗಿ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದರು. ಯಾವುದೇ ಗೌರವ-ಧನವಿಲ್ಲದೇ, ಕೆಲಸವೂ ಇಲ್ಲದೇ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡತೊಡಗಿದ ಆ ಯುವತಿಯ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು? ಕೋರ್ಟ್ ಮಾರ್ಷಲ್‌ನ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ವೇಗಗಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೂಗಾಡಿದ್ದ ಅಂಜಲಿ, ತೀರ್ಪು ಹೊರಬಿದ್ದ ನಂತರ ‘ನನ್ನ ಸಲುವಾಗಿ ಜನರಲ್ ಕೋರ್ಟ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಶ್ರಮ ಹಾಗೂ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಆಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಣ್ಣಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಳು. ಮೂವರು ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕಳಂಕಿತಗೊಳಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸದ ವಾಯುಸೇನೆ ತನಗೇ ದುರ್ವರ್ತನೆಯ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸಿ ಕಳಚಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಆಕೆಗೆ ನುಂಗಲಾರದ ನೋವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ನ್ಯಾಯ ಕೇಳಿ ರಾಜ್ಯ ಹೈಕೋರ್ಟಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದಳು.
   ಕೋರ್ಟ್‌ಮಾರ್ಷಲ್ ತನಕ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯಿಂದಲೇ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರೂ ನಂತರ ಆಕೆ ಕುಸಿದುಹೋದಹಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಸಹಕಾರ-ವಿರೋಧ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ದೊರೆಯಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಣ್ಯ ಸಿರಿವಂತ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮರ್ಯಾದೆಗಂಜಿ ದೂರ ಉಳಿದು ಹೋರಾಡುವ ತಮ್ಮವರನ್ನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಬಹುಶಃ ವಿವಾಹಿತ ಆದರೆ ವಿಚ್ಛೇದಿತನಲ್ಲದ ಗ್ರೂಪ್‌ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಅಮಿತ್ ಗುಪ್ತಾ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಇಂತಹ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಇರಬಹುದು. ಆತನ ಜೊತೆ ಅಂಜಲಿಗೆ ಲಿವ್‌ಇನ್ ಸಂಬಂಧ ಇತ್ತೆಂದು ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಈಗ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಪತ್ನಿಯಿಂದ ದೂರವಿರುವ, ವಿಚ್ಛೇದಿತನಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೊತೆ ವಾಸಿಸುವುದು ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನಂತೆ. ಸೆ.ಏಳರ ರಾತ್ರಿ ಭೋಪಾಲಿನ ಅಮಿತ್ ಗುಪ್ತ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ಅಂಜಲಿ, ಮರುದಿನ ಅಮಿತ್ ತಮ್ಮ ಮಗನ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥಕ್ಕೆ ದೆಹಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಒಂಟಿಯಾದಳು. ಅಮಿತ್ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಖಿನ್ನತೆಗೋ, ಮತ್ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೋ ನೇಣಿಗೆ ಕೊರಳೊಡ್ಡಿದಳು. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಮಿತ್ ಅವರ ಮೇಲೂ ದೂರು ದಾಖಲಾಗಿ ಈಗ ಆತ ಪೋಲೀಸ್ ಕಸ್ಟಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.
   ಚೌಕಟ್ಟಿನಾಚೆಗೆ ದಾಟುವುದು ಇವತ್ತಿಗೂ ಕಷ್ಟವೇ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಆಚೆ ಹೋದರೆ ಬಜಾರಿ ಪಟ್ಟವೂ ತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಕರಣ ಏನು ಸಂದೇಶ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ? ಎಷ್ಟೇ ವಿದ್ಯೆ, ಅಂತಸ್ತು, ನೌಕರಿ, ಅಧಿಕಾರ ಇರಲಿ - ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ಕಟ್ಟಳೆಗಳಿಂದ ರಿಯಾಯ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದೆ? ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ವಿರೋಧಿ ಆಂದೋಲನದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯಾಗಿ ಗ್ಯಾಂಗ್ ರೇಪ್‌ಗೆ ಒಳಗಾದ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥೆ ಭನವಾರಿ ದೇವಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ರೂಪನ್ ದೇವಲ್ ಬಜಾಜ್‌ವರೆಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತೆ ಗ್ಯಾರಂಟಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದ ಹಾಗಾಯಿತು. ಅಲ್ಲದೆ ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಶೀಲಶಂಕೆ ಅಥವಾ ಶೀಲಹರಣವನ್ನು ಮಹಿಳೆಯ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಬಹುಪಾಲು ಬೈಗುಳಗಳು ಹೆಣ್ಣಿನ ಶೀಲ ನಿಂದಿಸುವವೇ ಆಗಿವೆ. ಗಂಡಸಿಗೆ ಬೈಯ್ಯಲು ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಬೈಗುಳಗಳೂ ಶೀಲಗೆಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣಿನ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವೇ ಆಗಿವೆ. ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಕ್ರಿಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳಾ ರಾಜಕಾರಣಿಯೊಬ್ಬರು ಈ ಕುರಿತು ಸಭೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ತನ್ನ ಕಾಲಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಲು ಮಹಿಳೆಯೇನಾದರೂ ಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಅವಳನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಬಳಸುವ ಕೊನೆಯ ಅಸ್ತ್ರ ಶೀಲವೇ ಆಗಿದೆ. ಹಳ್ಳಿಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೂ ಚುನಾವಣಾ ಕಣಕ್ಕಿಳಿದಿರುವ ಮಹಿಳಾ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಇದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಸ್ಮೋಪಾಲಿಟನ್ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೂ ಕಾರು ನಡೆಸುವ ಮಹಿಳೆ ವೇಗದ ಚಲನೆಗೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡಿದರೆ, ‘ಏಯ್ ಅಮ್ಮೋ, ಮನೇಲಿ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡೋಗು. ಕಾರ್ ತಂದ್ಬುಟ್ಳು.. ಎಂದು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಂದವರ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಭರಿತ ಮೂದಲಿಕೆ ಕೇಳಬಹುದು.
ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಗಂಡ ಬಿಟ್ಟ ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಸಲ ನನ್ನಬಳಿ ಕರೆ ತಂದಾಗಲೂ, ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬ ಸಿಟ್ಟು, ಬಿಪಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆಯೆ ನೋಡಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಸಿಟ್ಟಿನ ಕಾರಣ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಬಿಸಿಯೂಟದ ಹೆಲ್ಪರ್ ಆಗಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ಅಶ್ಲೀಲ ಚಿತ್ರ ತೋರಿಸಿ, ಸನ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅಸಭ್ಯ ವರ್ತನೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆಂದೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ‘ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜೀ ಮಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಗಂಡಬಿಟ್ಟವಳೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೇರಿದವಳು ಎಂಬಂತೆ ಆತ ವರ್ತಿಸುವಾಗ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದರೆ ಹೇಗೆ? ಆ ರೀತಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ತನಗೆ ಆಗದು ಎಂದು ದಿಟ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಅವಳು ಕೊನೆಗೂ ತನ್ನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಜಯ ಪಡೆದಳು. ಇಲಾಖೆಯ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿ ಕಿರುಕುಳ ಕೊಟ್ಟವರನ್ನು ವರ್ಗ ಮಾಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲಳಾದಳು. ಇದು ಹಲವರಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಹೆದರಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿರಲು ಸಾಕು.
ನಮ್ಮೂರಿನ ಬಡ, ಪ್ರಭಾವಿಯಲ್ಲದ, ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತರಿಯಿಲ್ಲದ, ಅತಂತ್ರ ಬದುಕಿನ ಮಹಿಳೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ನ್ಯಾಯವೂ ಅಂಜಲಿಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಏಕೆ?
   ಅಂಜಲಿ ಗುಪ್ತಾ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ. ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳ ಶ್ರೇಣಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಷ್ಟು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟು ಹಾಗೂ ಅಲಿಖಿತವೆಂದರೆ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗೆ ಗುಲಾಮನಾಗಿ ‘ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬಲ್ಲಿರಾದರೆ ಪ್ರಮೋಷನ್ ಪಡೆಯುತ್ತ ಹೋದೀರಿ. ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಎದೆಗಾರಿಕೆ, ನಿಷ್ಠುರತೆ, ಧೈರ್ಯ ತೋರಿಸಿದಿರೋ ‘ಅವಿಧೇಯತೆಯ ಖೆಡ್ಡಾದೊಳಗೆ ಕೆಡವಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇಶ ಕಾಯುವ ಗುರುತರ ಹೊಣೆಹೊತ್ತ ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮಾನ ಕಾಪಾಡದೇ ಹೋಗುವರೆ? ಎರಡನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೈನಿಕರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜಾರ್ಜಿಯನ್ ಹಾಗೂ ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ಮೆಡಲುಗಳು ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದವು. ಅಷ್ಟು ಶೌರ್ಯ ಮೆರೆದವರೇ ಇಂದು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಂಡು, ಸುಳ್ಳು ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತ, ತಮ್ಮ ನೆಂಟರಿಷ್ಟರನ್ನೇ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತ, ಕೋಮುವಾದಿ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸೇನೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಗೌರವದ ದಿನಗಳು ಮರೆಯಾದವೆಂದೇ ತೋರುತ್ತದೆ. ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಆಂತರಿಕ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಇರುವ ಸೇನೆ-ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಅದೇ ನೆಲದ ದುರ್ಬಲರ ಶತ್ರುಗಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುವ ವ್ಯಂಗ್ಯ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ. ಸೇನೆ ನಾಗರಿಕರ ಮೇಲೆಸಗುವ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಮಣಿಪುರದ ಮಹಿಳೆಯರು ಬೆತ್ತಲೆ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಇರೋಮ್ ಶರ್ಮಿಳಾ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ದೇಶ ಭದ್ರತೆ, ರಕ್ಷಣೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಾವುವೂ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೊಳಗೂ ಬರದೇ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತಿವೆ.
   ಜಾಗತೀಕರಣದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ‘ಉತ್ತಮ ಸರಕಿದು ಅತಿ ಲಾಭ ತರುವಂಥ ಎಂದು ದೇಹಮಾರಾಟದ ಧಂಧೆಯ ಬಲಿಪಶು ಆಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವವರೂ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿ ಅಲ್ಲ.
*****

    ‘ಕೊಲೆಗಾರ ಬಲಿಪಶುವಿನ ದೇಹನಾಶ ಮಾಡಿದರೆ, ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗುವವ ಅಸಹಾಯಕ ಮಹಿಳೆಯ ಆತ್ಮ ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
- ಜಸ್ಟಿಸ್ ಅರಿಜಿತ್ ಪಸಾಯತ್

    ‘ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ಮಹಿಳೆ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ಗಾಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಆಳವಾದ, ಸಾವಿಲ್ಲದ, ಕಳಂಕಿತ ಭಾವನೆ. ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ಕಾನೂನಿನ ಕುರಿತ ಕುರುಡು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮೊಂಡಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ.
                                       - ಜಸ್ಟಿಸ್ ಕೃಷ್ಣ ಐಯ್ಯರ್
೧೯೯೧ರ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ೨೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಬ್ಬಳು ಮಹಿಳೆ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ದಾಖಲಾತಿ ಆಧರಿಸಿದ ವರದಿ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಬ್ಬಳಾದರೂ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿರಬಹುದು. ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಕೊರತೆ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಒತ್ತಡ, ಪೋಲೀಸರ ಅಸಹಕಾರ, ಭಯ ಹೀಗೇ ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಮಾನಹಾನಿ ಕೇಸುಗಳು ಕೋರ್ಟು ಕಟ್ಟೆ ಹತ್ತುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಕುರಿತಾದ ಕಾನೂನುಗಳು ಹಲವಿವೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಬಹುಪಾಲು ಕಾನೂನುಗಳು ಶೋಷಿತರ ಪರವಾಗಿಯೇ ಇವೆ. ಕೆಲವು ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾದ ಕೇಸುಗಳು-ತೀರ್ಪುಗಳು ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದವು. ಎಷ್ಟೋ ನೀತಿ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಕೇಸು ವಿಚಾರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು.
ಅತ್ಯಾಚಾರವು ಹೆಣ್ಣಿನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಆಕ್ರಮಣವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅವಳ ಸಮಗ್ರತೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದಾಗಿದೆ. ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳವು ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ಥಳದ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಕೊರತೆಯ ಜೊತೆಗೇ ಮಹಿಳೆಗೆ ದೈಹಿಕ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಹಕ್ಕಿನ ನಿರಾಕರಣೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಾಚಾರ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಈ ಎರಡೂ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲಳಾದವಳ ಮೇಲೆ ಪುರುಷ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ‘ವಿಶಾಖ ಎಂಬ ಲಿಂಗಸಮಾನತೆಯ ಕುರಿತು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸಂಘಟನೆಯು ರಾಜಸ್ಥಾನ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಭನವಾರಿ ದೇವಿ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಹೋದಾಗ. ಅತ್ಯಾಚಾರದಂತಹ ಹೇಯ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗಿಯೂ ಬಲಶಾಲಿ ಆರೋಪಿಗಳ ಎದುರುನಿಂತು ಹೋರಾಡಿದ ಭನವಾರಿ ದೇವಿಯಂಥ ದಿಟ್ಟ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೊರಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿದರು ಎನ್ನಬಹುದು.
   ರಾಜಸ್ಥಾನ ಸರ್ಕಾರದ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ವಿರೋಧಿ ಆಂದೋಲನದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯಾಗಿದ್ದ ಭನವಾರಿ ದೇವಿ ೧೯೯೨ರಲ್ಲಿ ಅವಳ ಗಂಡನ ಎದುರಿಗೇ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಳು. ಗ್ರಾಮದ ಬಲಶಾಲಿ ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ತೃತೀಯಾ ದಿನದಂದು ನಡೆಯಬೇಕಿದ್ದ ೯ ತಿಂಗಳ ಹಸುಳೆಯ ಮದುವೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಮೇಲಿನವರಿಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಅವಳ ಅಪರಾಧವಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಕೈಹಾಕಿದ ಕೆಳಜಾತಿಯ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಮಾತ್ರಕ್ಕೂ ಸಹಿಸದ ಅವರು, ಮುಸ್ಸಂಜೆ ತನ್ನ ಬರಡು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಜೊತೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಭನವಾರಿ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್‌ಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ‘ಲಂಗ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಡಲು ಹೇಳಿದಾಗ ಗಂಡನ ಪೇಟವನ್ನು ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ದಿನ ಕಳೆದಳು. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಹತ್ತಿರದ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯೆಯರಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದ್ದೊಬ್ಬ ವೈದ್ಯರು ಜೈಪುರದ ಸವಾಯಿ ಮಾನ್‌ಸಿಂಗ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿ ಚೀಟಿ ಕೊಟ್ಟರು. ಚೀಟಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ‘ವಯಸ್ಸು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಕೋರಲಾಗಿತ್ತು! ಜೈಪುರ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯವರು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಆದೇಶ ಇಲ್ಲದೇ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಲಾಗದು ಎಂದರು. ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಸಮಯ ಮುಗಿದಿದ್ದು, ಮರುದಿನ ಆದೇಶದ ಪ್ರತಿ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. ಮರುದಿನ ಆದೇಶವೇನೋ ನೀಡಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಪಾಸಣೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ಭಾರತೀಯ ಕಾನೂನು ಅತ್ಯಾಚಾರವಾದ ೨೪ ಗಂಟೆಗಳೊಳಗೆ ಗುಪ್ತಾಂಗಗಳ ಸುತ್ತಲ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಭನವಾರಿ ತನ್ನ ಮೇಲಾದ ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಬಗೆಗೆ ಹೇಳಿ, ತಕ್ಕ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ೫೨ ತಾಸು ಮೀರಿ ಹೋಗಿತ್ತು.
   ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಭನವಾರಿ ಸುಳ್ಳು ಕತೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆಂದು ಅವಳ ಹಳ್ಳಿಯವರು, ಮತ್ತಿತರರು ಆಪಾದಿಸಿದರು. ಅವಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ನೀಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ೧೯೯೪ರಲ್ಲಿ ಆಪಾದಿತರು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಕೇಸು ವಾಪಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಆಕೆ ತನ್ನ ಘನತೆ ಉಳಿಯಲು ಅವರೇ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿದ್ದೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೇಸು ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು. ಹಣಕ್ಕೆ ರಾಜಿಯಾಗದ ಅವಳ ಜೊತೆ ಅವಳ ಮಗ-ಸೊಸೆ-ಬೀಗರು, ಸೋದರರೂ ಮಾತು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಂಡರು. ಅವಳ ಗಂಡ ಮಾತ್ರ ಕೊನೆಯತನಕ ಹೆಂಡತಿಯ ಬೆಂಗಾವಲಾಗಿ ನಿಂತ. ಅದನ್ನಾಕೆ ಈಗಲೂ ಕಣ್ತುಂಬಿ ನೆನೆಯುತ್ತಾಳೆ.
   ಕೇಸು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಐದು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಬದಲಾದರು. ಆರನೆಯವರು ೧೯೯೫ರಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ; ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಪುರುಷರು ದಲಿತ ಭನವಾರಿಯ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ೫೨ ತಾಸಿನ ನಂತರ ವಿಚಾರಣೆಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಆಕೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಿರಬಹುದು, ಅವಳ ಗಂಡ ಸುಮ್ಮನೇ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಅಕ್ಕನ ಮಗನ ಜೊತೆಗೆ ಯಾರೂ ರೇಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಲಾರರು ಎಂದೆಲ್ಲ ಉದ್ದನೆಯ ತೀರ್ಪು ಬರೆದು ಆರೋಪಿಗಳನ್ನು ಖುಲಾಸೆ ಮಾಡಿದರು.
   ಬ್ರಿಟಿಷರು ಅತ್ಯಾಚಾರ ಕಾಯ್ದೆ ತಂದಾಗ ಪ್ರಕರಣದ ತೀರ್ಪುಗಳು ಕೋರ್ಟಿನಿಂದ ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗಳು. ಕೆಲವರಂತೂ ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಹೆಣ್ಣು ಕೆಳಜಾತಿ ಗಂಡಿನಿಂದ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೊಳಗಾದರೆ ಹೆಚ್ಚು ‘ಮಾನ ನಷ್ಟವಾಗುವುದಾಗಿಯೂ; ಕೆಳಜಾತಿ ಹೆಣ್ಣು ಮೊದಲೇ ಸಡಿಲ ನಡತೆಯವಳಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಗಂಡಿನಿಂದ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೊಳಗಾದರೆ ಮಾನನಷ್ಟ ಕಡಿಮೆ ಎಂದೂ ತೀರ್ಪು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ೨೧ನೇ ಶತಮಾನದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲೂ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಭನವಾರಿ ತೀರ್ಪು ತೋರಿಸಿತ್ತು. ಇವತ್ತಿಗೂ ಅತ್ಯಾಚಾರ-ಡೈವೋರ್ಸ್ ಕೇಸುಗಳ ಇತ್ಯರ್ಥ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರೇ ‘ಉತ್ತಮ ಕುಲದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಂತೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ! ಒಟ್ಟಾರೆ ಈ ತೀರ್ಪು ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಈ ತೀರ್ಪಿನ ವಿರುದ್ಧ ಅಪೀಲು ಮಾಡಿತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆಗಿ ೧೫ ವರ್ಷದ ನಂತರ ರಾಜಸ್ಥಾನ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ೨೦೦೭ರಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಕೇಸಿನ ಹಿಯರಿಂಗ್ ನಡೆಸಿದೆ. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಇಬ್ಬರು ಆರೋಪಿಗಳು ಸತ್ತುಹೋಗಿದ್ದರು.
   ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭನವಾರಿಯ ಬದುಕು ಛಿದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗಂಡು ಹುಡುಕುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಮಗನನ್ನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಕಳಿಸಿದರೆ ಆ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯ ಹುಡುಗರು ಮಾರಣಾಂತಿಕವಾಗಿ ಹೊಡೆದರು. ಆತನಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಭನವಾರಿ ಜಾತಿಯ ಜನ ಅವಳನ್ನು ‘ಕಳಂಕಿತೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಜಾತಿಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದರು. ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ತತ್ಕಾಲ ಪರಿಹಾರವೆಂದು ನೀಡಿದ್ದ ೨೫ ಸಾವಿರ ಮೊತ್ತ ವಾಪಸ್ ಜಾತಿ ಸೇರಲು ಖರ್ಚಾಯಿತು. ನೀರಜ್ ಭಾನೋಟ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಾಗಿ ಬಂದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಮೊತ್ತ ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕೆಂದು ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿತು. ಅವಳ ಗಂಡ ಮಾಡಿದ್ದ ಮಡಕೆಯನ್ನು ಆ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೂರು ಬಿಘಾ ಜಮೀನು ಸತತ ಬರದಿಂದ ಬಂಜರಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಅವಳ ಜೀವನಾಧಾರವಾಗಿದ್ದು ಒಂದು ಎಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಆಕೆ ತಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಾಧಿಸಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟಳು. ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಹೊರಜಗತ್ತು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರ ಶಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಕೋರ್ಟುಕಚೇರಿ ಅಲೆದು ಹೋರಾಡಿದ ಅವಳ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿರಬಹುದು.
   ಭನವಾರಿ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದು ತನ್ನ ಉದ್ಯೋಗದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ಇದನ್ನು ಆಧಾರವನ್ನಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಶಾಖ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ನಾಲ್ಕು ಸಂಘಟನೆಗಳು ರಾಜಸ್ಥಾನ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಹೋದವು. ಆ ಕೇಸಿನ ವಿಚಾರಣೆಯ ವೇಳೆ ಕೋರ್ಟ್ ‘ವಿಶಾಖ ಗೈಡ್‌ಲೈನ್ಸ್ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದು ಇಂದಿಗೂ ಅನುಸರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ೧೯೯೭ರ ತೀರ್ಪು ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ನೀಡಿ ಅದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದರ ಕುರಿತು ನೀತಿ ನಿಯಮಾವಳಿ ರೂಪಿಸಿತು. ಭನವಾರಿ ಕೇಸಿನಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಸರ್ಕಾರ/ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ವಿರೋಧಿ ಆಂದೋಲನ ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿ ಈಗ ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ತಾಯಿಯ ಸರಾಸರಿ ವಯಸ್ಸು ೧೬ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಏರಿಕೆ ಆಗಿದೆ. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಹಸುಳೆ ವಿವಾಹ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಕೇಸಿನ ನಂತರ ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣ ಕೇಸು ದಾಖಲಾಗುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.
   ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳವನ್ನು ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದೂ ಇದೇ ‘ವಿಶಾಖ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ. ಜಸ್ಟಿಸ್ ಜೆ.ಎಸ್.ವರ್ಮಾ, ಸುಜಾತಾ ಮನೋಹರ್ ಮತ್ತು ಬಿ.ಎನ್.ಕೃಪಾಲ್ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಪೀಠವು ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಳಕಂಡ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ನೀಡಿತು. ಅಲ್ಲದೆ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಲಿಂಗ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪರಿಭಾವಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿತು. ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದಲ್ಲಿ ನೊಂದವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅದು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ವರ್ತನೆಯಾಗಿತ್ತು ಎನ್ನುವುದೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಆರೋಪಿಯ ಉದ್ದೇಶ ಗಮನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಿದಾತ ನೊಂದವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಬಲ ಪ್ರದರ್ಶನ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯ ಮರ್ಯಾದೆಗೆ ಕುಂದು ತರುವಂತಹ, ಅವಳ ವೈಯಕ್ತಿಕತೆಗೆ ಭಂಗ ತರುವಂತಹ ಅಸಭ್ಯ ನಡವಳಿಕೆ/ ಅಸಭ್ಯ ಪದ/ಸನ್ನೆ/ಹಾಡುಗಳ ಬಳಕೆ ಇವೆಲ್ಲ ಮಹಿಳೆ ಇಷ್ಟಪಡದ ವರ್ತನೆಗಳಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವು ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳವೆಂದರೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾದ, ಇಷ್ಟಪಡದ ಕೆಳಗಿನ ವರ್ತನೆಗಳು:
೧. ಲೈಂಗಿಕ ಭಾವದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು
೨. ದೈಹಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಮುಂದುವರಿಕೆ
೩. ನಗ್ನ ಚಿತ್ರ ಪ್ರದರ್ಶನ
೪. ಲೈಂಗಿಕ ಅನುಕೂಲಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದು;
೫. ದೈಹಿಕ/ಮೌಖಿಕ/ಅಮೌಖಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಸನ್ನೆ ಮಾಡುವುದು
ಉದ್ಯೋಗದಾತ ಅಥವಾ ಉದ್ಯೋಗದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿ/ಸಂಸ್ಥೆಯು ಸರ್ಕಾರಿ/ಖಾಸಗಿ/ಸಂಘಟಿತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವ/ಗೌರವಧನ ಪಡೆಯುವ/ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲು ಹೊಣೆಗಾರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ದೌರ್ಜನ್ಯ ತಡೆಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಾತರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಕ್ರಮಗಳು ಹಾಗೂ ನೀತಿ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳು ಈ ರೀತಿ ಇವೆ:
೧. ಎಲ್ಲ ಸರ್ಕಾರಿ/ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯೋಗದಾತರು ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ತಡೆಯಲು ಬಾಧ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು,
ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ತಡೆಯಲು ಮೇಲ್ಕಾಣಿಸಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಬೇಕು.
ಸರ್ಕಾರಿ/ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನೌಕರರ ನಡವಳಿಕೆ ನೀತಿ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ನಿಷೇಧ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ದಂಡ/ಶಿಕ್ಷೆ ಒಳಗೊಂಡಿರಬೇಕು.
ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯೋಗದಾತರೂ ನಡವಳಿಕೆ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ನಿಷೇಧ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಿರಾಮ, ಆರೋಗ್ಯವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಉತ್ತಮ ವಾತಾವರಣ ಇದ್ದು ಮಹಿಳೆ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸದಂತೆ ಇರಬೇಕು.
೨. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದ ಆರೋಪ ಬಂದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದಾತ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡು ತಕ್ಕ ಅಥಾರಿಟಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಬೇಕು.
೩. ನೊಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆರೋಪಿಗಳ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ವರ್ಗಾವಣೆ ಬಯಸಿದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಇರಬೇಕು.

   ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದ ದೂರು ಬಂದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಉದ್ಯೋಗದಾತರು:
ದೂರು ಸಮಿತಿ ಇಟ್ಟಿರಬೇಕು. ಮಹಿಳೆಯೇ ಅದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಅರ್ಧ ಸದಸ್ಯರು ಮಹಿಳೆಯರೇ ಇರಬೇಕು.
ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಯಾವುದಾದರೂ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಘಟನೆ ಅಥವಾ ಇನ್ನಿತರ ಸಂಘಟನೆ ಇರಬೇಕು.
ಪ್ರೊಸೀಜರ್ ಕಾಲಮಿತಿಗೊಳಪಡಬೇಕು.
ಗೌಪ್ಯತೆ ಕಾಪಾಡಬೇಕು.
ದೂರಿತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಅವರ ಪರವಾದ ಸಾಕ್ಷಿ ತಾರತಮ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗದಂತೆ, ಬಲಿಪಶುವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗೆ ಈ ಕುರಿತು ವಾರ್ಷಿಕ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.
ಅಲ್ಲದೇ,
ಮಹಿಳಾ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕು.
ಉದ್ಯೋಗಿಯು ಹೊರಗಿನವರಿಂದ/ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರೆ ಉದ್ಯೋಗದಾತ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು
ನೌಕರರ ಮೀಟಿಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯ ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕು
ಇವು ಖಾಸಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ/ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು.
   ವಿಶಾಖ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದ ನೀತಿನಿಯiಗಳಂತೆ ಎ. ಸಿ. ಚೋಪ್ರಾ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು. ದೆಹಲಿಯ ಪ್ರಮುಖ ರಫ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮೇಲ್‌ದರ್ಜೆಯ ಉದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬ ಕೆಳದರ್ಜೆ ನೌಕರಳೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ನೌಕರಳ ಪರವಾಗಿ ತೀರ್ಪು ಬಂದಿತು.
   ಕಾನೂನಿನ ರಕ್ಷಣೆ ಇದ್ಯಾಗ್ಯೂ ಎಲ್ಲ ಕೇಸುಗಳಲ್ಲೂ ನೊಂದವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಆಪಾದಿತರು ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುವರೆಂದು ಹೇಳಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪೂರ್ಣ ಅಸಮರ್ಪಕ ತನಿಖೆ, ಲಿಂಗಾಧಾರಿತ ಪೂರ್ವಗ್ರಹ, ಪೊಲೀಸರ ಅದಕ್ಷತೆ, ಎಫ್‌ಐಆರ್ ದಾಖಲಿಸಲು/ಸರಿಯಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು/ವಿಫಲವಾಗುವುದು, ಸಣ್ಣ ಕಾರಣಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಕೇಸು ಮುಂದೂಡುತ್ತ ದಶಕಗಟ್ಟಲೆ ವಿಳಂಬ ಮಾಡುವುದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಎದುರು ನೊಂದ ಮಹಿಳೆ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ವಿರೋಧಿ ವಕೀಲರು ಇರುಸುಮುರುಸಾಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ಉತ್ತರಿಸಲು ತೊಡಕಾಗುವುದು ಇವೇ ಮೊದಲಾದವು ನ್ಯಾಯದಾನ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇರಲು ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳವಿರಲಿ, ಅತ್ಯಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣವಿರಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೇಸುಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಯು ಸಣ್ಣ ಮೊತ್ತದ ದಂಡ, ಕೆಲ ವರ್ಷ ಜೈಲು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಹಣವನ್ನು ಕೋರ್ಟ್ ಹೊರಗಿನ ಸೆಟಲ್‌ಮೆಂಟಿಗೆ ನೀಡಿ ಕೆಲದಿನ ಜೈಲಲ್ಲಿದ್ದು ಪರಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಬಲಿಪಶುವನ್ನು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಸೋಂಕಿಲ್ಲದೆ ಹಿಂಸಿಸಬಲ್ಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಜೈಲುವಾಸದಿಂದ, ದಂಡದ ಹಣ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಬದಲಾಗುವನೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದೆ?
   ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು-ವಕೀಲರು-ಪೋಲೀಸರು ಈ ಮೂವರೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ, ಜೊತೆಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಪೂರ್ವಗ್ರಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸುಗಳಿರುವ ನ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸ್ಥಂಭಗಳು. ಈ ದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಹಿಳೆಯೂ ನ್ಯಾಯ ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ನ್ಯಾಯದಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೂ ಬದಲಾಗಬೇಕು, ಮಹಿಳೆಯ ಕುರಿತ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಮಾಜದ ಧೋರಣೆಯೂ ಬದಲಾಗಬೇಕು.

ಅರವತ್ತೈದರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮುನ್ನಾ ದಿನದ ಘಟನೆ : ನಾಯ್ಕನೂರಲ್ಲಿ ದಲಿತರಿಗೆ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ... ಯಾರಿಗೂ ನಾಚಿಕೆ ಆಗದಿರಲಿ..!

2011-08-15T10:23:00.000-07:00

ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ನಾಯ್ಕನೂರ ಗ್ರಾಮದ ದಲಿತರು ಭಾನುವಾರ ನವಲಗುಂದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ಎದುರು ಭಾನುವಾರ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದರು

ನವಲಗುಂದ (ಧಾರವಾಡ ಜಿಲ್ಲೆ): ರೈತರ ಮನೆಯ ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಸಗಣಿ ತೆಗೆಯಲು ದಲಿತರು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನಾಯ್ಕನೂರಲ್ಲಿ ಡಂಗುರ ಸಾರಿ, ದಲಿತ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಹಾಕಿದ ಘಟನೆ ಭಾನುವಾರ ನಡೆದಿದೆ.
ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ದಲಿತ ಕುಟುಂಬದವರು ಭಾನುವಾರ ಮುಂಜಾನೆ ನವಲಗುಂದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಆಗಮಿಸಿ, ಆರೋಪಿಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿದರು.
ನಾಯ್ಕನೂರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದಲಿತ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದಲೇ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಸಗಣಿ ಬಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಸಗಣಿ ಬಳಿಯುವುದರಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇವೆಂದು ದಲಿತರು ಹೇಳಿದ ಕಾರಣ ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದ ಅಂದಾನಿಗೌಡ ಪಾಟೀಲ ಅವರು ಊರಲ್ಲಿ ಡಂಗುರ ಸಾರಿಸಿ, ಈ ದಲಿತ ಜನರಿಗೆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕಿರಾಣಿ ಕೊಡಬಾರದು, ಚಹಾದ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಕೊಡಬಾರದು, ಸರಕಾರಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಾಡಲು ಬಿಡಬಾರದು, ಯಾರಾದರೂ ಇವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೆ ರೂ.5001 ದಂಡ ವಿಧಿಸಲಾಗುವುದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಬಸಪ್ಪ ಶಿವಪ್ಪ ಮಾದರ ಎಂಬುವವರಿಗೆ ಥಳಿಸಿ ಹಲ್ಲು ಮುರಿದು ಅವರ ಬಳಿ ಇದ್ದ 80 ಆಡುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆಗಟ್ಟಿ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ರಾತ್ರಿ ಕುಡಿದು ಬಂದು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆವಾಚ್ಚ ಶಬ್ಬಗಳಿಂದ ಬೈಯ್ದು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ಮುಂದೆ ಜಮಾಯಿಸಿದ್ದ ದಲಿತರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡರು. ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ನೀಲಪ್ಪ ಮಾದರ, ತಿಪ್ಪಣ್ಣ ಮಾದರ, ಕರಿಯಪ್ಪ ಮಾದರ, ಬಸಪ್ಪ ಮಾದರ, ಮಲ್ಲವ್ವ ಮಾದರ, ನೀಲವ್ವ ಮಾದರ, ಕೆಂಚವ್ವಾ ಮಾದರ, ಯಲ್ಲವ್ವಾ ಮಾದರ ಸೇರಿದಂತೆ ನೂರಾರು ದಲಿತರು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದರು.
ಈ ಘಟನೆಗೆ ಕುರಿತು ಅಂದಾನಿಗೌಡ್ರ ಪಾಟೀಲ, ರಾಜಪ್ಪಗೌಡ ಪಾಟೀಲ, ನೀಲಕಂಠಗೌಡ ಪಾಟೀಲ, ಬಸಪ್ಪ ಬೆಣ್ಣೆಪ್ಪನವರ, ಶಂಕ್ರಪ್ಪ ಹೂಗಾರ ಹಾಗೂ ಕರಿಬಸಪ್ಪ ಜಾವೂರ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ನೀಲಕಂಠಗೌಡ ಪಾಟೀಲ ಹಾಗೂ ಶಂಕ್ರಪ್ಪ ಹೂಗಾರ ಎಂಬುವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಆದಿಜಾಂಬವ ಮಾದಿಗರ ಸಂಘದವರು ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನವಲಗುಂದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿದೆ

ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ: The inhuman practice of manual scavenging lives on...

2011-08-15T09:24:00.000-07:00

ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ: The inhuman practice of manual scavenging lives on...: "Abhirr V P , CNN-ಇಬ್ನ್

Click to play video Kolar: Despite being declared illegal, the practice of manual scavenging is still ram..."

ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ: ೬೫ ರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮುನ್ನಾ ದಿನದ ಘಟನೆ : ನಾಯ್ಕನೂರು: ದಲ...

2011-08-15T09:22:00.001-07:00

ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ: ೬೫ ರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮುನ್ನಾ ದಿನದ ಘಟನೆ : ನಾಯ್ಕನೂರು: ದಲ...: "ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ನಾಯ್ಕನೂರ ಗ್ರಾಮದ ದಲಿತರು ಭಾನುವಾರ ನವಲಗುಂದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ಎದುರು ಭಾನುವಾರ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದರು
ನವಲಗ..."

ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ: ಸೋನಿಯಾ ದೇಹಕ್ಕಾದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಮತ್ತು ದೇಶಭಕ್ತರಿಗೆ ಹರಡುತ್...

2011-08-15T09:22:00.000-07:00

ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ: ಸೋನಿಯಾ ದೇಹಕ್ಕಾದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಮತ್ತು ದೇಶಭಕ್ತರಿಗೆ ಹರಡುತ್...: "ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಆಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದು ಮೀಡಿಯಾ ಊಹೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ..."

ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ: Letters written by Bhagat Singh to British authori...

2011-08-15T09:21:00.000-07:00

ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ: Letters written by Bhagat Singh to British authori...: "Bhagat Singh Jail Documents -Supreme Court-1 The Superintendent (Special Duty) C.I.D. (Political Branch) Lahore..."

ಒಮ್ಮೆ ಬೇಟಿ ಕೊಡಿ

2011-07-29T09:18:00.001-07:00

http://www.adima.org/index.html

Sahityasanje-K.Ramaiah8.AVI

2011-07-29T09:07:00.000-07:00

ರಾಮಯ್ಯನವರ ಹೊಸ ಪದ್ಯ ಮತ್ತು ನಾಟಕದ ಇನ್ವಿಟೇಶನ್

2011-07-20T04:11:00.000-07:00

ನಮಸ್ಕಾರ.. ಕೋಟಿಗಾನಹಳ್ಳಿ ರಾಮಯ್ಯನವರು 'ಆದಿಮ'ದ ಮೊದಲ ನಾಟಕವಾದ 'ಏಕಲವ್ಯ ಉವಾಚ'ವನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಹಾಗೂ ಆ ನಾಟಕದ ತಂಡವನ್ನು ಕೊಲಂಬಿಯಾಗೆ ಕಳಿಸಲು ಪಡುತ್ತಿರುವ ಶ್ರಮವನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಈ ನಾಟಕ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ರಾಮಯ್ಯ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಪದ್ಯವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ

ಆಹಾ ಎಂಥಾ ಪಾಠವಯ್ಯಾ..
ಉಳಿವಿನ ಕೊನೆಯರಸಿ ಬಂದರೆ
ಅರಸಿಯರ ಅಂತಃಕರಣ ಕಾಣದೆ..
ಅರಸರ ಅರಸಹೀನತನ ಕಾಣದೆ..
ಸಿರಿತನಕ ಗರ ಬಡಿಯದಿರಲಿ ಎಂದು ಬಯಸಿದೆ
ಯಾವ ಮನೆಬಾಗಲಿಗೆ ಹೋಗದಿರುವಂತೆ
ಯಾರ ಎದೆಕದವನ್ನು ತಟ್ಟದಿರುವಂತೆ
ಎಚ್ಚರಿಸಿತು ಒಳದನಿ
ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಬಂಧುಗಳೇ.. ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸುವ ಶಕ್ತಯಿರುವವರೇ...
ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿದ್ದರೂ ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಶಕ್ತಿ ಇರುವವನೊಬ್ಬ
ಕೈಹಿಡಿಯುವವನೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿದೆ ನನಗೆ
ನಿಮ್ಮ ಎದೆಕದದಾಚೆಗಿನ ಒಳಗೆ...

-ಕೋಟಿಗಾನಹಳ್ಳಿ ರಾಮಯ್ಯ

ನಾಳೆ(21.07.2011) ಎಡಿಎ ರಂಗಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಬನ್ನಿ.. ರಾಮಯ್ಯನವರ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಕೈಜೋಡಿಸೋಣ.

ಸಕಲೇಶಪುರ

2011-07-15T09:47:00.000-07:00

ಕೋಟಿಗಾನಹಳ್ಳಿ ರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಸಂಡೆ ಇಂಡಿಯನ್ ಗಾಗಿ ಗೆಳೆಯ ಹರ್ಷನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಶನ

2011-07-09T23:13:00.000-07:00

ಹರ್ಷಕುಮಾರ್ ಕುಗ್ವೆ

70ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯೊಡೆದು ಹಬ್ಬಿದ ದಲಿತ ಚಳವಳಿಯ ಸ್ಥಾಪಕ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಕೋಟಗಾನಹಳ್ಳಿ ರಾಮಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮದೇ ವಿಶಿಷ್ಟ ಚಿಂತನೆ, ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಾದವರು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಭಾಜನರಾದ ಇವರು ಸಮಕಾಲೀನ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹರ್ಷಕುಮಾರ್ ಕುಗ್ವೆ ಜೊತೆ ನಡೆಸಿದ ಮಾತುಕತೆ
ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇಂದು ಯಾವ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಿ?
ಇಂದು ಸಾಹಿತಿಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಅದನ್ನು ಒಂದು ಮಾಹಿತಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ವಿನಃ ಅದರಾಚೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇವರಿಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆ ಒಂದು ಚಟದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಉಳಿದಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಬದುಕಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮೌಲಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆಯಾಗಿದ್ದು ನನಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬರೀ ಮಾತು, ಚರ್ಚೆ ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲ. ಅಂಕ ಸಿಗಬಹುದು, ಪಿಎಚ್‌ಡಿ ಗೌರವ ಸಿಗಬಹುದಷ್ಟೆ. ಯಾವುದೇ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಅದು ಆಯಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು. ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಒಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು. ಆಗ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವೇ ಒಂದು ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಯ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವ ರೀತಿ ಕುದಿಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಒತ್ತಡದ ಸ್ಥಿತಿ ಈಗ ಏರ್ಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ವಿಭಜನೆಗೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ದೃಷ್ಟಿಗಿಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರವರದೇ ಆದ ಅನನ್ಯತೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೂ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ತಲುಪಬೇಕೋ ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾದಾಗ ರಾಜಕಾರಣ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಚಳವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರತಿರೋಧದ ನೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಜಾಗತೀಕರಣದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಜೆಂಡಾಗಳೂ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಇದು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಸಮಷ್ಟಿ ನಡುವಿನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಅಸಮರ್ಥರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಉಳಿವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ದುರಂತ.

ಮಂಟೇಸ್ವಾಮಿ, ಮಲೆಮಾದೇಶ್ವರ, ಜುಂಜಪ್ಪಗಳಂಥ ನಾಡಿನ ಮೌಖಿಕ ಕಾವ್ಯಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತೀರಿ?
ಜನಪದರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ. ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಅಥವಾ ಜನಪದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ ಅವಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೆ ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಆಕರಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಈ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿ ಮೌಖಿಕವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. ಲಾಗಾಯ್ತಿನಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಧ್ಯಯನದ ತಳಹದಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾದದ್ದೇ. ನಂತರ ಈ ನೆಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮಲೆಮಾದೇಶ್ವರ, ಜುಂಜಪ್ಪ ಕಾವ್ಯ, ಧರೆಗೆ ದೊಡ್ಡವರು ಕಾವ್ಯ ಅಥವಾ ಜನಪದ ಮಹಾಭಾರತ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ಆದರೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ವಿದ್ವಾಂಸರು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದ ವರ್ಚಸ್ಸು, ಅಥವಾ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ವಿನಃ ಅದರಾಚೆಗೆ ಅವುಗಳ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಅಥವಾ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಇವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೋಡುವ ಅಗತ್ಯ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿರೋಧದ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರಗಳು ಇವೇ. ಅವುಗಳ ಪ್ರತಿ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಜ್ಞಾನ ಶಿಸ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜನಪದ ಅಧ್ಯಯನ ಉತ್ತಮ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದೆಯಲ್ಲಾ?
ಜನಪದ ಕುರಿತಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲಸ ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸಂಗ್ರಹ, ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮರುಪರಿಚಯ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಾನೂ ಸಹ ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹಾಗೂ ಪ್ರಮಾಣದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ಮಾತು ನಿಜ. ಆದರೆ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ನಾನು ಗಮನಿಸಿರುವ ಯಾವುದೇ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಹುಡುಕಾಟ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಅದು ತೀರಾ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟಿದೆ. ಈ ಕಾವ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಜನಪದರು ತಮ್ಮ ಉಳಿವಿಗೋಸ್ಕರ ತಾವೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಕರಗಳು. ’ಉಳಿವಿಗಾಗಿನ ಪಠ್ಯಗಳು’ ಎಂದು ನಾನವುಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮ ಅಕಡೆಮಿಕ್ಸ್‌ನ ಮಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅವು ಇಂದು ಬರೀ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಬಾಲ್ಟರ್ನ್ ಅಧ್ಯಯನ ಎಂದು ಶುರುವಾಯ್ತು. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಬರಗೂರು ರಾಮಚಂದ್ರಪ್ಪ, ಹಂಪಿ ವಿವಿಗಳಂತಹ ಕಡೆ ಉಪಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಮುಂತಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೃಷಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿರುವ ತೊಡಕು ಏನೆಂದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೂಡಾ ಒಂದು ರೀತಿ ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಕಸರತ್ತಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಭವಿಷ್ಯ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇವುಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಕೊರತೆ ಇದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವು ಮ್ಯೂಸಿಯಂನಲ್ಲಿಡುವ ಸ್ಮಾರಕಗಳಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿವೆ.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ದಲಿತ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಜನರು ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಾ?
ಸಂಖ್ಯೆ ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲ. ಅಂದು ದಲಿತ ಲೇಖಕ ಯುವಕರ ಸಂಘದ ಸಮಾವೇಶ ಭದ್ರಾವತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಡೆದಾಗ ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಎಂದರೆ ನೂರು ಜನ ಸೇರಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ಜನ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಏನು ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ನನಗಂತೂ ಇವತ್ತಿನ ಈ ದಲಿತ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಚಳವಳಿ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಆ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ನನ್ನ ನೆನಪಿನಿಂದಲೇ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿಬಿಡಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿದೀನಿ. ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡ್ತಿರೋದೆಲ್ಲ ಶವಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದದ್ದು. ದಲಿತ ಸಂಘಟನೆ ಎಂದೋ ಸತ್ತು ಹೋಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಮೂಲಕ ಉಳಿಸೋಕೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಹೂತು ಹಾಕಿ ಅದರ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯದನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾದ ತಾಕತ್ತಾಗಲಿ, ದೃಷ್ಟಿಕೋನವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅದು ಮುಖ್ಯ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಾಗಲಿ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನರ ಜೊತೆಗೆ ಒಡನಾಟ ಬೇಡ ಎಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಬಹುಪಾಲು ದಲಿತ ಜಗತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ಇಟ್ಟಿದೆ. ’ನೀವು ಮಾತಾಡಬಾರದು’ ಎಂದು ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದೆ. ಇಂದು ದಲಿತ ನಾಯಕತ್ವ ಏನಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ನಾಯಕತ್ವ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಡಕಾಯಿತರ ತಂಡ. ಇವರು ದುಡ್ಡು ವಸೂಲಿಗೆ ಇಳಿದಿರುವಂತವರು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕೇಳದಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಇಂದಿನ ಚಳವಳಿಗಾರರು ಅಂದಿನ ದಲಿತ ಚಳವಳಿಯ ಪರಂಪರೆಯ ಮುಂದುವರಿಕೆಯಾಗಿ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
ನಾಡಿನ ಸಮಕಾಲೀನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೀವು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ’ಆದಿಮ’ದ ಕೊಡುಗೆ ಏನು?
ಆದಿಮವನ್ನು ತುಂಬಾ ಆದರ್ಶವಾಗಿ ನೋಡುವ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಅದು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಮಿತಿಯಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ನೆಲಪಠ್ಯಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದರೆ ಒಂದು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಹೇಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅದೇ ಒಂದು ನಡೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದಾ ಎಂಬ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿದೆ. ಆ ಪ್ರಯೋಗ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗಿರುವಂತಹ ಎಲ್ಲ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆಲೆಗಟ್ಟುಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವ ಬೆಂಚ್ ಮಾರ್ಕ್‌ಗಳೇನಿವೆ- ಎನ್‌ಎಸ್‌ಡಿ, ನೀನಾಸಂ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬೌದ್ಧಿಕ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಜನನಿಷ್ಠೆಯಿಲ್ಲದಿರುವ ಆಷಾಢಭೂತಿತನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಜೀವಂತ ನೆಲಪಠ್ಯಗಳೆಡೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುವ ಪ್ರಯೋಗ ಇದು. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬೇಕಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಅದೊಂದು ಮುಕ್ತ ಜಾಗ. ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಸಬಹುದು.
ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಹಲವಾರು ವರ್ಷ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಅಂದಿನ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೂ ಇಂದಿನ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೂ ತುಲನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಏನೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ?
ಇಂದು ಮುದ್ರಣ ಮಾಧ್ಯಮ, ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಮಾಧ್ಯಮ ಎರಡೂ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅದರ ಎಲ್ಲ ಮೌಲ್ಯಗಳ ನೆಲೆಗಟ್ಟು ನಾಶವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಪೂರಕವಾದ ಸಂವಹನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇಂದು ಮಾಧ್ಯಮದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಜನಪರವಾದದ್ದಾಗಿಲ್ಲ. ಅದೇನಿದ್ದರೂ ವ್ಯಾಪಾರಿ, ಬಂಡವಾಳಿಗರ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಜನರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ದಲ್ಲಾಳಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಎಂದು ಕರೆಯಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಇವರು ಹೊಸ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆ ಯಾವ ಮಟ್ಟಿಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಮುಂಬರುವ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇವರ ಎಲ್ಲ ತಳಹದಿಗಳೂ ನಿರ್ನಾಮವಾಗುವುದು ಖಚಿತ. ಜನರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಾಗಲಿ, ಜನರ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟಗಳಾಗಲಿ, ಜನರ ಗುರುತುಗಳು ಅಳಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದಾಗಲೀ ಇವುಗಳಾವುದೂ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಸುದ್ದಿಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವಿಸ್ತರಣೆ ಏನಾದರೂ ಪ್ರೇರಣೆ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಅದು ಒಂದು ಆದರ್ಶವಾಗಿತ್ತು. ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ, ಸುದ್ದಿ ಸಂಗಾತಿ, ಮುಂಗಾರು ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮಗೆ ಒಂದು ಆದರ್ಶವಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮವೆ ಒಂದು ಪ್ರವಾಹದ ವಿರುದ್ಧದ ಈಜಾಗಿ ನಮಗೆ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ಜನಪರ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಎನ್ನುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಸಂವಹನ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೋ ಕೆಲವು ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಇದರಿಂದ ಹೊರಗಿಡಬಹುದಷ್ಟೆ.
ಚಳವಳಿಗಳು ಕ್ಷೀಣವಾಗಿರುವ ಇಂದಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದರ್ಭ ನಿರಾಶದಾಯಕ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೆ?
ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಗುರುತುಗಳು ಅಳಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ವೇಗ ಅದೆಷ್ಟು ಭಯಾನಕವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಈ ಕ್ಷಣದ ಇರವು ಇನ್ನೊಂದು ಕ್ಷಣದ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಆಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ನೆಲಗುರುತುಗಳು ಅಷ್ಟು ಕ್ಷಿಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗುವಂತಹ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ನೆಲನಿಷ್ಠ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ದುಸ್ತರವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಕುರುಹುಗಳು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದಾಗ ಅವು ಬರೀ ಸಂಪನ್ಮೂಲವಾಗಿ ಕಾಣಿಸತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾದಾಗ ಅವನ್ನು ದೋಚಬೇಕು, ಅದನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರೀ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಅದರ ಮೂಲಕ ಲಾಭದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಮಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಜ್ಞಾನಶಿಸ್ತುಗಳು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯಿಂದಾದವು. ದರೋಡೆಗಳ ಫಲವೇ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿ. ಪ್ರಪಂಚದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ದರೋಡೆಗೆ ನಾವು ಆ ಹೆಸರಿಟ್ಟಿದ್ದೆವಷ್ಟೆ. ನಾವು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೇ ಹಾಕದೇ ಅದನ್ನು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಇಂತಹ ರೂಪಿತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಸತ್ಯ ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಲೋಪವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮಟ್ಟದ ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂದರೆ ನಾವು ಡಿಲರ್ನಿಂಗ್, ಅಪವರ್ಗೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ತಿರುವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಮಹಾನುಭಾವರಿದ್ದಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಗೂಗಿ ವಾ ಥಿಯಾಂಗೋನಂತವರು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಾಹಿಲಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂತಹುದು ಯಾಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲೇ ಇಬ್ಬಂದಿತನವಿದೆ. ಅದರ ಚಿಂತನೆ ಒಂದಿರುತ್ತದೆ, ನಡೆ ಇನ್ನೊಂದು ಇರುತ್ತದೆ. ನಡೆಯಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿತವಾದ್ದು ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿತವಾದದ್ದು ನಡೆಯಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅವೆಲ್ಲಾ ಏನೂ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ರೀತಿ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಅಸಹಜವಾದದ್ದನ್ನೂ ಸಹಜ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಆಣೆ ಪ್ರಮಾಣದವರೆಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆಯಲ್ಲಾ?
ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಇಂದಿನಷ್ಟು ಅಧೋಗತಿಯನ್ನು ಎಂದೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಅದು ಯಾವ ಪಕ್ಷವೇ ಇರಲಿ. ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಣದಷ್ಟೂ ನಾಚಿಕೆ, ಮಾನ, ಮರ್ಯಾದೆ, ವಿವೇಕ, ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇಲ್ಲ. ಈ ನೆಲದ ನೀರು ಕುಡಿದಿದ್ದೇವೆ, ಈ ನೆಲದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದೇವೆ, ಈ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶುದ್ಧವಾಗಿಡುವುದು ನಮ್ಮ ಕತವ್ಯ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನದ ಲವಲೇಶವೂ ಅವರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಹರಾಜಿಗೆ ಹಾಕಿದರೆ, ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಮಾರಿಬಿಟ್ಟರೆ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಅದರ ಮೂಲಕ ಸಿಗುವ ಲಾಭಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕಾರಣ ಇದು. ಇನ್ನು ಈ ಮಠಾಧೀಶರಿಗಂತೂ ಮಾನ, ಮರ್ಯಾದೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಸಣ್ಣವರಿರಲೀ, ದೊಡ್ಡವರಿರಲೀ ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ ಎರಡನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಸಲಹೆ ಕೊಡಲು ಇವರ‍್ಯಾರ್ರೀ? ಇವರೇನು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡವರಾ? ಇದೇನು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವವಾ? ಇವರೇನು ರಾಜಪುರೋಹಿತರಾ? ನಾವೇನು ಧರ್ಮ ಪ್ರಭುತ್ವ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವಾ? ಇವರು ಮಠಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರಬೇಕಷ್ಟೆ. ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಇವರಿಗೇನು ಹಕ್ಕಿದೆ? ಇದೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೇ ಮಾಡುವ ಅಪಮಾನ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಜಾತಿಗಳು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಜಾತಿ ಮಠಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಕೇಳಿದ್ರಿ ಅಂತ. ಒಂದು ಜಾತಿಗೆ ಒಂದು ಮಠ ಸೀಮಿತವಾಗಿಯೆಂದಾದರೆ ಇನ್ನೇನಾಗುತ್ತೆ?
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಲ್ಲದು?
ಇಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಎನ್ನುವುದು ದೊಡ್ಡ ಅನೈತಿಕ ದಂಧೆಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಪೂರ್ತಿ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ, ಖಾಸಗಿ ವಲಯಗಳನ್ನು ಭದ್ರ ಮಾಡಲು ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದರ ಪರಿಣಾಮವೇನೆಂದರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕಕ್ಷರ ಕಲಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಕೂಡಾ ಕೈತಪ್ಪಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನು ಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇಂದು ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ವೇಗ ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ ನೋಡಿದರೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬಡವರ ಮಕ್ಕಳೇ ಇರುವುದು. ಅದರಲ್ಲಿ ದಲಿತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಕಲಿಯುವ ಅವಕಾಶದಿಂದ ವಂಚಿಸಿದಾಗ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟೇ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಯಾರಿಂದ ಸಾಧ್ಯ ಇದು? ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ವಿಪ್ರೋಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸರ್ಕಾರ ತಲುಪಿರುವ ಮಟ್ಟ ಇದು. ಟಿಎಸ್‌ಐ

ಬಯಲು ಬಳಗದ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳ ಸಭೆ

2011-06-14T10:38:00.001-07:00

ಆತ್ಮೀಯರೆ,

ಬಯಲು ಬಳಗದ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳ ಸಭೆ ಬೆಂಗಳೂರು- ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಂಜುನಾಥ ಅದ್ದೆಯವರ ಊರಾದ ಅದ್ದೆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಮಂಜುನಾಥ ಅದ್ದೆಯವರು ನೆರೆಯ ಗ್ರಾಮ ಕಡತನಮಲೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರ ಆಸೆಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಆ ಊರಿನ ನೂರಾರು ವರುಷ ಹಳೆಯದಾದ ಅಶ್ವಥ್ಥ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಸಭೆ ನಡೆಯಿತು.

ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು 'ಸ್ಮಾಲ್ ಥಿಂಗ್ಸ್ ಸ್ಟಡಿ' ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮುರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಮೂರು ತಂಡಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು.
1, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಕುರಿತ ಅಧ್ಯಯನ
2, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಕುರಿತ ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಕುರಿತ ಅಧ್ಯಯನ
3, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾವಾದ ಕುರಿತ ಅಧ್ಯಯನ

ಈ ಮೂರೂ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ವಿಸ್ತ್ರುತ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸುವ ನಾಲ್ಕು- ಐದು ಸದಸ್ಯರ ತಂಡಗಳು ಮೂರನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನದ ಕುರಿತು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿ ಕಿರುಹೊತ್ತಿಗೆ ತರಲಿದ್ದಾರೆ.
ಬಯಲು ಬಳಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಇದು.
ಈ ಮಧ್ಯೆ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ಕುರಿತ ಚರ್ಚೆಗಳು, ಸಂದರ್ಶನಗಳು ನಡೆಯಲಿವೆ..

2011-06-14T09:54:00.000-07:00

ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಕೋಟಿಗಾನಹಳ್ಳಿ ರಾಮಯ್ಯನವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ. ಇದೇ 18 ಮತ್ತು 19ರಂದು ಬಂಗಾರಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ..

Facing discrimination, dalits take to hair cutting

2011-05-27T09:12:00.000-07:00

Facing discrimination, dalits take to hair cutting

ಸಂಪಾದಕೀಯ: ಹಾನಗಲ್ ಪ್ರಭಾಕರನ ಪೂರ್ತಿ ವಿವರ, ಶಾಂತವ್ವಳ ನೋವಿನ ಕಥೆ......

2011-05-23T03:25:00.000-07:00

ಸಂಪಾದಕೀಯ: ಹಾನಗಲ್ ಪ್ರಭಾಕರನ ಪೂರ್ತಿ ವಿವರ, ಶಾಂತವ್ವಳ ನೋವಿನ ಕಥೆ......: "ಇದೆಲ್ಲವೂ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ರಾಘವ್ ಗೌಡ ಎಂಬುವವರು ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ. ಯೂ ಟೂಬ್‌ನ ಒಂದು ಲಿಂಕ್ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ ರಾಘವ್ ಅದನ್ನು ಶೇರ್ ಮಾ..."

ಬಾದಲ್ ಸರ್ಕಾರ್ ಇನ್ನಿಲ್ಲ.. « ಅವಧಿ / Avadhi

2011-05-19T03:46:00.000-07:00

ಬಾದಲ್ ಸರ್ಕಾರ್ ಇನ್ನಿಲ್ಲ.. « ಅವಧಿ / Avadhi

LOKESH HANAGAL

2011-05-17T22:30:00.000-07:00

ಆಳುವವರ ಆದ್ಯತೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನಾಥರನ್ನಾಗಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ..? ಇದಕ್ಕೆ ನಾವೂ ಹೊಣೆಯಲ್ಲವೇ..? ಈ ಕನಸು ಕಂಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲವೇ..?

Jaspreet Singh - The Death of Merit.wmv

2011-05-11T04:25:00.000-07:00

'ಇವಳು' ಇಲ್ಲೊಂದು ಪದ್ಯವಿದೆ.. ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕಾಗಿ..

2011-04-05T20:05:00.000-07:00

ಇವಳು

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕಣ್ಣಹುಣ್ಣು

ಮಾಯದ ಮಕರಂದ ಗಂಧ

ಬೆಂದ ಬದುಕಿನ ಬಂಧ

ಇವಳು

ನೆನಪ ಭಿತ್ತಿಯ ತುಂಬಾ

ಬಿಕ್ಕುಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆ

ಹೊರಡಿಸಿ ನೋವಿನ ಛಂದಕ್ಕೆ

ಎದೆಬಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಟಗಾತಿ

ಇವಳ

ವಿಮುಕ್ತಾಹಾರ

ವಕ್ಷವಿಸ್ತಾರದೊಳಗೆ

ಬೆಳದಿಂಗಳ ಭ್ರಮೆ

ಇವಳ

ಉಸಿರ ಬೆಂಕಿ ಸೋಂಕಿನಿಂದ

ಅರಳಿ ಹರಡುತ್ತಿರುವ

ಜೀವ ಹೂವಿನ ಗಮಲು

ಇವಳ

ಮುಷ್ಠಿಗ್ರಾಹ್ಯ ಮಧ್ಯದ

ಬಿರುಕಿನೊಳಗೆ

ಸಾವಿರದ ಗಾಯದ

ಬೀಜಾಂಕುರ

ಅಂಕುರಿಸಿ ಹೂಂಕರಿಸಿ

ಕಾಲನೆದೆಯಲೆ ಹಡಿವ

ಹಡಿದು ಕತ್ತಲ ಹಡೆವ

ಹಡೆದು ಸಾವನೆ ಮುಡಿವ

ಇವಳ ಆಟ-ಮಾಟವ

ಅರಿತ ಧೀರರಿಲ್ಲ..

ಇವಳು

ಇಲ್ಲಗಳ ನಡುವೆಯೇ

ಇಲ್ಲುಗಳ ಕಟ್ಟಿ

ಲೆಕ್ಕದಕ್ಕರಗಳಲೆ

ಬುಕ್ಕುಗಳ ಬರೆದೋಳು..

ಇವಳು....

ಅಬ್ದುಲ್ ರಶೀದ್.. ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ...

2011-02-28T09:02:00.000-08:00

Abdul Rasheed

ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಾಟದ ದಿನಗಳ ಗುರುವೂ ಗೆಳೆಯನೂ ಕೀಟಲೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದವರೂ ಆದ ಕೋಟಗಾನಹಳ್ಳಿ ರಾಮಯ್ಯನವರು ಇದೀಗ ಕೋಲಾರದ ಅಂತರಗಂಗೆಯ ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಶಿವಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಅವದೂತನಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟವೆಂದರೆ ಏನೆಂದು ಅರಿಯದೆ ಬೆಳೆದ ನಾವೆಲ್ಲ ಅಕಾಲಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಾದವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವಾಗ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಂಡು ಬೆಳೆದಿರುವ ರಾಮಯ್ಯ ಇನ್ನೂ ಹಾಗೇ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಏನೋ ಮಾಯಮಂತ್ರ ಬಲ್ಲವರಂತಿರುವ ಕೋಲಾರದ ರಾಮಯ್ಯ ಇಂದು ಕುಶಾಲನಗರದಲ್ಲಿ ಈ ಪಾಮರನಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡುಬಂದರು. ‘ಇದೇನು ಗುರುವೇ ಈ ದಿನ ಹದುಳದಲ್ಲಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಕಂಡುಬಂದಂತೆ ಬಂದು ಹರಸಿದರಲ್ಲಾ’ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ರೇಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬಂದು ಕೃತಾರ್ಥನಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವೆ.

ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್- ರೈತಾಪಿಯ ಕನವರಿಕೆಗೆ ಯಡ್ಡಿಯ ಬುಡಬುಡಿಕೆ! ರೈತಸಂಘದ ಸಂಗಾತಿಗಳಿಗೊಂದು ಪತ್ರ!!

2011-02-25T00:53:00.000-08:00

-ಶಿವಸುಂದರ್

ಯಡ್ಡಿಯ ಕೊನೆಗಾಲ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಗಿಮಿಕ್ಕು ಮಾಡುತ್ತಾ ಗಳಿಗೆಗೊಬ್ಬರಿಗೆ ಟೋಪಿ ಹಾಕಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಜೆಟ್ ಅಧಿವೇಶನ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ 'ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್' ಎಂಬ ಹೊಸ ನಾಟಕ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ. ಈ ನಾಟಕದ ವಿಶೇಷ ಮತ್ತು ವಿಷಾದ ಏನೆಂದರೆ ಈ ನಾಟಕವನ್ನಾಡಲು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು, ರೈತಸಂಘದವರು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಈ ನಾಡು ಕಂಡ ಅಪರೂಪದ ರೈತ ಚಿಂತಕ-ನಾಯಕ ಪ್ರೊ.ನಂಜುಂಡಸ್ವಾಮಿಯವರ 75ನೇ ಜನ್ಮ ದಿನೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದ 'ರೈತೋತ್ಸವದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಈ ನಾಟಕವು ರೈತರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಟ್ರಾಜೆಡಿಯಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರುತ್ತಿದೆ.

ಅಸಲು ಈ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ ಎಂದರೇನು?

ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಪ್ರಕಾರ ತಮ್ಮ ನೇತ್ರೂತ್ವದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಲಿರುವ ಈ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟು ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಮಾದರಿಯಾಗಲಿದೆಯಂತೆ! ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕಿಂತ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಫೆಬ್ರವರಿ 24ರಂದೇ ರಾಜ್ಯ ಬಜೆಟ್ ಮಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟೆಂದರೆ ಕೃಷಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಬಜೆಟ್.

ಆದರೆ, ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ಬಜೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ಪ್ರದೇಶ ಅಥವಾ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕೆಂದು ಜನತೆ ಆಗ್ರಹ ಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಹೈದರಾಬಾದ್ ಕನರ್ಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಅದರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬೇರೆಯಾಗಿಯೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಜೆಟ್ಟನ್ನು ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಗ್ರಹವಿತ್ತು. ಅದರ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ಅಯೋಗ, ಹೈ-ಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂಡಳಿಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಲಿಂಗ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದೋಡಿಸಬೆಕಿದ್ದರೆ ಸಕರ್ಾರ ಬಜೆಟ್ ಮಂಡಿಸುವಾಗ ಜೆಂಡರ್ ಬಜೆಟ್ ಅಂದರೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ-ತಾರತಮ್ಯ ನಿವಾರಣೆಯನ್ನೇ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಬಜೆಟ್ಟು.. ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳು ಜೆಂಡರ್ ಬಜೆಟ್ ಮಂಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದೆ.

ಇವೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಒಂದೆರೆಡು ದಶಕಗಳೇ ಕಳೆದ ನಂತರವೂ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಮಂಡಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೆಂಡರ್ ಬಜೆಟ್ಗಳು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ತಾರತಮ್ಯವಾಗಲೀ, ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯವಾಗಲೀ ಪರಿಹಾರವಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಅನುಭವದಿಂದಲೇ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಈಗ ಈ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟು!

ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟಾಗಲೀ, ಜೆಂಡರ್ ಬಜೆಟ್ಟಾಗಲೀ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಆಯಾ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನೇನೂ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಒದಗಿಸಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆವುಗಳು ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಆಯಾ ವರ್ಗಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ, ಅದರ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಮರುರೂಪಿಸುವಂಥ ಯೋಜನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರ ನೀತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಆ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಒತ್ತನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಸಮಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಒಂದು ಸರ್ಕಾರ ಹೇಗೆ ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೀಲಕವಾದ ಅಂಶ.

ಆದರೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಲೀ, ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯ ನಿವಾರಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಾಗಲೀ, ಅಥವಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಂಬಂಧಿ ಇತರ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಹಾಗೂ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನೀತಿಗಳು ಯಾವ ಪಕ್ಷ ಬಂದರೂ ಏನೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ ಯಾವುದೇ ಗಿಮಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದರೂ ಜನತೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಸುಧಾರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಾಗಿ ಯಡ್ಡಿಯವರ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟೂ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ ಕೃಷಿಯ ಬಗ್ಗೆ

1. ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದರಲ್ಲಿ

2. ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ

3. ಅದನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ

4. ಅದರ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ

5. ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಮರುರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ

...ಭಿನ್ನವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಮೇಲಿನ ಈ ಐದೂ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಡ್ಡಿಯವರ ಸರ್ಕಾರದ ನಿಲುವೇನಿದೆ ಎಂಬುದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಈ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟು ರೈತರ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಆಡುತ್ತಿರುವ ಎಂಥಾ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಹಸನವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಅದರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟಿನ ಮೂಲಕ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಣವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿಯೂ, ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಜೆಟ್ಟನ್ನೇ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ಏರಿಸಲಾಗುವುದೆಂದೂ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಹೇಳಿಕೆ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಧ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಅಗ್ಗದ ಗಿಮಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ!

ಕಳೆದ ವರ್ಷ 2010-11ನೇ ಸಾಲಿನ ಬಜೆಟ್ಟಿನ ಗಾತ್ರ 70,063 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯಷ್ತು ದೊಡ್ದದಾಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ತೆರಗೆ, ಕೇಂದ್ರದ ತೆರಿಗೆಯ ಪಾಲು, ಇನ್ನಿತ್ಯಾದಿ ರೆವೆನ್ಯೂ ಮೂಲಗಳಿಂದ 53,639 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳು ಸಂದಾಯವಾದರೆ, 14, 925 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಲಾಭ, ಬಡ್ಡಿ ಇನ್ನಿತರ ಬಂಡವಾಳ ಖಾತೆಯಿಂದ ಗಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಖೋತಾ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಸ್ವ ಆದಾಯದ ಪ್ರಧಾನ ಮೂಲ ವಾಣಿಜ್ಯ ತೆರಿಗೆ, ಎéಕ್ಸೈಸ್ ತೆರಿಗೆ, ಮೋಟಾರು ವಾಹನಗಳ ತೆರಿಗೆ, ಸ್ಟಾಂಪ್ ಡ್ಯೂಟಿ, ಅದಿರು ಇನ್ನಿತರ ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ವಿಧಿಸುವ ರಾಜಧನ ಇನ್ನಿತ್ಯಾದಿಗಳೇ ಪ್ರಧಾನ ಮೂಲಗಳು. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯದ ಈ ಸ್ವಂತ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಅಂದಾಜು 39,000 ಕೋಟಿ ಆದಾಯ ಬಂದಿರಬಹುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ 15,000 ಕೋಟಿ ಅನುದಾನ ಮತ್ತು ಪಾಲು ಹಾಗೂ ಅಂದಾಜು 3,000 ಕೋಟಿ ತೆರಿಗೇತರ ಆದಾಯದಿಂದ ಬಂದಿರಬಹುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಈಗ 72,000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಿರುವ ನಮ್ಮ ಬಜೆಟ್ಟಿನ ಗಾತ್ರ ಇನ್ನೂ 30,000 ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಗಲಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಇರುವುದು ಮೂರು ಮಾರ್ಗ.

1. ನಮ್ಮ ರಾಜಸ್ವ ಆದಾಯಗಳಾದ ವಾಣಿಜ್ಯ ತೆರಿಗೆ, ಎಕ್ಸೈಸ್ ತೆರಿಗೆ, ಮೋಟಾರು ವಾಹನಗಳ ತೆರಿಗೆ, ಸ್ಟಾಂಪ್ ಡ್ಯೂಟಿ, ಇನ್ನಿತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಶೇ.30ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ಅಥರ್ಾತ್ ಒಟ್ಟಾರೆ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಶೇ.30ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು.

- ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪರೋಕ್ಷ ತೆರಿಗಗಳೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ತೆರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಳದ ಅಂತಿಮ ಹೊರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಮೇಲೇ ಅಂದರೆ ರೈತರ ಮೇಲೆಯೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದ ಹಣದುಬ್ಬರವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರೈತಾಪಿಯ ಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟಿನ ಗಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ರೈತ ಫಲಾನುಭವಿಯಾಗುವ ಬದಲು ಬಲಿಪಶುವಾಗುತ್ತಾನೆ.

2. ನಂತರದ ಮಾರ್ಗ ತೆರಿಗೇತರ ಆದಾಯ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅಂದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಾದ ಅದಿರು, ಕಾಡು ಇತ್ಯಾದಿ ಬಳಕೆಗೆ ರಾಜಧನ ವಿಧಿಸುವುದು. ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾರ್ಖಾನೆ ಅಥವಾ ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಸೇವೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸುವುದು.

-ಇದರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಅದಿರು ಸಾಗಾಣಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ರಸ್ತೆ ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನ ಹೇಗೆ ಸರ್ಕಾರವನ್ನೇ ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಯಡ್ಡಿ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಭಾವಿಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆಯೇ ವಿನಃ ಯಾವುದೇ ಸೇವಾ ಶುಲ್ಕ ಹಾಕುವ ಯೋಚನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಸಕರ್ಾರ ಈವರೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಉಚಿತವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ನೀರಾವರಿ ನೀರು, ವಿದ್ಯುತ್, ಸಾರಿಗೆ ಸೇವೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಗಳ ಮೇಲೆ ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಅದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಶೇ.30ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಳ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಗತಿ? ಅದು ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟಲ್ಲ-ರೈತರ ತಿಥಿ ಬಜೆಟ್ಟಾಗುವುದಷ್ಟೆ!

3. ಮೂರನೆಯ ದಾರಿ ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಬಜೆಟ್ಟಿನ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಾಲ ಕೊಡುವುದು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕು. ಅದು ಸಾಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವು ಹಾಕುವ ಶರತ್ತುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಇಂದು ರಾಜ್ಯದ-ದೇಶದ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ರೈತಾಪಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸೋಣ.

4. ಇನ್ನೊಂದು ದಾರಿ ಇದೆ. ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಬಜೆಟ್ ಮಂಡಿಸುವುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಮಾರ್ಗೋಪಾಯಗಳಿಲ್ಲದೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಖೋತಾ ಬಜೆಟ್ ಎದುರಿಸುವುದು. ಅಂದರೆ ಬಜೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಣಕಾಸಿನ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದೆ ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಯೋಜನೆಗಳ ಮಹಾಪೂರವನ್ನೇ ಹರಿಸುವುದು. ಆದರೆ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಣಕಾಸು ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವುದು. ನಮ್ಮ ಬಹುಪಾಲು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಚುನಾವಣೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅನುಸರಿಸುವ ಮಾರ್ಗ ಇದೇ! ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಾರ್ಗವೂ ಇದೇ!

ಹೀಗೆ ಬಜೆಟ್ಟಿನ ಗಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಕೃಷಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಕೊಟ್ಟಲ್ಲಿ ಅದೇ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್, ರೈತಪರ ಬಜೆಟ್ಟೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ರಾಜಕೀಯ ಮುಠಾಳತನ. ಪ್ರೊ.ನಂಜುಂಡಸ್ವಾಮಿಯವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರಿಗೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ನೀಡಿದ ರಾಜಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ವಂಚನೆಗೆ ಬಲಿಬೀಳದಂತೆ ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಯಡ್ಡಿಯವರು ನಂಜುಂಡಸ್ವಾಮಿಯವರ ನೆನಪಿನ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೇ, ರೈತಸಂಘದ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲೇ ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ರೈತರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!!

ಇನ್ನೂ ಯಡ್ಡಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟಿನ ಸಾರಾಂಶವೇನು?

ಅದರಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಅವರು ಪರಿಭಾವಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಗೆಯೇನು? ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ರೂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳೇನು? ಅದರ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಅವರು ರೂಪಿಸಿರುವ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ರಚನೆಗಳೇನು?

ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ದಾರಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ರೈತಾಪಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗೆಗೆ ಬಿಜೆಪಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಿಲುವು 2000ದಲ್ಲಿ ವಾಜಪೀಯಿ ಸಕರ್ಾರದ ರಾಷ್ಯ್ರೀಯ ಕೃಷಿ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅತಿ ಸಣ್ಣ ರೈತರಿಗೆ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಕೃಷಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಬರಬೇಕು. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್ ಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು. ಬಿಟಿ ತಂತ್ರಜ್ನಾನದ ಮೂಲಕ ಎರಡನೇ ಹಸಿರುಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು. 2004ರಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರ ಸಹ ಇದನ್ನೇ ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ.

ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಸರ್ಕಾರವಂತೂ ಒಂದೆಡೆ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ ನ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 50,000 ಕೋಟಿ ಖಾಸಗಿ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಹೂಡಲಾಗುವುದೆಂದೂ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬರುವ ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿನ ವಿಶ್ವ ಬಂಡವಾಳಿಗರ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಹಾಗೂ ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅತಿ ಸಣ್ಣ ರೈತರಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ 1.75 ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಯ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಎಕರೆ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ, ಟೌ ನ್ ಶಿಪ್ ಗಳಿಗೆ, ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಿಗೆ ರೈತಾಪಿಯ ಜಮೀನು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಶವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಹೈವೇಗಳೇ ವಿನಃ ಸರ್ವಋತು ಗ್ರಾಮಿಣ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮಲ್ಗಳೇ ವಿನಃ ರೈತರು ಬೆಳದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡುವ ಕೋಲ್ಡ್ ಸ್ಟೋರೇಜ್ ಗಳಲ್ಲ. ಸಾವಯವ ಕೃಷಿ ಉತ್ತೇಜನ ಇನ್ನಿತರ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ರೈತಾಪಿಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಖರ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವ ಹಣದ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಹಣವನ್ನು ರೈತರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ನೀರು, ವಿದ್ಯುತ್, ಸಾರಿಗೆ, ಪಡಿತರ ಸೇವೆಯ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಏರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹಿಂಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸುಲಿಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದೇರೀತಿ ಅವರ ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿ ದರದಲ್ಲಿ ಸಾಲ ಕೊಡುವ ಯೋಜನೆಗಳು, ಉಚಿತ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗಳು ಇವೆಲ್ಲಾ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಹಣಕಾಸು ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಬಜೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪಡೆಯದೇ ಹೇಗೆ ಪೊಳ್ಳು ಭರವಸೆಗಳಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸ್ಥಾನ ಕೆಳಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಸತತ ಹತ್ತನೇ ವರ್ಷವೂ ಕನರ್ಾಟಕ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಾಗುತ್ತಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಶೇ.2ರ ಬಡ್ಡಿ ದರದ ಸಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಘೋಷಣೆಯಾದ ನಂತರವೂ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಾಲ ಬಾಧೆ ತಡೆಯಲಾಗದೆ 2009ರಲ್ಲಿ 1500ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ರೈತರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಬೆಳದ ಬೆಳೆಗೆ ವೈಜ್ನಾನಿಕ ದರವಿರಲಿ, ಕನಿಷ್ಟ ಬೆಂಬಲ ದರ ನಿಗದಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೂ ಸರ್ಕಾರ ಒಗೊಡದಿದ್ದರಿಂದ ಬೇರೆಬೇರೆ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಬೆಳೆಗಾರರು ಇಡೀ ವರ್ಷ ಹೋರಾಟದಲ್ಲೇ ಕಳೆದರು. ಬೇಡಿಕೆಯ ಅರ್ಧ ಭಾಗವೂ ಈಡೇರಲಿಲ್ಲ. ರೈತರಿಗೆ ಚುನಾವಣಾ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಚಿತ ವಿದ್ಯುತ್ತಿರಲಿ 12 ಗಂಟಗಳ ನಿರಂತರ ಕೊಳ್ಳುವ ವಿದ್ಯುತ್ತೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಡಳಿತ ವೈಫಲ್ಯವೇನಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಇವು ರೈತ ವಿರೋಧಿ ನೀತಿಗಳ ಪರಿಣಾಮ. ಹೀಗಾಗಿ ಬೇಕಿರುವುದು ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಜೆಟ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿರಬೇಕಿರುವುದು ರೈತ ವಿರೋಧಿ ನೀತಿಗಳು. ಆದರೆ ಈ ರೈತ ವಿರೋಧಿ ನೀತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಬಿಜೆಪಿ,ಜನತಾ ದಳ ಎಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಸಮ್ಮತಿ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಪಕ್ಷ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲಾ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ ಕಿರಾಯಿಗೆ ತಂದವೇ! ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕು ಈ ದೇಶದ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ದೇಶಗಳ ವಸಾಹತುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ದೇಶದ ಕೃಷಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗೂ ಅದು ಮಾನ್ಸಾಂಟೋ, ಸಿಬಾ-ಗೈಗಿ, ಸಿಂಜೆಂಟಾ, ಕಾರ್ಗಿಲ್, ಡುಪಾಂಟ್ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ದೈತ್ಯ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂದು ನೀತಿಗಳನ್ನು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದೆ. ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷಗಳು ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿವೆಯಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನೇ ಶಾಸನ ಮಾಡಿದೆ.

2002ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ Karnataka Fiscal Responsibility Act ಎಂಬ ಶಾಸನವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದೆ. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಸರ್ಕಾರ -

- ತನ್ನ ಬಜೆಟ್ ಮಂಡಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವಾಗ ಸರ್ಕಾರದ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು,

- ಸರ್ಕಾರ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಸೇವೆ-ಸರಕುಗಳನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿಯಲ್ಲದೆ ಲಾಭದ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಬೇಕು,

- ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಖಾಸಗಿ ಬಂಡವಾಳದ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸಬೇಕು,

- ಕೃಷಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ನೀರಾವರಿ, ಬೀಜ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ಗೊಬ್ಬರ, ಸಾಲ, ಬೆಳೆ ಖರೀದಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಬಂಡವಾಳಿಗರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಹಿಂತೆಗಯಬೇಕು.

ಇವು ಸಾರಾಂಶದಲ್ಲಿ ಆ ಶಾಸನದ ತಾತ್ಪರ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ತಾನು ಹೇಗೆ ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರತಿ ಬಜೆಟ್ ಮಂಡನೆ ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ ಒಂದು ಮಧ್ಯಂತರ ವಿತ್ತೀಯ ಕಾರ್ಯಯೋಜನೆಯನ್ನು (Mid Term Fiscal Policy)ಸದನದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಏರುಪೇರಾಗಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ಅದನ್ನು ತಿದುಪ್ಪಡಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆಂದೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಬೇಕು.

ಈ ಶಾಸನದ ಶರತ್ತುಗಳಿಗೆ ಅಧೀನವಾಗಿಯೇ 2002ರಿಂದಲೂ ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸರಕು ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. 2015ರ ವೇಳೆಗೆ ಈ ಬಗೆಯ ಸರಕಾರಿ ಸಹಾಯ ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಬೇಕೆಂಬುದು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕಿನ ಕಡ್ಡಾಯ ಶರತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ 2009ರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಬಜೆಟ್ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿದ 2009-12ರವರೆಗಿನ Mid Term Fiscal Policy-MTFP ಯಲ್ಲಿ- ಆಹಾರ, ಸಾರಿಗೆ, ವಸತಿ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಬ್ಸಿಡಿಯು 2007ರಲ್ಲಿ ಶೇ.1.37 ಇದ್ದದ್ದು 2011-12ರಲ್ಲಿ ಶೇ.0.63ಕ್ಕೂ ಮತ್ತು 2012-13ರಲ್ಲಿ ಶೇ. 0. 59ಕ್ಕೂ ಇಳಿಸುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ವಿದ್ಯುತ್ತಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು 2007ರಲ್ಲಿ ಶೇ.0.98 ಇದ್ದದ್ದು 2011-12ರಲ್ಲಿ ಶೇ.0.85ಕ್ಕೂ ಇಳಿಸಿ 2012-13ನೇ ಸಾಲಿಗೆ ಶೇ.0.80ಗೆ ಇಳಿಸುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಬಜೆಟ್ಟು. ಸದನದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸುವುದು ಬಜೆಟ್ಟಲ್ಲ. ಚುನಾವಣಾ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಕರಪತ್ರಗಳು!!

ಇವು ಬದಲಾಗದೆ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟು ಮಾತ್ರ ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನವಾದೀತು?

ಹೀಗಾಗಿ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟು ಎನ್ನುವುದು ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಈವರೆಗೆ ಸರ್ಕಾರವು ವಿವಿಧ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕೃಷಿಗೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವೆಚ್ಚವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದೆಡೆ ಕ್ರೂಢೀಕರಿಸಿ, ನಂಜುಂಡಸ್ವಾಮಿಯವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕಿನ ಶರತ್ತಿಗನುಗುಣವಾಗಿ -ಈಗಾಗಲೇ ಚರ್ಚಿಸಿ ದಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ರೈತ ವಿರೋಧಿ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳ ಪರವಾದ Karnataka Fiscal Responsibility Act ಶಾಸನಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳುವ- ಮತ್ತೊಂದು ಗಿಮಿಕ್ ಆಗಿದೆ.

ಹೀಗೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಸಾರಾಂಶದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ರೈತವಿರೋಧಿಯಾದ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಪರ ಕೃಷಿ ನೀತಿಯನ್ನೇ ಮುಂದುವರೆಸಲು ಇಟ್ಟಿರುವ ಹೊಸ ಹೆಸರೇ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟು.

ಆದರೆ ರೈತ ಸಂಘವು ಕಳೆದ ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಒಂದು ರೈತಪರವಾದ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟನ್ನು ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿತ್ತು. ಈಗ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ರೈತಸಂಘದವರು ಆಹ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬೇಡಿಕೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ರೈತವಿರೋಧಿಯನ್ನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ನಂಜುಂಡಸ್ವಾಮಿಯವರ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದ ರೈತಸಂಘದಂತಹ ವಿಚಾರಶೀಲ ನಾಯಕತ್ವವೂ ಸಹ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಈ ಹುನ್ನಾರವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು!!

ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ನೀತಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ರೈತ ವಿರೋಧಿಯೇ ಆಗಿರುವಾಗ, ಈಗಲೂ ಒಂದೆಡೆ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಕಾಪರ್ೊರೇಟ್ ಪರ ಬೀಜ ನೀತಿ, ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆ ನೀತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವ ಹೂಡಿಕೆದಾರರ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಎಕರೆ ಜಮೀನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟಿನ ಹೆಸರನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಗೆ ಮಾರುಹೋದರು? ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಷಾದಕರ.

ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಬಜೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತಾ ಕೃಷಿಪರತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಹಣ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಗಳು ಖಂಡಿತಾ ಘೋಷಿತವಾಗುತ್ತವೆ..ಆದರೆ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಬಣ್ಣ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ರೈತರು ಮತ್ತು ಜನರು ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು:

1. ಈ ಬಜೆಟ್ಟು ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಆದೇಶದಂತೆKarnataka Fiscal Responsibility Act ಶಾಸನಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿರುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೊ? (ಇದನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇದು ಬಜೆಟ್ ಭಾಷಣದ ಮೊದಲ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.)

2. ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹಣ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಜೆಟ್ ಗಾತ್ರ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹಣ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿರುವ ಬಗೆ ಹೇಗೆ? ಅದು ಶ್ರೀಮಂತರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ತೆರಿಗೆ ಹಾಕುವುದರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೋ ಅಥವಾ ರೈತಾಪಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಮೇಲೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೆರಿಗೆ ಹಾಕಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತತಿದೆಯೋ?

3. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರೈತಪರ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಘೋಷಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಬಜೆಟ್ ಬೆಂಬಲವಿದೆಯೋ ಅಥವಾ ಅದು ಕೇವಲ ಹಣಕಾಸು ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದ ಘೋಷಣೆಯೋ?

4. ಕೃಷಿಗೆಂದು ಎತ್ತಿಡಲಾಗಿರುವ ಮೊತ್ತವು ಹೋದ ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟು ಜಾಸ್ತಿ?

5. ಕೃಷಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಹಣ ನೀಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ರೈತಪರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಯಾವ ಬಾಬತ್ತಿಗೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕೃಷಿ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ನೀಡಲಾಗುವ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಟ್ರಾಕ್ಟರ್ ಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದರೆ ಅದು ಯಾವರೈತನನ್ನು ಮತ್ತು ಯಾವ ಬಗೆಯ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

6. ರೈತರಿಗೆ ವಿಮೆ, ಪಿಂಚಣಿ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆದಾಯ ಖಾತರಿ, ಹಿಡುವಳಿ ಆಧಾರಿತ ಬೆಳೆ ಆಧಾರಿತ ಕಡ್ಡಾಯ ಕನಿಷ್ಟ ಆದಾಯದ ಖಾತರಿ-ಇವೇ ಇನ್ನಿತರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಖ್ಯಾತ ರೈತಪರ ಅರ್ತಶಾಸ್ತ್ರಜ್ನ ದೇವೆಂದರ್ ಶರ್ಮಾ ಬಿಜೆಪಿ-ಜೆಡಿಎಸ್ ಆಡಳಿತವಿದ್ದಾಗಲೂ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಸರ್ಕಾರ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಜಾರಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಬೇಕಾದ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸರ್ಕಾರದ ಬಳಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇದ್ದವರಿಂದ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುವ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಜೆಪಿಯದ್ದೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಜೆಡಿಎಸ್ದೂ ಆಗಿರಲಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಅಷ್ಟೆ. ಸರ್ಕಾರ ಶಮರ್ಾರವರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿ, ಬಿಜೆಪಿ ಸಕರ್ಾರ ನಂಜುಂಡಸ್ವಾಮಿಯವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಹಣವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಎಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಒದಗಿಸಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದೆ ಅದು ಕೇವಲ ಪೊಳ್ಳೂ ಭರವಸೆ ಮಾತ್ರ.

7. ಘೋಷಿತವಾಗುವ ಕೃಷಿ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಲ, ಹಿಡುವಳಿ, ನೀರಾವರಿ, ಉತ್ಪನ್ನ ಮಾರಾಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಬೀಜ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಸಕರ್ಾರ ತಾನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಜನೆಯೆಷ್ಟು? ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ - ಖಾಸಗಿ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲಾಭಕೋರತನವೇ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿರುವ ಖಾಸಗಿ ಕೃಷಿ ದೈತ್ಯ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ವಹಿಸಿಕೊಡುವ ಯೋಜನೆಗಳೆಷ್ಟು?

8. ಹಾಗೂ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ನವ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿ ಪ್ರಣೀತ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳ ಪರ ಒತ್ತೆಷ್ಟು?

ಇವುಗಳನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಬಾರದೆಂದು ರೈತಸಂಘದ ಸಂಗಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಲೇಖಕ ನಮ್ರ ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ!

ಏಕೆಂದರೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯ ಕೃಷಿ ನೀತಿಗಳೆಲ್ಲಾ ರೈತವಿರೋಧಿಯೇ ಆಗಿರುವಾಗ ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕಿನ ಆದೇಶದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೃಷಿ ಬಜೆಟ್ಟು ಮಾತ್ರ ರೈತ ಪರವಾಗಿರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ರೈತಸಂಘಕ್ಕೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಕೆ ಮೂಡಲಿಲ್ಲ? ಅದು ನಂಜುಂಡಸ್ವಾಮಿಯವರ ಜನ್ಮದಿನದಂದು ರೈತೋತ್ಸವ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ!!!???

Courtesy- Lankesh weekly's Charvaka column

ಕೋಟಿಗಾನಹಳ್ಳಿ ರಾಮಯ್ಯನವರ ಪದ್ಯ

2011-01-11T06:57:00.000-08:00

ಹಸಿದ ಕಂದನ ಒಡಲ ತುಡಿತ

2011-01-08T23:36:00.000-08:00

ರಾಮಯ್ಯನವರು ಬಂದರು.. ತಮ್ಮ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಓದಿದರು. ಕಳೆದ ಮೂವತ್ತು ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಮ್ಮೆದೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾವ್ಯದ ಜಲಧಾರೆ ಹರಿಸಿದರು. ಅವರ ಕಾವ್ಯ ದಲಿತ ಸಂಘರ್ಷ ಸಮಿತಿಯ ಹುಟ್ಟು, ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕನ್ನಡ ಜನತೆಯ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂಧನ, ಸಮಕಾಲೀನ ತಲ್ಲಣಗಳು, ಅದರೆದುರಿಗೆ ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಜಾಡು.. ಹೀಗೆ.. ಸಿಟ್ಟಾಗಿ, ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ, ನೀರಾಗಿ, ಹಸಿದ ಕಂದನ ಒಡಲ ತುಡಿತವಾಗಿ.. ಕಂದನಿಂದ ದೂರವಾದ ತಾಯಿಯ ಎದೆಜಿನುಗಾಗಿ.. ಅವರ ಕಾವ್ಯ ರೂಪು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಅರವತ್ತೈದು-ಎಪ್ಪತ್ತು ಎದೆಗಳಲ್ಲಿ.. ತಾವು ಉಂಡ ಅನ್ನದ ಹಿಂದಿನ ಬೆವರಿನ, ಆ ಬೆವರ ನೆತ್ತರ- ಅತ್ತರಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ..

'ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಬೇಂದ್ರೆ..?' ಎಂಬ ಪದ್ಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಕಾವ್ಯಧಾರೆ, ಕೂಡಲ ಸಂಗಮ, ಸಮಕಾಲೀನ ಅಕ್ಷರ ರಾಜಕಾರಣ, ಅನ್ನದ ರಾಜಕಾರಣ, ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ, ಅಕ್ಯಾಡೆಮಿಕ್ ಅತಂತ್ರತೆ, ದಲಿತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಿಸ್ಮೃತಿಯ ನೆಲೆ, ಆಂದ್ರದ ನಕ್ಸಲೀಯ ಚಳವಳಿಯ ಮುಗ್ಗುರಿಕೆ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ದಲಿತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬಾಳ ಬೆಳೆಕಿನ ಕಗ್ಗೊಲೆ.. ಎಲ್ಲವೂ, ಎಲ್ಲವು... ಪದ್ಯದ ವಸ್ತುಗಳೇ.. ಪದ್ಯ ಕೇಳಿ ಗಂಟಲು ಒಣಗಿದ್ದ ಕಾವ್ಯಾಸಕ್ತರಿಗೆ ಈಗ ಸಮಕಾಲೀನ ಭೀಕರ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಯಾರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ..? ಎಂಬ ಚಾಟಿ ಬೀಸು...

ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು ಗಂಟೆಗಳ ಈ ಕಾವ್ಯ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ವಾಚನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ, ಆ ಕುರಿತ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಗೆ ಏನನ್ನೋ ಕೂಗಿ ಹೇಳುವಂತಿತ್ತು.. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳಿಸೀತೆ..?

'ಬಯಲು ಬಳಗ'ಕ್ಕೆ ಇಂಥ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯತಾ ಭಾವ. ಇಂಥ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಸಹಕರಿಸಿದ ಗುರುಗಳಾದ ಡಾಮ್ನಿಕ್, ಕೆವೈಎನ್ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು..

ಎರಡನೇ ಶನಿವಾರದ 'ಬಯಲು' ಸಭೆಗೆ ಬನ್ನಿ

2011-01-06T08:23:00.000-08:00

ಕರ್ನಾಟಕದ ದಲಿತಲೋಕದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪರಿತಪಿಸಿದವರು ಕೋಟಿಗಾನಹಳ್ಳಿ ರಾಮಯ್ಯ. ಈಚಿನ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೋಲಾರದ ಅಂತರಗಂಗೆ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ 'ಆದಿಮ'ದ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಉಸಿರು ತುಂಬಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದಲಿತ ಸಂಘರ್ಷ ಸಮಿತಿಯ ಕಲಾತಂಡಗಳು ಹಾಡುವ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಬೆಳಕಿನ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದ ರಾಮಯ್ಯ, ತಮ್ಮ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ದ್ರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟವರು. ಆದಿಮದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅವರು, ಕಳೆದ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಹೊಸ ಪದ್ಯ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಗುರುಗಳಾದ ಡಾಮ್ನಿಕ್ ಹೇಳಿದಾಗ 'ಬಯಲು ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲ' ಖುಷಿ ಪಟ್ಟೆವು..

ನಮ್ಮ ಎರಡನೇ ಶನಿವಾರದ 'ಬಯಲು' ಸಭೆಗೆ ರಾಮಯ್ಯ ಬರಲು ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ.. ತಮ್ಮ ಹೊಸ ಪದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ.. ನೀವೂ ಬನ್ನಿ..

ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಗುರುಗಳಾದ ಕೆ.ವೈ.ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿ, ಡಾಮ್ನಿಕ್, ಮಂಜುನಾಥ ಅದ್ದೆ.. ಇರುತ್ತಾರೆ.

08.01.2011 ಶನಿವಾರ ಮಧ್ಯಾನ್ಹ 4 ಗಂಟೆಗೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ..

ಕೈವಾರ ನಾರೇಯಣ

2010-12-26T09:32:00.000-08:00

ಡಾ.ಕೆ.ವೈ.ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿ ಅವರ 'ಕೈವಾರ ನಾರೇಯಣ' ಹಾಗು ಡಾ.ಸಿ.ಎಸ್.ದ್ವಾರಕನಾಥ್ ಅವರ 'ಮಣ್ಣ ಬಳೆನಾದ..' ಕೃತಿಗಳ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭ... ಭಾಷಾ ತಜ್ಞ, ಚಿಂತಕ ಕೆ.ವಿ.ನಾರಾಯಣ್ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು..

ಧ್ವಜವಂದನೆ..

2010-12-08T08:03:00.000-08:00

ತುಮಕೂರಿನ ಕ್ಯಾತಸಂದ್ರದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ದೃಶ್ಯ..

'ಮಂಟೇದನ ಜೋಳಿಗೆ..'

2010-11-20T05:14:00.000-08:00

ಮಾದೆವಣ್ಣನ ಪತ್ರ..

2010-11-01T10:32:00.000-07:00

ಮಾದೇವ ಕನ್ನಡದ ಸಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ. ತಮ್ಮ ಮಾತು- ಬದುಕಿನ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರು ಮಹಾನಗರ ಸಾರಿಗೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನೃಪತುಂಗ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸ್ವೀಕಾರ ಕುರಿತು ಕಸಾಪಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಈ ಪತ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಮಂಜುನಾಥ ಅದ್ದೆಯವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು..

ಇವರಿಗೆ.
ಡಾ|| ನಲ್ಲೂರು ಪ್ರಸಾದ್ ಆರ್.ಕೆ.

ಅಧ್ಯಕ್ಷರು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು.

ಬೆಂಗಳೂರು

ಮಾನ್ಯರೇ

ವಿಷಯ: ನೃಪತುಂಗ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆಯಲೋಸುಗ
ಉಲ್ಲೇಖ: ಕಸಾಪ/ದತ್ತಿ/ಬಿ.ಎಂ.ಟಿ.ಸಿ/2010-11/ 8-54

ಬೆಂಗಳೂರು ಮಹಾನಗರ ಸಾರಿಗೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನೃಪತುಂಗ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ – ಒಂದು ವಿನಂತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುವೆ:ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ಕನ್ನಡಮಾಧ್ಯಮವಾಗುವುದನ್ನೇ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಕಾಣದೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದ ಮಹಾಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಹಾಗೇ, ‘ಕನ್ನಡ ಶಿಕ್ಷಣಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದಾಗ ಪ್ಲೆಕಾರ್ಡ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗ ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಕೋಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅದೇ ಬೇಡಿಕೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಲಿಲ್ಲ-ನನಗೆ ವಯಸ್ಸಾದದ್ದೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಡಾ|| ಹಾ.ಮಾ. ನಾಯಕರ ಮಾತುಗಳೂ ಅವರೊಡನೇ ಕಾಲವಶವಾಗಿವೆ. ಇಂದು ಕನ್ನಡದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರಂತೂ ಕನ್ನಡವು ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗದೆ ಕನ್ನಡದ ಪಾದಗಳು ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿ, ನಡೆಯಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತ ಕಂಕಳುಕೋಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಯಾತನಾಮಯವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರಗಳೂ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿವೆ.

ಹೀಗಿರುವಾಗ- ಯಾವುದಾದರೂ ಕನ್ನಡಸಂಘವೋ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತೋ ಕೊಡಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಅವು ನಡೆಸುವ ಯಾವುದೇ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದು ನನಗೆ ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಒಂದನೆಯ ತರಗತಿಯಿಂದಲೇ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು: ಆದರೆ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಮಾತೃಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿಸುವ ವಿಚಾರ ವಿವೇಕವಾಗದೆ ನಗೆಪಾಟಲಾಗಿರುವ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಕಾರಣರು ಯಾರು?

ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆ- ಈಗಲಾದರೂ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕತೆ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಪಡೆದು- ‘ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ರಾಜ್ಯಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಶಿಕ್ಷಣಮಾಧ್ಯಮ ಜಾರಿಗೆ ತರುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ರಾಜ್ಯಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಶಿಕ್ಷಣಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವವರೆಗೂ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ನಡೆಸದೆ, ರಾಜ್ಯಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಎಂದರೆ ಕನ್ನಡಶಿಕ್ಷಣಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ನಾಳೆಗೇ ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ ಕಛೇರಿಗೆ ಬಂದು ನಾನು ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ಜೊತೆಗೇ ಕನ್ನಡ ಶಿಕ್ಷಣಮಾಧ್ಯಮದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ನಾನೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆಗೂಡುತ್ತೇನೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಿ ಎಂದು ವಿನಂತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ.

ಇತಿ

ವಂದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ

(ದೇವನೂರ ಮಹಾದೇವ)

ಅಕ್ಕನ ಕೆಲವು ವಚನಗಳು

2010-10-27T23:35:00.000-07:00

೧ .
ಒಮ್ಮೆ ಕಾಮನ ಕಾಲಹಿಡಿವೆ,
ಮತ್ತೂಮ್ಮೆ ಚಂದ್ರಮಂಗೆ ಸೆರಗೊಡ್ಡಿ ಬೇಡುವೆ
ಸುಡಲೀ ವಿರಹವ ! ನಾನಾರಿಗೆ ಧೃತಿಗೆಡುವೆ
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನದೇವನೆನ್ನನೊಲ್ಲದ ಕಾರಣ
ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಹಂಗಿತಿಯಾದೆನವ್ವ !

೨ .
ಚಿಲಿಮಿಲಿ ಎಂದೋದುವ ಗಿಳಿಗಳಿರಾ!
ನೀವು ಕಾಣಿರೆ? ನೀವು ಕಾಣಿರೆ?
ಸರವೆತ್ತಿ ಪಾಡುವ ಕೋಗಿಲೆಗಳಿರಾ !
ನೀವು ಕಾಣಿರೆ? ನೀವು ಕಾಣಿರೆ?
ಎರಗಿ ಬಂದಾಡುವ ತುಂಬಿಗಳಿರಾ !
ನೀವು ಕಾಣಿರೆ? ನೀವು ಕಾಣಿರೆ?
ಕೊಳನ ತಡಿಯಾಡುವ ಹಂಸಗಳಿರಾ !
ನೀವು ಕಾಣಿರೆ? ನೀವು ಕಾಣಿರೆ?
ಗಿರಿಗಹ್ವರದೊಳಗಾಡುವ ನವಿಲುಗಳಿರಾ !
ನೀವು ಕಾಣಿರೆ? ನೀವು ಕಾಣಿರೆ?
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನೆಲ್ಲಿದ್ದಹನೆಂಬುದ ಬಲ್ಲೆಡೆ
ನೀವು ಹೇಳಿರೇ !

೩ .
ಅಳಿಸಂಕುಳವೆ, ಮಾಮರವೇ, ಬೆಳದಿಂಗಳೇ,
ಕೋಗಿಲೆಯೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲರನೂ ಒಂದು ಬೇಡುವೆನು
ಎನ್ನೊಡೆಯ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ದೇವರ ಕಂಡಡೆ
ಕರೆದು ತೋರಿರೆ

೪ .
ವನವೆಲ್ಲ ನೀವೆ
ವನದೊಳಗಣ ದೇವತರುವೆಲ್ಲ ನೀವೆ
ತರುವಿನೊಳಗಾಡುವ ಖಗಮೃಗವೆಲ್ಲ ನೀವೆ
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಸರ್ವಭರಿತನಾಗಿ
ಎನಗೇಕೆ ಮುಖದೋರೆ?

೫ .
ಪಚ್ಚೆಯ ನೆಲಗಟ್ಟು, ಕನಕದ ತೋರಣ, ವಜ್ರದ ಕಂಭ,
ಪವಳದ ಚಪ್ಪರವಿಕ್ಕಿ, ಮುತ್ತು ಮಾಣಿಕದ ಮೇಲುಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿ,
ಮದುವೆಯ ಮಾಡಿದರು, ಎಮ್ಮವರೆನ್ನ ಮದುವೆಯ ಮಾಡಿದರು
ಕಂಕಣ ಕೈಧಾರೆ, ಸ್ಥಿರಸೇಸೆಯನಿಕ್ಕಿ
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನೆಂಬ ಗಂಡಗೆನ್ನ ಮದುವೆಯ ಮಾಡಿದರು

೬ .
ಗಗನದ ಗುಂಪ ಚಂದ್ರನು ಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೇ
ಮೇಲಿದ್ದಾಡುವ ಹದ್ದು ಬಲ್ಲುದೇ ಅಯ್ಯ !
ನದಿಯ ಗುಂಪ ತಾವರೆ ಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೇ
ತಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೊನ್ನಾವರಿಕೆ ಬಲ್ಲುದೇ ಅಯ್ಯ !
ಪುಷ್ಪದ ಪರಿಮಳವ ತುಂಬಿ ಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೇ
ಕಡೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಡುವ ನೊರಜು ಬಲ್ಲುದೇ ಅಯ್ಯ !
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಯ್ಯ,
ನಿಮ್ಮ ಶರಣರ ನಿಲುವ ನೀವೇ ಬಲ್ಲಿರಲ್ಲದೇ
ಈ ಕೋಣನ ಮೈಯ ಮೇಲಣ ಸೊಳ್ಳೆಗಳೆತ್ತ ಬಲ್ಲವಯ್ಯ

೭ .

ಬಲ್ಲಿದ ಹಗೆಹ ತೆಗೆವನ್ನಬರ
ಬಡವರ ಹರಣ ಹಾರಿ ಹೋದ ತೆರನಂತಾಯಿತ್ತು
ನೀ ಕಾಡಿ ಕಾಡಿ ನೋಡವನ್ನಬರ
ಎನಗಿದು ವಿಧಿಯೇ ಹೇಳಾ ತಂದೆ !
ತೂರುವಾರುವನ್ನಬರ ಒಮ್ಮೆ ಗಾಳಿಗೆ
ಹಾರಿ ಹೋದ ತೆರನಂತಾಯಿತ್ತು
ಎನಗೆ ನೀನಾವ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಕರುಣಿಸುವೆಯಯ್ಯ
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ?

೮ .
ಮಂಗಳವೇ ಮಜ್ಜನವೆನಗೆ
ವಿಭೂತಿಯೇ ಒಳಗುಂದದರಿಸಿನವೆನಗೆ
ದಿಗಂಬರವೇ ದಿವ್ಯಾಂಬರವೆನಗೆ
ಶಿವನಾದರೇಣುವೇ ಅನುಲೇಪನವೆನಗೆ
ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯೇ ಮೈದೊಡುಗೆಯೆನಗೆ
ಶರಣರ ಪಾದಂಗಳೇ ತೊಂಡಿಲ ಬಾಸಿಗವೆನಗೆ
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಯ್ಯನೇ ಗಂಡನೆನಗೆ
ಆನು ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಂಗೆ ಮದುವಳಿಗೆ
ಎನಗೆ ಬೇರೆ ಶೃಂಗಾರವೇಕೆ ಹೇಳಿರವ್ವ

೯.
ಹಗಲು ನಾಲ್ಕು ಜಾವ ನಿಮ್ಮ ಕಳವಳದಲ್ಲಿಪ್ಪೆನು
ಇರುಳು ನಾಲ್ಕು ಜಾವ ಲಿಂಗದ ವಿಕಳಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಪ್ಪೆನು
ಹಗಲಿರುಳು ನಿಮ್ಮ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆದೊರಗಿದೆನು
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಯ್ಯ, ನಿಮ್ಮ ಒಲುಮೆನಟ್ಟು
ಹಸಿವು-ತೃಷೆ-ನಿದ್ರೆಯ ಮರೆವೆನು

2010-10-10T04:39:00.000-07:00

ಕಳೆದ ಐದು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ನಾವು ಕೆಲವು ಹೊಸ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಸೇರಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳ ಎರಡನೇ ಶನಿವಾರದ ಸಭೆ ಇದೇ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೦೯ರನ್ದು ತನ್ನ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೆಸರು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿತು. "ಬಯಲು ಬಳಗ". ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ರಾಮನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರು ಸೇರಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ್ದ ಈ "ಬಯಲು ಬಳಗ" ಇದೀಗ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಬಳಗ "ಬಯಲು" ಹೆಸರಿನ ಒಂದು ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಸಹ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಕ್ಟೋಬರ್ ತಿಂಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಇತಿಹಾಸ ವಿಭಾಗದ ಚಿಂತಕಿ ಡಾ.ವಸು 'ಸೆಕ್ಯುಲರಿಸಂ' ಕುರಿತು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಕವಿ, ಚಿಂತಕ ಡಾ.ಕೆ.ವೈ.ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿ, ಪತ್ರಕರ್ತ, ಬರಹಗಾರ ಮಂಜುನಾಥ್ ಅದ್ದೆ, ಹೋರಾಟಗಾರ ಕನಕಪುರ ಶಿವಣ್ಣ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು.

ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಬನ್ನಿ..

2010-09-19T10:26:00.000-07:00

ನಮಸ್ಕಾರ..

ಮಂಟೇಸ್ವಾಮಿ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ 'ಜಾತಿ' ಕುರಿತು ನಾನು ಮಾಡಿರುವ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು 'ಅಂಕ' ಪ್ರಕಾಶನ ಹೊರತಂದಿದೆ. ಪುಸ್ತಕದ ಹೆಸರು 'ಪರಂಜ್ಯೋತಿ' . ಇದೇ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 23 ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ದಯಮಾಡಿ ಬನ್ನಿ.. ಕನ್ನಡ ಭವನದ ನಾಟಕ ಅಕಾಡೆಮಿಯ 'ಚಾವಡಿ'ಯಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ 6 ಕ್ಕೆ.

ತಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ

-ಹುಲಿಕುಂಟೆ ಮೂರ್ತಿ

'ರವಿ' ಮಾಮ ಈಗ 'ಡಾಕ್ಟರ್'

2010-09-15T10:06:00.000-07:00

ಡಾ.ಕೆ.ವೈ.ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿರವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ
'ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾಥಾಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳವಳಿಗಳು-ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನ' ಎಂಬ ಪ್ರೌಢ ಪ್ರಬಂಧ ಮಂಡಿಸಿದ ರವಿಕುಮಾರ್ ಬಾಗಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಿಂದ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಸಂದಿದೆ.

ಇದಕ್ಕಾಗಿ ರವಿಗೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು

ದಮನಿತರ ದನಿ : ಮಂಜು ಪದ್ಯ

2010-09-09T21:51:00.000-07:00

ದಮನಿತರ ದನಿ
ಹನಿಹನಿಯಾಗಿ ತಾಪದೊಡಲ
ಕೂಡುತಿರೋ ವ್ಯಾಳೆ
ನಿಡುಸೂರ್ಯ ದುಮುಗುಡುತ್ತಿಲ್ಲ
ತಣ್ಣಗೆ ತಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಸಂದು ಸಂದುಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದ
ಜೀವ ಕಾಮ
ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿನ ಮೊಗ್ಗಿನ
ಸಿಗ್ಗುಗಳ ಬಿಡಿಸಿ
ಹೂ ಮಾಡಿದ ಕಮಟು
ಉತ್ತ ನೆಲದಿ ಪೈರು ಹೊಮ್ಮಿದ ಗಮಲು.

ಉಸುಕು ಮಂಡಲದೊಳು
ಹರಳುಗಳ ಹುಡುಕಾಟ
ಬೀಜದೊಳು ಮರ
ಮಾರನಾಗಿ ತೂರಿಬಂದ ಸಂಗಾಟ
ಬಾವಿ ನೀರೊಳು ಬಿದ್ದ
ಚಂದಿರನ ಬಿಸಿಗೆ
ಆಹಾ..! ಬೆಸುಗೆ.

ಕರಿ ತೊಗಲುಗಳು ಬೆರೆತ
ಕೇರಿಯೊಳು ಎಷ್ಟೊಂದು ಹೂಗಳು
ಬುದ್ಧ ಆದಮ ಅಲ್ಲಮ ಬಸವ
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಪುಳಕ
ತೊನೆಯುತಿದೆ ರಸಧಾರೆ.

ಬಿಚ್ಚು ಮನಸುಗಳು
ಬೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ
ತೆರೆದುಕೊಂಡಿವೆ ಸಕಲ
ನದಿಗಳಿಗೆ, ದುಂಬಿಗಳಿಗೆ.

ಇನ್ನು ಹೊಸತು ಹುಟ್ಟುವುದು
ನಮ್ಮಿಂದಲೇ..

ಗಾಂಧಿ ಕುರಿತು ಬಾಬಾ ಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್..

2010-08-26T08:51:00.000-07:00

ಮೇಷ್ಟ್ರಿರೋದು :ಮಂಜು ಪದ್ಯ

2010-08-13T07:47:00.000-07:00

ಹೂವ ತುಂಬಿದ ಗಮಲು
ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ
ಎಂದವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೆವೆಯಿಕ್ಕದೆ
ನೋಡಿ
'ಪಾಪರೀ ಇವನಿಗೆ ಕಣ್ಣೇ ಇಲ್ಲ'
ಎಂದನುಕಂಪಿಸುವ;
ಮೂರ್ತಾನುಮೂರ್ತಗಳನ್ನು
ನಿಪ್ಪೊಳರಡಿ
ಅಲ್ಲಮನುಸುರಿಂದ ಉರುಬಿ
ಸುಡುಕೆಂಡದ ಬೆರಗು
ಕಣ್ಬೆಳಕು

ಆಕರಗಳನು ಈಡಾಡಿ
ನಿರಾಕಾರದಿ ಸಂಕರ
ಸಂಬಂಧಗಳ ಕಳಚಿ
ಸಂಬಂಜದೊಳಗುಳಿದ

(ಮುರಳಿ ಕಾಟಿ ಫೋಟೋ)

ಆತ್ಮದೊಳೂ ಇಲ್ಲದೆ
ಅನಾತ್ಮನಲ್ಲೂ ಸಿಗದೇ
ಇದೆಂಥಾ ಆಟ
ಅಂಕ ಗಣಕ
ಸುಂಕ ಪದಕ
ಗುಣಾವಗುಣಗಳಿಗೂ ಎಟುಕದ
ಇದೆಂಥಾ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಟ
'ಹುಡುಕಿ' ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಹೋದಾರು
ವಿಧಾನಮಂಡಲದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ
ಕಮಂಡಲದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ
ಪರಿಷತ್ತಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ
ಆಹಾ..! 'ಇಲ್ಲ'ದಲ್ಲಿರುವರಲ್ಲಾ
ಎಂಥಾ ಮೋಡಿಗಾರ

ಮುಗುದ ಮಣ್ಣು
ಜಲಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಹದವಾಗಿ
ತಿರುಗುವ ಕಾವ್ಯ ತಿಗರಿಯಿಂದ
ಮೂಡಿದ ಮೂಡಿದ
ಮೂಡಣದಿ ಪುದ್ಗಲನಾದ
ಪಡುವಣದಿ ಪುನರ್ಭವಿಸಿದ
ನೀರದೀವಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಸುವ
ಇವನೆಂಥ ಜಲಗಾರ

ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ ಇರುವಲ್ಲೇ
ತಾಕುವ ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ
ಹಂಬಲದ ಅನಘದಲ್ಲಿ.

ಸರ್ ಕ್ಷಮಿಸಿ ನನಗೆ ಹದಿನೈದನೆ ದಿನ ಬಂದಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ... -ಮುರಳಿ ಮೋಹನ್ ಕಾಟಿ

2010-08-10T03:47:00.000-07:00

“£ÁªÉÃ£ïj ¸Á«£À §UÉÎ ªÀiÁvÁqÉÆÃzÀÄ,CzÉÃ £ÀªÀiï §UÉÎ ªÀiÁvÁqÀÄvÉÛÃ, £ÁªÀÅ CzÀgÀ §UÉÎ ªÀiÁvÁqÁÛ ºÉÆÃzÀµÀÄÖ CzÀÄ £ÀªÀiï §UÉÎ ªÀiÁvÁqÁÛ ºÉÆÃUÀÄvÉÛ...

CzÀÄ vÀÄA¨Á zÉÆqÀØ ¸À¨ÉÓPÀÄÖ ¦æ¥ÉÃgï CV ªÀiÁvÁqÉâÃPÀÄ ºÀ¢£ÉÊzÀÄ ¢£À ©lÄÖ ¥ÉÆÃ£ï ªÀiÁr CªÉÄÃ¯É ªÀiÁvÁqïwÃ¤” »ÃUÉ ºÉÃ½ JAlÄ ¢£ÀªÀÅ PÀ¼É¢®è. £Á£ÀÄ D ºÀ¢£ÉÊzÀ£ÉÃ ¢£ÀPÉÌ PÁ¬ÄvÁ EzÉÝ... DzÀgÉÃ CªÀgÀÄ ºÉÃ½zÀ D ºÀ¢£ÉÊzÀ£ÉÃ ¢£À ªÀÄvÉÛÃAzÀÄ §gÀÄªÀÅ¢®è. Q.gÀA ªÉÄÃµÀÄÖç £ÀªÉÆäÃA¢V®è.

PÀ¼ÉzÀ ªÁgÀ ªÉÄÃµÀÄÖç gÀ«ÃAzÀæ PÀ¯ÁPÉëÃvÀæzÀ°è ¹QÌzÁUÀ, ‘¸Àgï £Á£ÀÄ ¸Á«£À vÀvÀéeÁÕ£ÀzÀ §UÉÎ MAzÀÄ qÁPÀÄåªÉÄAlj ªÀiÁqÀ¨ÉÃPÀÄ CAvÀ CAzÀÄPÉÆAr¢Ý¤ ¤ªÀÄä eÉÆvÉ ªÀiÁvÁqÀ¨ÉÃPÀÄ, PÀ£ÀßqÀ ¸Á»vÀåzÀ°è EzÀgÀ PÀÄjvÀÄ K¤zÉ CAvÀ ¤ÃªÀÅ ªÀiÁvÁqÉâÃPÀÄ CAvÀ PÉÃ½zÉÝ... CªÀgÀÄ ªÀiÁvÁqÉÆPÉ M¦àPÉÆAqÀgÀÄ. DzÀgÉ... CªÀgÀÄ ªÀiÁvÁqÀÄªÀ ¢£À...

CªÀgÀÄ £É£Éß ¨ÉÃAzÉæÃAiÀÄ PÁªÀåzÀ°è ºÀÄlÄÖ-¸Á«£À PÀÄjvÀÄ ªÀiÁvÁrzÀÝgÀAvÉ £Á£ÀÄ D PÁAiÀÄðPÀæªÀÄPÉÌ ºÉÆÃUÀ°®è. PÁ®-zÉÃ±ÀUÀ¼À£ÀÄß «ÄÃjzÀ ªÉÄÃ¶ÖçÃUÉ D ºÀ¢£ÉÊzÀ£ÉÃ ¢£À CzÉÃ EgÀ¨ÉÃPÀÄ CAvÀ FUÀ C¤ß¸ÀÄwÛzÉ.

£Á£ÀÄ ºÀ¢£ÁgÀ£ÉÃ ¢£À Q.gÀA ¸Àgï £À ‘¸Àgï £À£ÀUÉ §gÉÆPÉ CUï°®è PÀë«Ä¹,¤ªÀÄä ªÀiÁvÀÄ £À£ÀUÉ PÉÃ½¸ÉÆÌÃ¼ÉÆîPÉ,gÉPÁqÀð ªÀiÁqÉÆÌ¼ÉÆîPÉ CVè®è’ CAvÀ ºÉÃ½zÉ CzÀPÉÌ CªÀgÀÄ vÀÄAl £ÀUÉ ©Ãj, ‘£Á£ï FUÀÄè ºÉÃ¼ÁÛ£É E¢Ý¤ ¤ªÀÄUÉ PÉÃ½¹Û®’è CAvÀ ºÉÃ¼ÁÝUÀ CªÀgÀ ºÀwÛgÀ CªÀjAzÀ ¸ÀzÁ wgÀ¸ÁÌgÀPÉÌ, ¨ÉÊUÀÄ¼ÀPÉÌ M¼ÀUÁVzÀÝ ªÀÄÄRåªÀÄAwæUÀ¼ÀÄ ºÁgÀ vÀÄgÀ¬Ä AiÀÄ£ÀÄß C¦ð¸ÀÄwÛzÀÝgÀÄ,DUÀ Q.gÀA ¸Àgï PÉÆÃ¥À¢AzÀ ªÀÄÄR wgÀÄV¹zÀgÀÄ. CzÀÄ £ÀªÀÄUÁjUÀÆ PÉÃ½¸À®Æ E®è, PÁtÂ¸À®Æ E®è CxÀªÁ PÁtÂ¹zÀgÀÆ,PÉÃ½¹zÀgÀÆ £ÁªÉÃ£ÀÆ ªÀiÁqÀzÀ ¹ÜwUÉ ...?

ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕೆಲಸ ಹಚ್ಚಿ ತಾವು ಮಾತ್ರ ಮರೆಗೆ ಸರಿದ ಕಿ ರಂ ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಗೆಳೆಯ ಪ್ರಕಾಶನ ಅಕ್ಷರ...

2010-08-08T10:58:00.000-07:00

(ಫೋಟೋ ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಿಂದ)

ಸಮಾಧಿಯೊಳಗೆ

ಮೌನವಾಗಿದ್ದು

ಶಬ್ದಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದ

ಕಾವ್ಯ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ

ಗುರು ಕಿ ರಂ

ಸಾವನ್ನು ಕಂಡಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು

ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ

ಶಿಷ್ಯರ ತಡಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ...

ಸಿದ್ಧಯ್ಯಾ ಸ್ವಾಮೀ ಬನ್ನಿ..

ಮಂಟೇದ ಲಿಂಗಯ್ಯ ನೀವೇ ಬನ್ನಿ.......

ಪ್ರಕಾಶ ಕುರಿಫಾರಂ

'ಗಾಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೀಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ..'

2010-08-07T11:09:00.001-07:00

ನನ್ನಂಥ ಎಷ್ಟೋ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅಲ್ಲಮ.. ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಪದ್ಯ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಕಿರಂ ಎತ್ತಲೊ ಎದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ..

ಒಮ್ಮೆ ಅವರ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಕಿಟಕಿ ಕಿರುಗುಟ್ಟಿದಕ್ಕೆ 'ಗಾಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೀಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ..' ಎಂದಿದ್ದರು ಕಿರಂ..

ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಅವರ ಚರಮಗೀತೆ

2010-08-02T06:52:00.000-07:00

ಅಗಲಿದ ಕವಿ ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಬರೆದ ಪದ್ಯವೊಂದನ್ನು ಅವರ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಶ್ರೀಪಾದ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರ ಲೇಖನದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.. ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಲೇಖನ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.. ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು...

ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಅವರ ಚರಮಗೀತೆ
ಜೀವ ಜೂಜಿಗೆ ಕಳವು ಮಾಡಿ
ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದು
ಕೊಲುದಾಣದಲಿ ನಿಂತ ತೊಗಲಗೊಂಬೆ ನಾನು
ಬೇಡುತಿರುವೆ
ಅಪ್ಪಾ... ಅವ್ವಾ... ಅಕ್ಕಾ... ಅಣ್ಣಾ...
ದುಂಬಿಗಳಂತೆ ಹಾರಿ ಹದ್ದು ಸೀಳುವ ಮುನ್ನ
ಬನ್ನಿ ಕೊಲ್ಲಿರಿ ನನ್ನ
ಬೇಗ ಈ ಕಣ್ಣ ಕೀಳಿ
ನೋಡಲಾರೆನು ದೂರದಲಿ ನಿಂತು ಅಳುವ ಮುಖವ
ಮನ ಮನೆಯ ಸುಟ್ಟ ಕಣ್ಣೀನಾಳದಲಿ ಅಡಗಿದೆ
ಹುಡುಕಿ
ಕನಸ ನಿಧಿ ಕಡಲ ಹಡೆವ ಕಣ್ಣೀರ ನದಿ
ಇದ ಹರಿಯಬಿಡಿ ನಮ್ಮ ಭಂಜರು ಬಯಲಿಗೆ
ಮೂಡುವುದು ಹಸಿರು ಬಸಿರು
ಬೇಗ ಕತ್ತರಿಸಿ ಈ ನಾಲಿಗೆಯ
ಉತ್ತರಿಸಲಾರೆನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ
ನಾಲಗೆಯೇಳಗೆ ಹುದುಗಿದೆ
ಹುಡುಕಿ.
********
ಅಗ್ನಿಮಾಂಸದ ಕುಲುಮೆಯಲಿ
ನನ್ನ ಕಾಯಿಸಿ ಬಣ್ಣವ ಮಾಡಿ
ಮರಳಿ ನನ್ನ ರೂಪವೇ ಕಡೆವ
ಏ ನನ್ನಾಳದ ಅಳುವೇ
ನನ್ನ ಚಿತ್ರಕ್ಕೇಕೆ ಬೆನ್ನು ಬರೆವೆ

ಹೌದು ಅವರೇ..

2010-07-22T09:41:00.001-07:00

ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿನ್ನಬಾರದು
ಎನ್ನುತಿದ್ದವರು ಈಗ
ಏನೇನನ್ನೋ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ..

ನೆಲದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪೊರೆ ಬರಿಸಿ
ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಗೆಜ್ಜೆಗಳ ಕದ್ದೋರು
ಕದ್ದ ಗೆಜ್ಜೆಗಳನೆಲ್ಲಾ ಘಜ್ನಿ ಮಹಮದ್ದನಿಗೆ
ಮೂರು ಕಾಸಿಗೆ ಮಾರಿ ಬುಕ್ಕುಗಳ ಬರೆದೋರು

ಯುಗದ ಹಾದಿಯ ತುಂಬಾ
ಮುಳ್ಳುಗಳ ನೆಟ್ಟು
ಕಾಲ ನೆತ್ತರಿನಲ್ಲಿ
ಮುಕ್ಕೋಟಿ ದೇವರ ಚಿತ್ರಗಳ ಬಿಡಿಸಿದೋರು
ಬದುಕು ಬದುಕುಗಳ ಉಂಡು
ಬೆಳ್ಳಗೆ ನಕ್ಕೋರು

ಗಾಂಧೀ ಮಾತ್ಮನ ಹೊತ್ತು
ಪೇಟೆಗಳ ಅಲೆದು ಬಾಡು ತಿನ್ನುವ
ಬಾಯಿಗಳ ಕಟ್ಟಿದೋರು .. ಅಹಿಂಸೆಯ ನೆಪದಲ್ಲೇ
ಮಾನಭಂಗವ ಮಾಡಿ 'ಎಲ್ಲ ಒಂದೇ' ಎಂದು
ಬೊಗಳೆ ಬಿಟ್ಟೋರು ..

ಬಿಳಿಬಟ್ಟೆ ಉಟ್ಟೋರು
ಕೆಂಪನ್ನೂ ಬಿಡದೋರು
ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿಯೆಂದು
ಕಳೆಗಿಡವ ನೆಟ್ಟೋರು..

ಹೌದು ಅವರೇ..
ಈಗ ಇಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಅಂಗಡಿಯೆದುರು ನಿಂತು
ಮಿಕ್ಕ ಮೂಳೆಗಳ ಆಯ್ದು ಮೂಟೆ ಕಟ್ಟುತಾವರೆ..

ನಾವು ಅವರ ವರಸೆ ಕಂಡು ನಗ್ತಾ..
ಬಿದ್ದಿದ್ದೀವಿ....

ತೋರುಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ..

2010-07-20T07:48:00.000-07:00

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ ಕೋಲಾರ ಅವರ ಪದ್ಯ 'ಜಡೆ ಹೆಣೆದು ಹೋದ ನಲ್ಲಾ..'

2010-07-19T07:08:00.000-07:00

ಲಕ್ಷ್ಮಿಪತಿ ಕೋಲಾರ ಇಂದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಕವಿ.. ಅವರ ಕಾವ್ಯದ ಕಾಣ್ಕೆ ಕನ್ನಡದ ಓದಿಗೆ ದಕ್ಕಲೆಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. 'ಕಾವ್ಯಭೂಮಿ' 10.07.2010 ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಪದ್ಯ ಇದು.

ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಕೇಳಿ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ....

2010-07-14T10:05:00.000-07:00

‘MAzÉÃ ©°è¤AzÀ ºÉÆgÀl ¨Át’UÀ¼ÀAwgÀÄªÀ ¥ÀæwQæAiÉÄUÀ¼À£ÀÄß ¤ÃrgÀÄªÀ ²æÃ f.gÁd±ÉÃRgï, ²æÃ PÉ.¥sÀtÂgÁeï ºÁUÀÆ ²æÃ gÀºÀªÀÄvï vÀjÃPÉgÉAiÀÄªÀjUÉ £ÀªÀÄä zsÀ£ÀåªÁzÀUÀ¼ÀÄ.

* * *

K¼ÉAlÄ ªÀµÀðUÀ¼À »A¢£À ªÀiÁvÀÄ. ¥ÉÆæ. PÉ.gÁªÀÄzÁ¸ï CªÀgÀÄ ªÉÄÊ¸ÀÆj£À°è wAUÀ¼À ¥ÀwæPÉAiÉÆAzÀ£ÀÄß ©qÀÄUÀqÉ ªÀiÁrzÀgÀÄ. D ¥ÀwæPÉAiÀÄÄ ElÄÖPÉÆArzÀÝ G¥À²Ã¶ðPÉ ‘dqÀ¸ÀªÀiÁdPÉÌ ZÀÄZÀÄÑªÀÄzÀÄÝ’ JA§ÄzÀgÀ §UÉÎ CªÀgÀ vÀPÀgÁgÀÄ: ‘¸ÀªÀiÁdªÉÃ dqÀªÁVgÀÄªÁUÀ ZÀÄZÀÄÑªÀÄ¢Ý¤AzÉÃ£ÀÄ ¥ÀæAiÉÆÃd£À? CzÀPÉÌ ‘±ÁPï næÃmïªÉÄAmï’ PÉÆqÀ¨ÉÃPÀÄ PÀtÂæÃ; DUÀ¯ÉÃ CzÉÆA¢µÀÄÖ CwÛvÀÛ ZÀ°¸ÉÆÃzÀÄ!’

* * *

gÀºÀªÀÄvï ¸Àgï ºÉÃ¼ÀÄªÀAvÉ ‘JzÀÄjVgÀÄªÀªÀgÀ C©ü¥ÁæAiÀÄªÀ£ÀÄß CxÀð ªÀiÁrPÉÆ¼ÀÄîªÀÅzÀPÀÆÌ ¤gÁPÀj¸ÀÄªÀ ¥sÁå¹¸ÀA £ÀªÀÄä ¸ÀªÀiÁdzÀ ¸ÀAzÀÄªÀÄÆ¯ÉUÀ¼À£ÀÆß DªÀj¹PÉÆ¼ÀÄîwÛgÀÄªÀ ºÉÆwÛzÀÄ’; ‘zÉÃ±ÀPÁ®’ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ®Æè EzÉÃ DVvÀÄÛ JA§ÄzÀ£ÀÄß vÁªÉ®ègÀÆ UÀªÀÄ¤¹gÀ§ºÀÄzÀÄ.

AiÀiÁªÀÅzÉÃ ¸ÁA¸ÀÌøwPÀ ¥ÀwæPÉAiÉÆAzÀÄ, PÀÈwAiÉÆAzÀÄ ºÉÆgÀ§gÀÄªÀ, §AzÀ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è CzÀgÀ PÀÄjvÀÄ «ZÁgÀ-«ªÀÄ±Éð, ¥Àæ±ÀA¸É-nÃPÉUÀ¼ÀÄ £ÀqÉAiÀÄÄªÀÅzÀÄ ¸ÀºÀd «zÀåªÀiÁ£À. DzÀgÉ ‘zÉÃ±ÀPÁ® «±ÉÃµÀ’ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è DVzÉÝÃ ¨ÉÃgÉ. £ÀªÉÄä®è ¸ÁA¸ÀÌøwPÀ ªÀåQÛUÀ¼ÀÄ, ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ ‘zÉÃ±ÀPÁ® «±ÉÃµÀ’ªÀ£ÀÄß KPÀªÀÄÄRªÁV, ¥ÀÄASÁ£ÀÄ¥ÀÄARªÁV ºÉÆUÀ½zÀÄÝ ©lÖgÉ ¨ÉÃgÉÃ£À£ÀÆß ªÀiÁqÀ°®è. CzÀÄ ¥Àæw¥Á¢¸ÀºÉÆgÀngÀÄªÀ ‘KPÀªÀiË®å’ªÀ£ÀÄß ¥Àæ²ß¸ÀÄªÀ, CzÀÄ ¥ÀæwµÁ×¦¸À®Ä ºÉÆgÀl ‘¸Á»vÀåPÀ ¥ÀæwµÉ×’AiÀÄ PÀÄjvÀÄ DPÉëÃ¦¸À°®è. ¸Á»vÀå-¸ÀA¸ÀÌøwAiÀÄ PÀÄjvÀÄ UÀA©üÃgÀ PÁ¼Àf ¥ÀæPÀn¸ÀÄªÀ ‘¥ÀæeÁªÁtÂ’ PÀÆqÀ »jAiÀÄ ¸ÀªÀiÁdªÁ¢ aAvÀPÀgÉÆ§âgÀÄ ‘zÉÃ±ÀPÁ®’PÉÌ CUÀvÀåQÌAvÀ ºÉZÀÄÑ ¥ÀæZÁgÀ ¤ÃqÀÄwÛgÀÄªÀ PÀÄjvÀÄ DvÀAPÀ ªÀåPÀÛ¥Àr¹ §gÉzÀ JgÀqÀÄ ¸Á°£À C©ü¥ÁæAiÀÄªÀ£ÀÆß ¥ÀæPÀn¸À°®è. EzÀÄªÀgÉUÉ PÀ£ÀßqÀ ¸Á»vÀå-¸ÀA¸ÀÌøwAiÀÄ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è 45 ªÀµÀðUÀ¼À£ÀÄß ¥ÀÆgÉÊ¹gÀÄªÀ ‘¸ÀAPÀæªÀÄt’, 35 ªÀµÀðUÀ¼À ‘±ÀÆzÀæ’, 25 ªÀµÀðUÀ¼À ‘C£ÉéÃµÀuÉ’, 15 ªÀµÀðUÀ¼À ‘±ÉÆÃ¶vÀ/¥ÀAZÀªÀÄ’, 8 ªÀµÀðUÀ¼À ‘¸ÀAªÁzÀ’, ®APÉÃ±ÀgÀÄ ¤gÀAvÀgÀªÁV gÀÆ¦¹zÀ ¢Ã¥ÁªÀ½ «±ÉÃµÁAPÀUÀ¼ÀÄ- EªÀÅ PÀ£ÀßqÀ £É®zÀ°è ºÀÄlÄÖ ºÁQzÀ ¥ÀæªÀÄÄR ZÀZÉðUÀ¼ÁUÀ°Ã, «¸ÀÛj¹zÀ ªÉÊZÁjPÀvÉAiÀiÁUÀ°Ã £É£À¦UÉ §gÀ°®è. CAvÀºÀ ¥ÀwæPÉUÀ¼À ZÁjwæPÀ, ¸ÁA¸ÀÌøwPÀ ªÀÄºÀvÀé ªÀÄÄRåªÉ¤¸À¯ÉÃ E®è. CªÀÅUÀ½UÀÆ ‘zÉÃ±ÀPÁ®’PÀÆÌ K£ÀÄ ªÀåvÁå¸À«zÉ J£ÀÄßªÀÅzÀ£ÀÄß ZÀað¸À¨ÉÃPÉA§ zÀzÀÄð PÀÆqÀ GAmÁUÀ°®è.

CAvÀºÀ vÀÄvÀÄð EzÀÝ ªÀÄAdÄ£Áxï CzÉÝAiÀÄAxÀ «ÄvÀægÀÄ ‘CVß’ ªÁgÀ ¥ÀwæPÉAiÀÄ°è F PÀÄjvÀÄ ZÀZÉð ºÀÄlÄÖ ºÁQzÀgÀÄ. ‘ªÀÄ£ÉAiÀÄAUÀ¼ÀzÀ°è ªÀiÁvÀÄPÀvÉ’AiÀiÁrzÀ PÀ« J¸ï.f. ¹zÀÝgÁªÀÄAiÀÄå CªÀgÀÄ ‘zÉÃ±ÀPÁ®’PÉÌ ¢üPÁÌgÀªÀ£ÉßÃ ¸ÁjzÀgÀÄ! ¥ÀÄ¸ÀÛPÀ ©qÀÄUÀqÉ ¸ÀªÀiÁgÀA¨sÀªÉÇAzÀgÀ°è aAvÀPÀgÁzÀ ²æÃ §gÀUÀÆgÀÄ gÁªÀÄZÀAzÀæ¥Àà CªÀgÀÄ CzÀgÀ ‘¸Á»vÀå±ÉæÃµÀ×vÉAiÀÄ ¥Á¼ÉÃUÁjPÉ’AiÀÄ£ÀÄß djzÀgÀÄ. EAvÀºÀ UÀA©üÃgÀ «ªÀÄ±Áð ¥ÀæQæAiÉÄUÀ¼ÀÄ £ÀqÉzÁUÀ¯É®è CªÀ£ÀÄß £ÀUÀtåªÁV PÀAqÀ £ÀªÀÄä ¸ÁA¸ÀÌøwPÀ fÃ«UÀ¼ÀÄ, £ÁªÀÅ ‘EzÉÃ£ÀºÁ!’ JA§ ¥Àj¨sÁµÉAiÀÄ°è §gÉzÉÆqÀ£É JZÉÑvÀÄÛ ZÀZÉðUÉ ªÀÄÄAzÁVzÁÝgÉ. EªÀgÉ®è ºÉÃ¼ÀÄwÛgÀÄªÀ ‘UÀA©üÃgÀ «ªÀÄ±Éð’, ‘¸ÁA¸ÀÌøwPÀ C£ÀÄ¸ÀAzsÁ£À’ JA§ÄzÉ®è £ÀqÉzÀ ªÉÃ¼É AiÀiÁªÀ ZÀZÉðAiÀÄ£ÀÆß PÉÃ½¹PÉÆ¼ÀîzÉ C®Që¹zÀÝ EªÀgÀÄ £ÁªÀÅ ‘ZÀÄZÀÄÑ zsÁn’AiÀÄ°è §gÉzÁPÀët UÀA©üÃgÀªÁV ¥ÀæwQæ¬Ä¸ÀÄvÁÛgÉAzÀgÉ £ÀªÀÄä ¨sÁµÉ ¸ÀjAiÀiÁVzÉ!

‘zÉÃ±ÀPÁ® «±ÉÃµÀ’ªÀÀ£ÀÄß AiÀiÁªÀ «ªÀÄ±ÉðUÀÆ M¼À¥Àr¸ÀÄªÀ CUÀvÀå PÁtzÉ PÉÃªÀ® CzÀgÀ ¨sÀd£ÉUÉ, QÃvÀð£ÉUÉ ¤AvÀ dqÀÄØUÀnÖzÀ £ÀªÀÄä £ÀqÀÄ«£À ¸ÁA¸ÀÌøwPÀ ªÀÄ£À¸ÀÄìUÀ¼À£ÀÄß JZÀÑj¸À®Ä £ÁªÀÅ F ‘±ÁPï næÃmïªÉÄAmï’UÉ ªÀÄÄAzÁUÀzÉ JA¢£ÀAvÉ ‘CPÁqÉ«ÄPï ±ÉÊ°’AiÀÄ°è ©£Àß«¹PÉÆArzÀÝgÉ EAvÀºÀÄzÉÆAzÀÄ ZÀZÉð ¸ÁzsÀåªÁUÀÄwÛvÉÛ? £ÁªÀÅ »ÃUÉ §gÉzÀzÉÝÃ ªÁUÁézÀ ºÀÄlÄÖªÀÅzÀPÉÌ PÁgÀtªÁVgÀÄªÀÅzÉÃ ¤dªÁzÀgÉ ²æÃ PÉ.¥sÀtÂgÁeï CªÀgÀÄ PÀgÉzÀAvÉ £ÁªÀÅ ‘ªÁUÁézÀ ¨sÀAdPÀgÀÄ’ ºÉÃUÁUÀÄvÉÛÃªÉ? »ÃUÉ £ÁªÀÅ ‘¸ÁA¸ÀÌøwPÀ dqÀvÉ’AiÀÄ£ÀÄß £ÀªÀÄäzÉÃ ±ÉÊ°AiÀÄ°è JZÀÑj¸À®Ä AiÀÄwß¹zÉÝÃ EªÀjUÉ ªÀÄºÁ¥ÀgÁzsÀªÁV PÀAqÀÄ vÀªÀÄä §gÀºÀzÀ°è CªÀgÀÄ £ÀªÀÄä£ÀÄß PÀlPÀmÉAiÀÄ°è ¤°è¹ £ÁªÀÅ ‘ªÁUÁézÀ ¨sÀAdPÀgÀÄ’, ‘«PÀÈvÀgÀÄ’ JAzÀÄ wÃ¥ÀÄð ¤ÃrzÁÝgÉ!

ºÁUÁzÀgÉ «ªÀÄ±Éð, ªÉÊZÁjPÀvÉ, ZÀ®£À²Ã®vÉUÀ¼É®è dqÀÄØUÀnÖzÀÝ ¸ÀAzÀ¨sÀðUÀ¼À°è vÉ®ÄV£À ‘«¥ÀèªÀ’ PÀ«UÀ¼ÀÄ, ªÀÄgÁpAiÀÄ zÀ°vÀ PÀ«UÀ¼ÀÄ DAiÀÄÄÝPÉÆAqÀ PÁªÀå¨sÁµÉAiÀÄ£ÀÄß, ¥ÉjAiÀiÁgï gÀÆ¦¹zÀ ZÀ¼ÀªÀ½AiÀÄ ªÀiÁUÀðªÀ£ÀÄß, vÉ®ÄV£À aAvÀPÀ «.Dgï. £ÁgÁè CªÀgÀ ªÉÊZÁjPÀvÉAiÀÄ£ÀÄß £ÀªÀÄä ¸ÀA¸ÀÌøw aAvÀPÀgÀÄ ºÉÃUÉ ¥Àj¨sÁ«¸ÀÄvÁÛgÉ? ‘PÀ£ÀßqÀ ¸Á»vÀåzÀ°ègÀÄªÀÅzÉ®è §Æ¸Á’ JAzÀ §¸ÀªÀ°AUÀ¥Àà£ÀªÀgÀ ¥ÀæwQæAiÉÄ, ‘PÀÄªÉA¥ÀÄ PÁzÀA§jUÀ¼À zÀ°vÀ¥ÁvÀæ avÀæt’ªÀ£ÀÄß ¥Àæ²ß¹zÀ ©. PÀÈµÀÚ¥Àà£ÀªÀgÀ ªÉÊZÁjPÀvÉ PÉÃªÀ® ªÉÄÃ®éUÀðzÀªÀgÀ ªÉÄÃ°£À C¸ÀºÀ£É ªÀiÁvÀæªÉ? CªÀÅUÀ½UÉ AiÀiÁªÀ ¸ÁA¸ÀÌøwPÀ, ZÁjwæPÀ ºÀÄgÀÄ¼ÀÄ-»£Éß¯ÉUÀ¼ÀÄ E®èªÉ? ®APÉÃ±ï, ZÀA¥Á §¼À¹zÀ ‘Cw GvÉàçÃQvÀ «qÀA§£Á ±ÉÊ°’, PÉÆAPÀÄ £ÀÄrUÀ¼ÀÄ PÉÃªÀ® GqÁ¥sÉAiÀÄ ªÀÄ£ÉÆÃ¨sÁªÀ¢AzÀ ºÀÄnÖzÀªÀÅUÀ¼É? CªÉ®è £ÀªÀÄä ¸ÀªÀiÁd-¸ÀA¸ÀÌøwAiÀÄ ªÉÄÃ°£À ‘C£À£Àå «ªÀÄ±Áð PÀæªÀÄUÀ¼ÀÄ’ J£ÀÄßªÀÅzÁzÀgÉ £ÀªÀÄäzÀÄ KPÀ®è?

²æÃ gÀºÀªÀÄvï vÀjÃPÉgÉAiÀÄªÀgÀÄ vÁªÀÅ ¸ÀA¥Á¢¹gÀÄªÀ ‘ºÉÆ¸À vÀ¯ÉªÀiÁj£À vÀ®èt’ PÀÈwAiÀÄ°è ‘PÀ£ÀßqÀzÀ «ªÀÄ±ÉðUÉ DªÀj¹gÀÄªÀ C£ÉÃPÀ dqÀvÉ ªÀÄvÀÄÛ EPÀÌlÄÖUÀ½UÉ §ºÀÄ±ÀB ªÀÄzÉÝAzÀgÉ, §gÉºÀ ªÀiÁqÀÄªÀ J®ègÀÆ vÀªÀÄäzÉÃ DzÀ jÃwAiÀÄ°è «ªÀÄ±Éð §gÉAiÀÄÄªÀÅzÀÄ. «ªÀÄ±Éð ªÀiÁqÀ¯ÉAzÉÃ EgÀÄªÀ MAzÀÄ vÀdÕªÉÊzÀågÀ «ÄÃ¸À®Ä¥ÀqÉAiÀÄ PÀ®à£ÉAiÀÄ£ÀÄß £Á±ÀªÀiÁqÀÄªÀÅzÀÄ. DUÀ «ªÀÄ±Éð ºÉÆ¸ÀºÉÆ¸À ¨sÁµÉ ªÀÄvÀÄÛ aAvÀ£É¬ÄAzÀ §ºÀÄvÀéªÀ£ÀÄß ¥ÀqÉAiÀÄÄvÀÛzÉ’ JAzÀÄ «ªÉÃa¸ÀÄvÁÛgÉ. ‘zÉÃ±ÀPÁ® «±ÉÃµÀ’zÀ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ®Æè »ÃUÉ DªÀj¹zÀ dqÀvÉAiÀÄ£ÀÄß PÀ¼ÉAiÀÄ®Ä £ÁªÀÅ C£ÀÄ¸Àj¹zÀ F zsÁnAiÀÄ£ÀÆß CªÀgÀÄ ºÉÆ¸À «ªÀÄ±Áð ªÀiÁUÀðªÉAzÀÄ KPÉ UÀÄgÀÄw¸À¯ÁgÀgÀÄ?

£ÀªÀÄä §gÉºÀzÀ ±ÉÊ°AiÉÄÃ ZÀÆ¥ÀÄ ªÀåAUÀåzÁÝVgÀÄªÀÅzÀÄ C¸ÀÆPÀëöävÉAiÉÄ? »ÃUÉ ªÀåAUÀå ªÀiÁqÀÄwÛzÉÝÃªÉAzÀgÉ £ÁªÀÅ ¸ÉÃrAiÀiÁ¥ÀÄ PÀÈµÀÚ¨sÀlÖgÀ£ÀÄß, CxÀªÁ E£ÁßgÉÆÃ ¨ÁæºÀät ¯ÉÃRPÀgÀ£ÀÄß PÉÃªÀ® eÁwAiÀÄ PÀ£ÀßqÀPÀ¢AzÀ ªÀiÁvÀæ £ÉÆÃqÀÄwÛzÉÝÃªÉAzÀÄ CxÀðªÉ? ‘ªÉÆÃa’ PÀxÉ §gÉzÀ ¨sÁgÀwÃ¦æAiÀÄ, ‘zsÀ¤AiÀÄgÀ ¸ÀvÀå£ÁgÁAiÀÄt’ §gÉzÀ PÉÆgÀqÀÌ¯ï ²æÃ¤ªÁ¸ÀgÁAiÀÄgÀÄ, ‘ªÉÆ¸Àj£À ªÀÄAUÀªÀÄä’ §gÉzÀ ªÀiÁ¹ÛAiÀÄªÀgÀ §UÉÎ £ÀªÀÄUÉ J¯Áè ªÀiÁ£À«ÃAiÀÄ §gÀºÀUÁgÀgÀ ªÉÄÃ°gÀÄªÀµÉÖÃ UËgÀªÀ«zÉ. zÀ°vÀ ZÀ¼ÀªÀ½UÉ vÀªÀÄä£ÀÄß vÉvÀÄÛPÉÆAqÀ ªÀÄAUÀÆîgÀ «dAiÀÄ, d£À¥ÀgÀ ºÉÆÃgÁlUÀ¼À°è ¥ÁæªÀiÁtÂPÀªÁV vÉÆqÀV¹PÉÆArgÀÄªÀ ªÁ¸ÀÄ, ‘UËj ®APÉÃ±ï’ §¼ÀUÀzÀ ²æÃ ²ªÀ¸ÀÄAzÀgï, PÉÆÃªÀÄÄ«gÉÆÃ¢ü ZÀ¼ÀªÀ½AiÀÄ ºÉÆÃgÁlUÁgÀgÁzÀ ²æÃ f.gÁd±ÉÃRgï, ²æÃ ¥ÀmÁÖ©ügÁªÀÄ ¸ÉÆÃªÀÄAiÀiÁf, ²æÃ PÉ.¥sÀtÂgÁeï(EªÀgÀ eÁw ¤dªÁVAiÀÄÆ £ÀªÀÄUÉ UÉÆwÛ®è) -EAvÀºÀ E£ÀÆß £ÀÆgÁgÀÄ ¨ÁæºÀätgÀ£ÀÄß PÉÃªÀ® ¨ÁæºÀätgÉA§ PÁgÀtPÉÌ nÃQ¸ÀÄªÀ ‘PÀÄgÀÄqÀÄ ªÉÊZÁjPÀvÉ’ £ÀªÀÄäzÀ®è. ºÁUÉAiÉÄÃ ‘¨ÁºÀätå’ J£ÀÄßªÀÅzÀ£ÀÄß £ÁªÀÅ eÁw JA§xÀðzÀ°è £ÉÆÃqÀÄªÀÅzÀÆ E®è. ‘¨ÁæºÀätå’ J£ÀÄßªÀÅzÀÄ ±ÉæÃµÀ×vÉAiÀÄ£ÀÄß, C¸ÀªÀiÁ£ÀvÉAiÀÄ£ÀÄß, ªÉÄÃ®Ä-QÃ¼À£ÀÄß ¥Àæw¥Á¢¸ÀÄªÀ §zÀÄQ£À MAzÀÄ PÀæªÀÄ ªÀÄvÀÄÛ ªÀåQÛUÀvÀ £ÀqÀªÀ½PÉ; CzÀÄ ±ÀÆzÀæ£À°èzÀÝgÀÆ, zÀ°vÀ£À°èzÀÝgÀÆ ‘¨ÁæºÀätå’ªÉÃ. AiÀiÁªÀÅzÉÃ eÁwAiÀÄ ¤ÃZÀ£À£ÀÄß ¤ÃZÀ JAzÀÄ PÀgÉAiÀÄ®Ä £ÀªÀÄUÉÃPÉ ¸ÀAPÉÆÃZÀ? CAvÀºÀ ‘¨ÁæºÀätå’zÀ ªÀÄ£À¸ÀÄìUÀ¼À «gÀÄzÀÞ EgÀÄªÀ £ÀªÀÄä nÃPÉ ‘¸ÁgÁ¸ÀUÀlÄ ¨ÁæºÀät «gÉÆÃzsÀ’ J¤¹PÉÆ¼ÀÄîvÀÛzÉAiÉÄ?

* * *

²æÃ PÉ.¥sÀtÂgÁeï vÁªÀÅ PÉÆqÀÄªÀ vÀªÀÄä »A¢£À ‘ªÁUÁézÀ’UÀ¼ÀAvÀºÀ ¸Ànð¦üÃPÉÃlÄUÀ¼À¤ßlÄÖPÉÆAqÉÃ J®ègÀÆ «ªÀÄ±ÉðUÉ, ZÀZÉðUÉ ºÉÆgÀqÀ¨ÉÃPÉAzÀÄ ºÉÃ¼ÀÄwÛzÁÝgÉAiÉÄ? ºÁVzÀÝgÉ AiÀiÁªÀ ‘ªÁzÀ ¸ÀgÀtÂ’AiÀÄ »£Éß¯ÉAiÀÄÆ E®èzÀ, CPÁqÉ«ÄPï C®èzÀ M§â gÉÊvÀ, UÁgÉ PÉ®¸ÀzÀªÀ, DmÉÆÃ ZÁ®PÀ, «zÁåyð AiÀiÁªÉÇAzÀÄ ZÀZÉðUÀÆ, ¥Àæ±ÉßUÀÆ ªÀÄÄAzÁUÀ¨ÁgÀzÀÄ JAvÀ¯É? ºÁVzÀÝgÉ ¸ÁªÀðd¤PÀ ¸À¨sÉ- ¸ÀªÀiÁgÀA¨sÀUÀ¼À°è, ¸É«Ä£ÁgÀÄUÀ¼À°è EAvÀºÀ ‘£Á£ï-CPÁqÉ«ÄPï’ d£À vÀªÀÄäzÉÃ ¨sÁµÉAiÀÄ°è JvÀÄÛªÀ ¤dªÁzÀ ¥Àæ±ÉßUÀ¼À£ÀÄß CªÀÅUÀ¼ÀÄ ‘±ÀÄzÀÞ¨sÁµÉAiÀÄ°è®è’ªÉA§ PÁgÀtPÉÌ wgÀ¸ÀÌj¸À®Ä §gÀÄªÀÅzÉ?

²æÃ ¥sÀtÂgÁeï CªÀgÀÄ vÀªÀÄä ªÁzÀPÉÌ eÉÆÃr¹PÉÆArgÀÄªÀ ‘¥ÀævÁ¥À ¹AºÀ£À ¥ÀæPÀgÀt’PÀÆÌ £ÀªÀÄä ZÀZÉðUÀÆ ¸ÀA§AzsÀ«®è. CzÀPÉÌ GvÀÛgÀ«ÃAiÀÄ¨ÉÃPÁzÀ dgÀÆgÀÄ E®èªÁzÀgÀÆ MAzÀÄ ¥Àæ±Éß PÉÃ¼À§ºÀÄzÀÄ: ¥ÀævÁ¥À ¹AºÀ EAzÀ®è; vÀ£Àß CAPÀtzÀ DgÀA¨sÀzÀ ¢£ÀUÀ½AzÀ®Æ ªÀÄ£ÀÄµÀågÀ ¥ÀgÀªÁVgÀÄªÀ J¯Áè aAvÀPÀgÀ£ÀÆß ¯ÉÃRPÀgÀ£ÀÆß ºÉÆÃgÁlUÁgÀgÀ£ÀÆß vÀ£Àß «PÀÈwUÉ vÀPÀÌAvÉ »ÃUÀ¼É¢zÁÝ£É. CA¨ÉÃqÀÌgï-UÁA¢ü¬ÄAzÀ ªÉÆzÀ¯ÉÆÎAqÀÄ DgÀÄAzsÀw gÁAiÀiï, f.PÉ. UÉÆÃ«AzÀgÁªï, ZÀA¥ÁgÀ vÀ£ÀPÀ, zÀ°vÀ ºÉÆÃgÁlUÁgÀgÀªÀgÉUÉ DvÀ£À ‘¤ÃZÀ§Ä¢ÞAiÀÄ £Á°UÉ’ ºÀjzÁrzÉ. DUÉ®è JZÀÑgÀUÉÆ¼ÀîzÀ £ÀªÀÄä ‘¥ÀæUÀw¥ÀgÀ ¥ÀæeÉÕ’, DvÀ FUÀ C£ÀAvÀªÀÄÆwðAiÀÄªÀgÀ£ÀÄß CªÀªÀiÁ¤¹zÁUÀ ªÀiÁvÀæ eÁUÀÈvÀªÁUÀÄªÀÅzÀgÀ ªÀÄªÀÄðªÉÃ£ÀÄ? -»ÃUÉ ¥Àæ±Éß PÉÃ½zÁUÀ £ÁªÀÅ ¥ÀævÁ¥À¹AºÀ£ÀAvÉAiÉÄÃ «PÀÈvÀgÁV PÁtÄvÉÛÃªÉAiÉÄ? ‘«dAiÀÄ PÀ£ÁðlPÀ’zÀ PÀÄjvÀÄ £ÁªÀÅ ªÀ¸ÀÄÛ¤µÀ×gÁVgÀÄªÁUÀ C£ÀAvÀªÀÄÆwð-’zÉÃ±ÀPÁ®’zÀ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è ªÀ¸ÀÄÛ¤µÀ×ªÁV EgÀ®Ä KPÉ ¸ÁzsÀåªÁUÀÄªÀÅ¢®è?

* * *

»AzÀÄ½zÀ ªÀUÀðUÀ¼À DAiÉÆÃUÀzÀ CzsÀåPÀëgÁzÀ qÁ.¹.J¸ï.zÁégÀPÁ£ÁxÀjUÉ PÉ®ªÀÅ §dgÀAUÀzÀ¼ÀzÀªÀgÀÄ §®ªÀAvÀªÁV wÃxÀð PÀÄr¹zÁUÀ ¥ÀæUÀw¥ÀgÀ ¥ÀwæPÉAiÉÆAzÀgÀ°è ‘wÃxÀð ¤gÁPÀj¸ÀÄªÀ ºÀPÀÄÌ £ÀªÀÄUÉ®è EzÉ’ JAzÀÄ §gÉzÀ J¸ï.Dgï. «dAiÀÄ±ÀAPÀgÀ CªÀgÀÄ, PÉ®¢£ÀUÀ¼À £ÀAvÀgÀ ‘«dAiÀÄ PÀ£ÁðlPÀ’zÀ°è ‘wÃxÀð ¥À«vÀæ C£ÀÄßªÀÅzÀÄ J®èjUÀÆ UÉÆvÁÛUÀÄªÀ ¢£ÀUÀ¼ÀÄ §gÀ°’ JAzÀÄ §gÉAiÀÄÄvÁÛgÉ. JZï.J¸ï.ªÉAPÀmÉÃ±ÀªÀÄÆwðAiÀÄªÀgÀ ‘²æÃ¸ÀA¸Áj’AiÀÄAvÀºÀ ¥ÀæwUÁ«Ä PÀ«vÉAiÀÄ£ÀÄß ‘«±ÁévÀäPÀ £É¯ÉAiÀÄ PÀ«vÉ’ JAzÀÄ PÀgÉAiÀÄÄªÀ EAvÀºÀ ¸ÉÆÃUÀ¯Ár, §®¥ÀAyÃAiÀÄ «ªÀÄ±ÀðPÀ ‘zÉÃ±ÀPÁ® «±ÉÃµÀ’zÀ°è «±ÉÃµÀ ¯ÉÃR£À §gÉAiÀÄÄvÁÛgÉ. ‘zÉÃ±ÀPÁ®’zÀ E£ÉÆß§â «ªÀÄ±ÀðPÀ f.©. ºÀjÃ±À ¥ÀævÁ¥À¹AºÀ£ÉÆA¢UÉ ¸ÉÃj ‘ªÀÄºÀªÀÄzï C° f£Áß: ªÉÆzÀ®Ä £Á£ÀÄ ¨sÁgÀwÃAiÀÄ JAzÀªÀ£ÀÄ ¨sÁgÀvÀªÀ£ÀÄß MqÉzÀ£É?’ JA§ DgïJ¸ïJ¸ï vÀvÀé¥ÀætÂÃvÀ ¥ÀÄ¸ÀÛPÀªÀ£ÀÄß ¸ÀA¥Á¢¸ÀÄvÁÛgÉ. ‘zÉÃ±ÀPÁ®’ «±ÉÃµÁAPÀPÉÌ PÀxÉ §gÉ¢gÀÄªÀ J¸ï. ¸ÀÄgÉÃAzÀæ£Áxï ‘FnÃ«’ ªÀÄÄRå¸ÀÜgÁV ¨sÁgÀwÃAiÀÄ ¸ÀA¸ÀÌøwAiÀÄ ºÉ¸Àj£À°è £ÁrUÉ®è ¸À£ÁvÀ£À zsÀªÀÄðªÀ£ÀÄß ©r©rAiÀiÁV ºÀAZÀÄªÀ PÉ®¸À ªÀiÁqÀÄvÁÛgÉ. E£ÀÄß PÉÃªÀ® ±ÉÃ. 1.5%gÀµÀÄÖ d£ÀgÀ ªÀiÁzsÀåªÀÄªÁVgÀÄªÀ, AiÀiÁªÀ ¸ÁªÀiÁfPÀ ¸ÀàAzÀ£ÀªÀÇ E®èzÀ ¨ÁèUï dUÀwÛ£À PÀÄjvÀÄ JA.J¸ï. ²æÃgÁªÀiï §gÉAiÀÄÄvÁÛgÉ. EAvÀºÀ ¯ÉÃRPÀgÀ£Éß®è K£ÉAzÀÄ PÀgÉAiÀÄ¨ÉÃPÀÄ? EªÀgÉ®è ‘zÉÃ±ÀPÁ®’zÉÆ¼ÀUÉ ªÉÆzÀ°¤AzÀ®Æ §gÉAiÀÄÄwÛgÀÄªÀÅzÀÄ PÉÃªÀ® DPÀ¹äPÀªÉ?

‘zÉÃ±ÀPÁ®’zÀ ¸ÀA¥ÁzÀPÀgÀÄ ºÉÆ¸À vÀ¯ÉªÀiÁj£À ¯ÉÃRPÀgÀ¯ÉÆè§âgÁzÀ «PÀæªÀÄ «¸ÁfAiÀÄªÀgÀ£ÀÄß vÀªÀÄä 21 ±ÀvÀªÀiÁ£ÀzÀ ¯ÉÃRPÀgÀ ¥ÀnÖUÉ ¸ÉÃj¹PÉÆ¼Àî®Ä CªÀgÀ ¥ÀÄ¸ÀÛPÀUÀ¼À£Éß®è vÀj¹PÉÆ¼ÀÄîvÁÛgÉ. PÉ®ªÉÃ ¢£ÀUÀ¼À°è ‘£ÀªÀÄä ¥ÀwæPÉAiÀÄ zsÉÆÃgÀuÉ ªÀÄwÛvÀgÀ PÁgÀtUÀ½AzÁV ¤ªÀÄä£ÀÄß £ÀªÀÄä °¹ÖUÉ ¸ÉÃj¹PÉÆ¼Àî¯ÁUÀÄªÀÅ¢®è PÀë«Ä¹’ JAzÀÄ «µÁzÀ ¥ÀvÀæ §gÉAiÀÄÄvÁÛgÉ. CªÀÄgÉÃ±À £ÀÄUÀqÉÆÃtÂAiÀÄAxÀ »jAiÀÄ PÀxÉUÁgÀgÀÄ ¥ÀÆtð PÀxÉ PÀ¼ÀÄ»¹zÀgÉ CzÀ£ÀÄß CzsÀð ¥ÀæPÀn¹ NzÀÄUÀgÀÄ PÀPÁÌ©QÌAiÀiÁUÀÄªÀAvÉ ªÀiÁqÀÄvÁÛgÉ! «±ÉÃµÁAPÀzÀ vÉgÉªÀÄgÉAiÀÄ°è £ÀqÉzÀ EAvÀºÀ C£ÉÃPÀ WÀl£ÉUÀ¼ÀÄ §ºÀÄzÉÆqÀØ vÀ¥ÀÄàUÀ½®è¢gÀ§ºÀÄzÀÄ. DzÀgÉ EªÉ®è UÀA©üÃgÀ ¥ÀwæPÉAiÉÆAzÀgÀ £ÀqÁªÀ½UÀ¼É?

F £É®ªÀ£ÀÄß ¤gÀAvÀgÀªÁV ¦Ãr¹zÀ, ¦Ãr¸ÀÄwÛgÀÄªÀ gÉÊvÀgÀ DvÀäºÀvÉå, UÀtÂ ®Æn, £Á±ÀzÀ ºÁ¢ »r¢gÀÄªÀ ZÀÄ£ÁªÀuÉUÀ¼ÀÄ, GvÀÛgÀ PÀ£ÁðlPÀzÀ £ÉgÉºÁªÀ½, d£À¸ÁªÀiÁ£ÀågÀ §zÀÄPÀ£ÀÄß £ÀÄAV£ÉÆuÉAiÀÄÄwÛgÀÄªÀ ¨sÀæµÁÖZÁgÀ, ¤vÀå £ÀqÉAiÀÄÄwÛgÀÄªÀ zÀ°vÀgÀÀ ªÀiÁgÀtºÉÆÃªÀÄ, d£ÀgÀ ºÀtªÀ£ÀÄß ªÀÄoÀUÀ½UÉ ¸ÀÄjAiÀÄÄªÀ ¸ÀPÁðgÀzÀ ¥ÀPÀë¥ÁvÀ, d£À «gÉÆÃ¢ü ¸ÀA¸ÀÌøvÀ «.«.AiÀÄ C£ÀÄµÁ×£À, ZÀZïð- ªÀÄ¹Ã¢UÀ¼À ªÉÄÃ°£À zÁ½, PÁªÀÄÄPÀ ¸Áé«ÄÃfUÀ¼À£ÀÄß ¸ÀªÀÄyð¹PÉÆ¼ÀÄîªÀ ªÀÄÄvÁ°Pï, gÉÊvÀgÀ ªÉÄÃ°£À UÉÆÃ°¨Ágï, UÉÆÃºÀvÉå ¤µÉÃzsÀ, ªÀÄvÁAvÀgÀ ¤µÉÃzsÀzÀ ZÀZÉð... EAvÀºÀ AiÀiÁªÉÇAzÀÄ ¤d¸ÀªÀÄ¸ÉåUÀ¼À PÀÄjvÀÆ PÀ¤µÀ× ªÀiÁvÁqÀzÀ ‘zÉÃ±ÀPÁ®’zÀ ¸ÀAaPÉUÀ¼À£ÀÄß ‘¸ÁA¸ÀÌøwPÀ ªÁgÀ¸ÀÄzÁjPÉ’AiÀÄ ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ JAzÀÄ EªÀgÉ®è PÀgÉAiÀÄÄwÛgÀÄªÀÅzÀÄ ¸ÀjAiÀiÁVzÉAiÉÄ?

* * *

E£ÀÄß ²æÃ f.gÁd±ÉÃRgï CªÀgÀÄ ‘zÉÃ±ÀPÁ® «±ÉÃµÀ’zÀ°è DgÉÆÃ¦¸À§ºÀÄzÁzÀ «±ÉÃµÀ DgÉÆÃ¥ÀUÀ¼ÉÃ£ÀÆ E®èªÉAzÀÄ ‘zÉÃ±ÀPÁ®zÀ’ ¥ÀgÀ ¥ÀÆtð ªÀPÁ®vÀÄÛ ªÀ»¹ ‘QèÃ£ï amï’ ¤ÃrzÁÝgÉ. EzÀgÀ CxÀð ‘zÉÃ±ÀPÁ®’ AiÀiÁªÀ nÃPÉ-n¥ÀàtÂ, «ªÀÄ±Éð-ZÀZÉðUÀ½AzÀ ºÉÆgÀvÁzÀ ¸ÁªÀðPÁ°PÀ ªÀiË®åzÀ ¥ÀwæPÉAiÉÄAzÉ? ¸Á»wUÀ¼À ºÁUÉ ¸Á»vÀå «ªÀÄ±ÀðPÀgÀÄ ¸ÀºÀ vÀªÀÄä C¤¹PÉUÀ¼À£ÀÄß C£ÉÆåÃQÛ, ¸ÀAPÉÃvÀ, ¥ÀæwªÀiÁ «zsÁ£ÀUÀ¼À ªÀÄÆ®PÀ ªÀÄAr¸À¨ÁgÀzÉA§ÄzÉÃ£ÁzÀgÀÆ EzÉAiÉÄ? ‘«ªÀÄ±Éð PÀÆqÀ MAzÀÄ ¸ÀÈd£À²Ã® ¥ÀæPÁgÀ; CzÀÄ §ºÀÄDAiÀiÁªÀÄUÀ¼À£ÀÄß, §ºÀÄ²¹ÛÃAiÀÄ DPÀgÀUÀ¼À£ÀÄß ¥ÀqÉzÀÄ PÀAUÉÆ½¸À¨ÉÃQzÉ’ JAzÉ®è «±ÉèÃ¶¸ÀÄªÀªÀgÀÄ £ÀªÀÄä «ªÀÄ±ÉðAiÀÄ ¥Àj¨sÁµÉAiÀÄ §UÉÎ KPÉ ªÀÄrªÀAvÀgÁVzÁÝgÉ?

‘zÉÃ±ÀPÁ®’zÀ ‘J¯ÉÊn¸ïÖ zsÉÆÃgÀuÉ’ ²æÃ gÁd±ÉÃRgÀjUÉ ªÉÄaÑPÉAiÀiÁVgÀ§ºÀÄzÀÄ. DzÀgÉ CzÀÄ £ÀªÀÄUÉ ºÀ¹«¤AzÀ ¸ÁAiÀÄÄwÛgÀÄªÀ §qÀªÀ£À ªÀÄÄAzÉ zÀÄ¨Áj ¨É¯ÉAiÀÄ, ¸ÀÄAzÀgÀ «£Áå¸ÀzÀ §mÉÖ zsÀj¹zÀ ²æÃªÀÄAvÀ PÀ¯Á«zÀ£ÉÆ§â, ¸ÀÄAzÀgÀ PÀÄ¸ÀÄjAiÀÄ VmÁgï »rzÀÄ ºÁr PÀÄtÂzÀAwzÉ! ‘ºÀ¹«£À ªÀÄÄAzÉ ¤£ÀßzÉAvÀºÀÄzÀAiÀiÁå ºÁqÀÄ-PÀ¯ÉUÁjPÉ?’ JAzÀÄ CªÀ£À£ÀÄß ¥Àæ²ß¹zÀgÉ; DvÀ ‘£À£Àß ºÀt, £À£Àß ºÁqÀÄ, ºÁqÀÄvÉÛÃ£É-PÀÄtÂAiÀÄÄvÉÛÃ£É, PÉÃ¼ÉÆÃPÉ ¤Ã£ÀÄ AiÀiÁgÀÄ?’ JAzÀÄ GvÀÛj¸À§ºÀÄzÁzÀgÉ CªÀ£À CAvÀºÀ vÁwéPÀvÉUÉ £ÀªÀÄä ¢üPÁÌgÀ«zÉ! ªÀÄºÁvÀä UÁA¢üÃfAiÀÄªÀgÀÄ ¸ÁévÀAvÀæöå ZÀ¼ÀÄªÀ½AiÀÄ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è §£ÁgÀ¸ï£À¯ÉÆèªÉÄä ªÀiÁvÀ£ÁqÀÄvÁÛ, ‘£ÀªÀÄä zÉÃ±ÀzÀ°è §qÀvÀ£À ºÉZÁÑVgÀÄªÀÅzÀPÉÌ E°è£À ªÀÄºÁgÁd£À ªÉÄÊªÉÄÃ°gÀÄªÀ MqÀªÉUÀ¼ÀÆ PÁgÀt’ JAzÀÄ ºÉÃ½zÀÄÝ EAvÀºÀ ªÀÄ£ÉÆÃzsÀªÀÄðªÀ£Éß.

‘zÉÃ±ÀPÁ®zÀ ¸ÀA¥ÁzÀPÀgÀÄ ¸ÀévÀB vÁ£ÉÃ ºÁQPÉÆArgÀÄªÀ C©ügÀÄa ªÀÄvÀÄÛ «ªÉÃZÀ£ÀUÀ¼À ªÀiÁ£ÀzÀAqÀ ºÉÆgÀvÀÄ¥Àr¹, vÀ£Àß ¥ÀwæPÉUÀ¼À §UÉÎ AiÀiÁjUÀÆ «ªÀgÀuÉ ¤ÃqÀ¨ÉÃPÁzÀ¢Ý®è’ JAzÀÄ ²æÃ gÁd±ÉÃRgï ºÉÆgÀr¹gÀÄªÀ µÀgÁ K£À£ÀÄß ¸ÀÆa¸ÀÄvÀÛzÉ? ‘vÁ£ÀÄ ¥ÀwæPÉAiÉÆAzÀ£ÀÄß, C©üªÀåQÛAiÉÆAzÀ£ÀÄß ¥ÀæPÀn¹ D¬ÄvÀÄ; CzÀPÉÌ £Á£ÀÄ AiÀiÁªÀ dªÁ¨ÁÝjAiÀÄ£ÀÆß ºÉÆgÀ¨ÉÃPÁV®è; AiÀiÁªÀÅzÀPÀÆÌ GvÀÛgÀ PÉÆqÀ¨ÉÃPÁV®è JA§ ¸ÀªÁð¢üPÁj zsÉÆÃgÀuÉ vÁ£É EzÀÄ? ºÁUÉ AiÀiÁjUÀÆ ¸ÀA¥ÁzÀPÀgÀÄ GvÀÛgÀ PÉÆqÀ¨ÉÃPÁVgÀÄªÀ CUÀvÀå«®èªÁzÀgÉ CzÀ£ÀÄß CªÀgÀÄ ‘SÁ¸ÀV ¥ÀwæPÉ’AiÀÄ£ÁßV ªÀiÁvÀæ ‘ºÉÆPÀÄÌ-§¼ÀPÉ’ ªÀiÁrPÉÆArgÀ° ©r. CzÀÄ ©lÄÖ ¸ÀA¥ÁzÀPÀgÀÄ AiÀiÁPÉ vÀªÀÄä ¥ÀwæPÉAiÀÄ §UÉÎ ¸ÁªÀðd¤PÀ ªÀiÁzsÀåªÀÄUÀ¼À°è ¸ÀAzÀ±Àð£À, ¥ÀæZÁgÀUÀ¼É®è ¥ÀæPÀlªÁUÀÄªÀAvÉ £ÉÆÃrPÉÆ¼ÀÄîvÁÛgÉ? vÀªÀÄä ¥ÀwæPÉUÀ¼À£ÉßÃPÉ ¸ÁªÀðd¤PÀ ¸ÀÜ¼ÀUÀ¼À°ègÀÄªÀ ¥ÀÄ¸ÀÛPÀzÀAUÀrUÀ¼À°è, ¥ÀÄ¸ÀÛPÀ ªÉÄÃ¼ÀUÀ¼À°è, eÁvÉæ-¸ÀAvÉUÀ¼À°è ªÀiÁgÁlQÌqÀÄvÁÛgÉ?

PÉÆ£ÉUÉ £ÀªÀÄä ¥Àæ±ÉßUÀ½µÉÖ:

‘¥Á¦UÀ¼À ¯ÉÆÃPÀ’ªÀ£ÉßÃ C£À£ÀåªÉAzÀÄ PÉÆAqÁrzÀ £ÀªÀÄä £ÀqÀÄ«£À ¸ÀAªÉÃzÀ£Á²Ã® aAvÀPÀgÁzÀ ²æÃ gÁd±ÉÃRgï CªÀgÀÄ ‘zÉÃ±ÀPÁ®’zÀ §UÉÎ E£ÁßªÀ «ªÀÄ±ÁðvÀäPÀ zsÉÆÃgÀuÉ ElÄÖPÉÆAqÀÄ ªÀiÁvÀ£ÁqÀÄvÁÛgÉ ºÉÃ½? ‘±ÉÆÃ¶vÀjUÉ, ±ÉÆÃ¶vÀgÀ ZÀ¼ÀªÀ½UÀ½UÉ F §UÉAiÀÄ «ªÀÄ±Éð¬ÄAzÀ K£ÀÆ DUÀ¨ÉÃPÁzÀ¢Ý®è’ J£ÀÄßªÀÅzÁzÀgÉ AiÀiÁªÀ «ªÀÄ±Éð £ÀªÀÄä £ÀqÀÄ«£À ±ÉÆÃµÀuÉAiÀÄ£ÀÄß PÉÆ£ÉUÁtÂ¹zÉ ºÉÃ½? ºÁUÉ «ªÀÄ±Éð-VªÀÄ±Éð¬ÄAzÉ®è ¥ÀæAiÉÆÃd£À«®è J£ÀÄßªÀ ¤®Ä«UÉ §gÀÄªÀÅzÁzÀgÉ £ÁªÉ®ègÀÆ §gÉAiÀÄÄªÀÅzÀ£ÀÄß ©lÄÖ £ÀªÀÄä £ÀªÀÄä PÉ®¸À ªÀiÁrPÉÆArzÀÝgÉ ¸ÁPÀ®èªÉ? AiÀiÁªÀ §qÀªÀ, ±ÉÆÃ¶vÀ £ÀªÀÄä «ªÀÄ±ÉðUÁV PÁzÀÄ PÀÄ½vÀÄPÉÆArzÁÝ£É ºÉÃ½?

§ºÀÄ¨sÁµÉUÀ¼À, §ºÀÄ¸ÀA¸ÀÌøwUÀ¼À F zÉÃ±ÀzÀ°è ‘¸ÀÄ¸ÀA¸ÀÌøvÀªÁzÀ ¥Àæ±ÉßUÀ¼À£ÀßµÉÖÃ PÉÃ½’ JAzÀgÉ ºÉÃUÉ ¤ÃªÉÃ ºÉÃ½?

-ªÀÄAdÄ£Áxï®vÁ

manjunathlatha@gmail.com

-PÉ.J¯ï. ZÀAzÀæ±ÉÃRgï LdÆgï

chandrashekharaijoor@gmail.com